
Badania BMPGlony i rośliny wodne
Pałka (Typha spp.) — BMP: 11 badań, średnia ważona 154 m³ CH₄/t s.m.o.
Pałka (Typha latifolia, T. angustifolia) to wysoka roślina bagienna, rozważana jako surowiec z mokradeł (paludikultura); wynik zależy od nawożenia i terminu zbioru.
Fot. Johann Jaritz / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie
- Średnia ważona
- 154m³ CH₄/t s.m.o.
- Zakres
- 24–249m³ CH₄/t s.m.o.
- Rekordy
- 11badań
- Publikacje
- 3źródła
- Temperatury
- 37 °Ctestu
Metan w biogazie
Średnia zawartość metanu · ≈ 5,2 kWh/m³ biogazu
szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (przewaga węglowodanów (brak cech białka i tłuszczu)) i wydajności grup związków wg FNR.
Ocena dla biogazowni
brak oceny — ocena redakcji dla biogazowni
Brak oceny: brak suchej masy lub suchej masy organicznej w danych. Ocenę liczymy, gdy znamy suchą masę i suchą masę organiczną materiału.
Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV
Krzywe BMP z 11 badań
Średnia ważona Pojedyncze rekordy
Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.
Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (154); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.
Rekordy i źródła
Pobierz CSV| Źródło | BMP m³ CH₄/t s.m.o. | Temperatura | Próbka | Krzywa |
|---|---|---|---|---|
| Eller i in. (2020) · 1 DOI | 140 | — | pałka wąskolistna, nawożenie A (oryg.: „T. angustifolia, fertilization A”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Eller i in. (2020) · 2 DOI | 172 | — | pałka wąskolistna, nawożenie B (oryg.: „T. angustifolia, fertilization B”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Eller i in. (2020) · 3 DOI | 204 | — | pałka wąskolistna, nawożenie C (oryg.: „T. angustifolia, fertilization C”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Eller i in. (2020) · 4 DOI | 213 | — | pałka szerokolistna, nawożenie A (oryg.: „T. latifolia, fertilization A”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Eller i in. (2020) · 5 DOI | 249 | — | pałka szerokolistna, nawożenie C (oryg.: „T. latifolia, fertilization C”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Czubaszek i in. (2021) · 1 DOI | 185 | — | pałka szerokolistna, fermentacja sucha (oryg.: „Typha latifolia (TL), dry fermentation”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Czubaszek i in. (2021) · 2 DOI | 237 | — | pałka szerokolistna, fermentacja mokra (oryg.: „Typha latifolia (TL), wet fermentation”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Moretti i in. (2023) · 1 DOI | 24 | 37 °C · mezofilowy | różne S/I i rozdrobnienie (warianty testu) (oryg.: „Typha dominguensis (cattail), S/I ratio 0.25 gVS/gVS, coarse granulometry (0.25-C)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Moretti i in. (2023) · 2 DOI | 50 | 37 °C · mezofilowy | różne S/I i rozdrobnienie (warianty testu) (oryg.: „Typha dominguensis (cattail), S/I ratio 0.25 gVS/gVS, fine granulometry (0.25-F)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Moretti i in. (2023) · 3 DOI | 70 | 37 °C · mezofilowy | różne S/I i rozdrobnienie (warianty testu) (oryg.: „Typha dominguensis (cattail), S/I ratio 0.50 gVS/gVS, coarse granulometry (0.50-C)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Moretti i in. (2023) · 4 DOI | 80 | 37 °C · mezofilowy | różne S/I i rozdrobnienie (warianty testu) (oryg.: „Typha dominguensis (cattail), S/I ratio 0.50 gVS/gVS, fine granulometry (0.50-F)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Średnia ważona | 154 | średnia arytmetyczna 148, SD 80 | ||
Właściwości procesowe
Zalety
- Wydajność metanowa w kompendium: mediana 172 (zakres 24–249) m³ CH₄/t s.m.o., 11 rekordów z 3 prac (ważona średnia 154).
- Pałka była badana wśród roślin mokradłowych pod kątem terminu zbioru i wydajności metanu (Eller i in. (2020); Moretti i in. (2023))
- Biomasę mokradłową badano zarówno w fermentacji mokrej, jak i suchej (Czubaszek i in. (2021))
Dawkowanie
Źródła nie podają bezpiecznego udziału tego substratu we wsadzie.
