Air Liquide uruchamia działalność biometanową w Chinach. Pierwszy projekt w prowincji Jiangsu

Francuski koncern Air Liquide ogłosił w lipcu 2022 r. rozpoczęcie działalności biometanowej w Chinach. Pierwszy projekt w Huai'an, w prowincji Jiangsu, ma przetwarzać odpady rolnicze i hodowlane z lokalnych gospodarstw na biogaz, a następnie uszlachetniać go do biometanu o rocznej produkcji ok. 75 GWh. Biometan ma być wtłaczany do miejskiej sieci gazowej, a start instalacji zapowiedziano do końca 2022 r.

Szczegóły projektu

Według gasworld instalacja o mocy 75 GWh rocznie zamieni odpady rolnicze i hodowlane z lokalnych gospodarstw w biogaz, a następnie w biometan. Bioenergy International dodaje, że biometan trafi do miejskiej sieci gazowej, z której korzystają gospodarstwa domowe, a instalacja będzie też wytwarzać energię elektryczną na potrzeby własne i przekazywać nadwyżkę do sieci elektroenergetycznej. Według tego samego źródła Air Liquide zainwestował w jednostkę i będzie nią zarządzał.

Jest to klasyczny model „biogaz–biometan–sieć”, znany z Europy. Źródła nie podają kosztu inwestycji, zastosowanej technologii uszlachetniania ani partnerów lokalnych, więc ich tu nie przytaczamy. Nie potwierdziliśmy też w otwartych źródłach, czy instalacja ruszyła zgodnie z planem.

Dlaczego to ważne

Projekt pokazuje, że doświadczony operator zagraniczny uznał chiński rynek biometanu za wart wejścia, i to na surowcu rolniczym oraz hodowlanym, a nie na odpadach komunalnych.

Co jest potwierdzone, a co nie

Potwierdzone w obu źródłach: lokalizacja (Huai'an, Jiangsu), moc 75 GWh rocznie, surowiec (odpady rolnicze i hodowlane z lokalnych gospodarstw), kierunek zbytu (miejska sieć gazowa) oraz zapowiedź startu do końca 2022 r. Niepodane: koszt inwestycji, technologia uszlachetniania, cena odbioru gazu, liczba i lokalizacja gospodarstw dostawców oraz sposób zagospodarowania pofermentu.

Co to oznacza dla Polski/Europy

Wejście koncernów europejskich w chiński biometan dowodzi, że technologia uszlachetniania i know-how eksploatacyjne są produktem eksportowym. Dla polskiego rynku wniosek jest praktyczny: model oparty na odpadach rolniczych i hodowlanych z lokalnych gospodarstw, z wtłaczaniem do sieci miejskiej, jest powtarzalny, a o jego opłacalności decyduje cena odbioru gazu.