Panama zatwierdza Narodową Strategię Zielonego Wodoru: 500 tys. t do 2030 r. i 5 proc. bunkrowania

Gabinet Panamy zatwierdził w lipcu 2023 r. Narodową Strategię Zielonego Wodoru i Pochodnych (ENHIVE), której celem jest wytwarzanie 500 tys. ton zielonego wodoru do 2030 r. oraz pokrycie 5 proc. bunkrowania statków paliwami opartymi na wodorze. Wraz ze strategią powołano Komitet Międzyinstytucjonalny Wodoru Zielonego i Pochodnych (CIHIVE).

Konsultacje i zatwierdzenie

Według La Prensa z 29 kwietnia 2023 r. sekretarz energii Jorge Rivera Staff przedstawił projekt strategii, który został poddany konsultacjom publicznym do 28 maja; rząd spodziewał się zatwierdzenia w czerwcu lub lipcu. Wraz ze strategią zaprezentowano trzy wstępne projekty o wartości 712,6 mln USD (dwie instalacje i dostawy paliwa transportowego na bazie wodoru). Energías Renovables potwierdziło, że gabinet zatwierdził strategię w lipcu 2023 r. Szczegółowy dokument przedstawia, według portalu Energía Estratégica, siedem osi pracy i 30 linii działań.

Dlaczego żegluga

Panama jest ważnym węzłem morskim dzięki Kanałowi Panamskiemu i największemu w regionie rejestrowi statków. Strategia ma pomóc wprowadzać pochodne wodoru – np. amoniak lub metanol – do paliw żeglugi morskiej i lotnictwa. Cel 5 proc. bunkrowania odnosi się do tego segmentu rynku.

Perspektywa do 2040 r.

Według Energías Renovables (14 lipca 2023 r.) Sekretariat Energii zakłada produkcję 500 tys. ton zielonego wodoru i jego pochodnych w 2030 r. i 5 proc. oferty bunkrowania morskiego w Panamie z tych paliw; dziesięć lat później cel to 2 mln ton i 30 proc. bunkrowania, a do 2050 r. 40 proc. bunkrowania oraz 30 proc. w lotnictwie. Cele ilościowe mają charakter polityczny, a ich realizacja zależy od inwestycji prywatnych, kosztów energii odnawialnej i popytu zewnętrznego.

Biogaz i bioenergia

Strategia dotyczy głównie wodoru z elektrolizy, ale paliwa żeglugowe budowane na bazie pochodnych wodoru konkurują o ten sam rynek z biometanem i bioLNG. Dla producentów biogazu w regionie jest to sygnał, że w żegludze morskiej będą współistnieć różne ścieżki dekarbonizacji.

Co to oznacza dla Polski i Europy

Unia Europejska pracuje nad rozporządzeniem FuelEU Maritime, które ma obniżać intensywność emisji paliw w żegludze zawijającej do jej portów, także polskich. Kraje takie jak Panama, które mają ambicje w bunkrowaniu paliw alternatywnych, mogą stać się partnerami lub konkurentami dla portów europejskich. To kontekst, który warto śledzić, planując łańcuchy dostaw bioLNG i e-paliw.