Źródła danych procesowych
- Biomethane Yield from Different European Phragmites australis Genotypes, Compared with Other Herbaceous Wetland Species Grown at Different Fertilization Regimes
- Specific Methane Yield of Wetland Biomass in Dry and Wet Fermentation Technologies
- Biogas from aquatic plants: A bioenergetics incentive for constructed wetlands usage
- Biochemical methane potential and biodegradability of complex organic substrates
- Effects of size and thermophilic pre-hydrolysis of banana peel during anaerobic digestion, and biomethanation potential of key tropical fruit wastes
- Effect of particle size on biogas generation from biomass residues
Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.
Czym jest i skąd się bierze
Pałka (Typha) to rodzaj wysokich roślin bagiennych; w Polsce rosną pałka szerokolistna (Typha latifolia) i wąskolistna (Typha angustifolia). Tworzy zwarte szuwary w płytkich wodach, na brzegach zbiorników i na zalanych polach. W zbiorze zgrupowano pałki szerokolistną i wąskolistną, a także próbki z różnych wariantów nawożenia i jeden wariant fermentacji suchej. Pałkę uprawia się eksperymentalnie jako biomasę na nawodnionych torfowiskach w ramach paludikultury, czyli rolnictwa na mokradłach.
Właściwości istotne dla fermentacji
Biomasa pałki jest lignocelulozowa: zawiera celulozę, hemicelulozy i ligninę, której udział rośnie z postępującym dojrzewaniem rośliny. Młode liście są łatwiej rozkładalne niż dojrzałe, zdrewniałe pędy i kłącza. Roślina ma zwykle umiarkowaną zawartość białka i popiołu, a jej podatność zależy od zbioru w stadium wegetacji lub po wysuszeniu na pniu. Materiał jest włóknisty i wymaga rozdrobnienia, bo inaczej tworzy kożuch i warstwy. Piasek i osad z podłoża mogą zanieczyszczać biomasę z naturalnych stanowisk.
Jak czytać rozrzut wyników
Rozrzut w zbiorze jest szeroki, gdyż obejmuje różne gatunki pałki, warianty nawożenia, różne terminy zbioru i różne techniki fermentacji, w tym fermentację suchą. Dojrzałość rośliny jest kluczowa: biomasa zielona z lata ma inny skład niż sucha biomasa zimowa. Wpływ mają także rozdrobnienie, temperatura, stosunek substratu do inokulum i długość testu. Niskie wartości odpowiadają zwykle dojrzałej, zdrewniałej biomasie lub testom, w których nie osiągnięto plateau.
W praktyce biogazowni
Pałka nie jest typowym substratem biogazowni rolniczych, lecz bywa rozważana jako biomasa z kontrolowanych upraw na mokradłach, łącząca produkcję energii z ochroną torfowisk. Zbiór na mokradłach wymaga specjalistycznego sprzętu. Biomasę należy rozdrobnić, najlepiej zbierać w stadium młodszym i łączyć z substratami bogatszymi w łatwo dostępne węglowodany i azot. Wymagania prawne dotyczą m.in. użytkowania obszarów chronionych i mokradeł oraz kryteriów zrównoważonego rozwoju, jeśli biomasa ma być używana do produkcji paliw.
Warto dodać, że zbiór pałki w okresie zimowym, gdy roślina jest sucha, ułatwia logistykę i przechowywanie, ale kosztem mniejszej podatności na rozkład. Wybór terminu zbioru jest więc kompromisem między wydajnością a kosztem.
Metodyka w skrócie
BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.
Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,102 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Chynoweth i in. (1993): 16× (mediana 0.102 d⁻¹)).
Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.
Bibliografia
- Eller, F.; Ehde, P.M.; Oehmke, C.; Ren, L.; Brix, H.; Sorrell, B.K.; Weisner, S.E.B. (2020). Biomethane Yield from Different European Phragmites australis Genotypes, Compared with Other Herbaceous Wetland Species Grown at Different Fertilization Regimes. Resources 9(5), 57. DOI: 10.3390/resources9050057 DOI
- Czubaszek, R.; Wysocka-Czubaszek, A.; Wichtmann, W.; Banaszuk, P. (2021). Specific Methane Yield of Wetland Biomass in Dry and Wet Fermentation Technologies. Energies 14(24), 8373. DOI: 10.3390/en14248373 DOI
- Moretti, E.R.; Roston, D.M.; da Silva, A.J.; Reyes, I.P. (2023). Biogas from aquatic plants: A bioenergetics incentive for constructed wetlands usage. Heliyon 9(2), e12537. DOI: 10.1016/j.heliyon.2022.e12537 DOI
Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.



