
Badania BMPUprawy energetyczne i całe rośliny (GPS)
Rzepak – zielona masa (cała roślina, liście) — BMP: 4 badania, średnia ważona 367 m³ CH₄/t s.m.o.
Rzepak jako zielona masa (cała roślina lub liście) to biomasa z poplonów i upraw pastewnych, bogata w związki siarki. Zestawienie obejmuje kilka rekordów z różnych prac.
Fot. Dietmar Rabich / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie
- Średnia ważona
- 367m³ CH₄/t s.m.o.
- Zakres
- 330–432m³ CH₄/t s.m.o.
- Rekordy
- 4badania
- Publikacje
- 3źródła
- Temperatury
- 35 °C, 38 °C, 40 °Ctestu
Metan w biogazie
Wysoka zawartość metanu · ≈ 6,5 kWh/m³ biogazu
pomiar średnia z 3 badań BMP, zakres 60,4–72 %; w teście okresowym udział CH₄ bywa wyższy niż w instalacji.
Ocena dla biogazowni
dobry — ocena redakcji dla biogazowniStabilny, zwykle przyjmowany bez opłat
Potencjał na tonę masy świeżej wysoki (60 m³ CH₄/t); bez szczególnych zagrożeń dla stabilności. Bez dodatkowych wymagań obsługi.
Dlaczego? Czynniki oceny
Potencjał na tonę +2
- +2potencjał 60 m³ CH₄/t masy świeżej (BMP 367 × s.m. 18,2 % × s.m.o. 90,6 %)
Stabilność procesu 0
- 0brak czynników
Obsługa i koszty 0
- 0brak czynników
Suma punktów: 2 · progi: ≥ 2,5 bardzo dobry, ≥ 1 dobry, poniżej — neutralny; negatywny przy skumulowanym ryzyku procesu.
Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV
Krzywe BMP z 4 badań
Średnia ważona Pojedyncze rekordy
Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.
Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (367); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.
Rekordy i źródła
Pobierz CSV| Źródło | BMP m³ CH₄/t s.m.o. | CH₄ w biogazie % obj., pomiar | Temperatura | Próbka | Krzywa |
|---|---|---|---|---|---|
| Pouech (b.r.) | 336 | 60,4 % | 40 °C · mezofilowy | cała roślina (oryg.: „Rapeseed”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Zubr (1986) · 1 DOI | 330 | 72,0 % | 35 °C · mezofilowy | części nadziemne (oryg.: „Rape”) · obróbka: przygotowanie/przechowanie: Silage: Air tight glass jars , fermented 30-40 days at 20 oC. | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Zubr (1986) · 2 DOI | 334 | 69,5 % | 35 °C · mezofilowy | części nadziemne (oryg.: „Rape”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) DOI | 432 | — | 38 °C · mezofilowy | cała roślina (zielona masa) (oryg.: „Rapeseed”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Średnia ważona | 367 | 65,6 % | średnia arytmetyczna 358, SD 50 | ||
Typowy skład
- Sucha masa (s.m.)
- 18,2% (zakres 10,8–21,5)
- Sucha masa organiczna (s.m.o.)
- 90,6 % s.m. (zakres 78–94)
- Azot
- 1,2 % s.m.
- Stosunek C/N
- 42
Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: CROPGEN D4, MY-D); sucha masa: 3 oznaczenia, sucha masa organiczna: 3 oznaczenia. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.
Źródła: Pouech, P. Fruteau, H. Bewa, H.. Agricultural crops for…; Zubr (1986); Lallement i in. (2023).
Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.
Właściwości procesowe
Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.
Zalety
- Potencjał metanowy w bazie: średnia ważona 367 m³ CH₄/t s.m.o. (mediana 335; zakres 330–432; 4 rekordów z 3 źródeł).
Wady i ryzyka
- Rozrzut wyników w bazie: odchylenie standardowe 50 przy średniej 358 m³ CH₄/t s.m.o. (4 rekordów z 3 źródeł).
Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać
- dobrze łączyć
grupa: Odchody zwierzęce (gnojowica, obornik, pomiot)
Współfermentacja z odchodami (gnojowica/obornik) to standardowy układ dla biomasy roślinnej: dostarczają zasadowości i mikroflory.[1][2]
Dawkowanie
Brak źródłowych limitów dawki.
Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).
Wymagania praktyczne
- Zakiszanie umożliwia magazynowanie biomasy sezonowej; prawidłowo zakiszone rośliny (w badaniu kukurydza, sorgo, żyto pastewne, pszenżyto) można przechowywać do roku bez strat produkcji metanu (Herrmann i in. 2011).
Źródła danych procesowych
- Zubr, J. (1986) Methanogenic fermentation of fresh and ensiled plant materials. Biomass 11(3), 159–171
- Weiland, P. (2010) Biogas production: current state and perspectives. Applied Microbiology and Biotechnology
- Pouech, P. Fruteau, H. Bewa, H. (None) Agricultural crops for biogas production on anaerobic digestion plants. Biomass for energy and industry 163-165
- Lallement, A.; Peyrelasse, C.; Lagnet, C.; Barakat, A.; Schraauwers, B.; Maunas, S.; Monlau, F. (2023) A Detailed Database of the Chemical Properties and Methane Potential of Biomasses Covering a Large Range of Common Agricultural Biogas Plant Feedstocks. Waste 1(1), 195–227
- Herrmann i in. (2011). Effects of ensiling, silage additives and storage period on methane formation of biogas crops. Bioresour. Technol.
Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.
Czym jest i skąd się bierze
Rzepak (Brassica napus) jest najważniejszą rośliną oleistą w Polsce, uprawianą na nasiona. Zielona masa rzepaku pojawia się, gdy uprawia się go jako poplon, roślinę pastewną lub zbiera jako całą roślinę przed dojrzewaniem. Może to być także odpad z liści lub ich pozostałości. Zestawienie obejmuje kilka rekordów z kilku źródeł: całą roślinę z bazy CROPGEN, rekordy dla części nadziemnych ze starszej pracy oraz zieloną masę rzepaku z kolejnej publikacji, w warunkach mezofilowych.
Właściwości istotne dla fermentacji
Zielona masa rzepaku ma wysoką wilgotność i umiarkowaną zawartość włókna, a młode rośliny są dobrze strawne. Jako roślina kapustowata zawiera dużo siarki (glukozynolany), z której w fermentorze powstaje siarkowodór. Prowadzi to do pogorszenia jakości biogazu, korozji i konieczności odsiarczania. Zawartość białka jest wyższa niż w trawach, więc rośnie ryzyko amoniaku przy dużym udziale. Zakiszanie jest możliwe, najlepiej z przewiędnięciem lub w mieszance z roślinami o wyższej zawartości cukrów.
Jak czytać rozrzut wyników
Rekordy opisują różny materiał: całą roślinę, części nadziemne i zieloną masę, zbierane w różnych fazach. Różnice dotyczą też odmiany, nawożenia siarką i azotem, terminu zbioru, formy materiału i przygotowania próbki. Dodatkowo protokoły testu (inokulum, stosunek S/I, temperatura od 35 do 40 °C) są odmienne. Zestawienie ma więc charakter przeglądowy i nie opisuje jednego konkretnego materiału.
W praktyce biogazowni
Zielona masa rzepaku jest raczej okazjonalnym substratem, związanym z poplonami lub nadwyżkami paszowymi. W miksie należy ograniczyć udział, monitorować zawartość H₂S w biogazie i mieć sprawne odsiarczanie. Materiał trzeba zakisić lub szybko użyć. Należy też unikać pomylenia z nasionami rzepaku lub makuchem, które mają zupełnie inne właściwości. Wydajność warto potwierdzić testem BMP własnej partii. Dobrze jest przy tym pamiętać, że rzepak uprawiany na nasiona i rzepak jako zielonka to dwie różne sytuacje agronomiczne. W pierwszej odpadem jest słoma, w drugiej cała roślina z wysoką wilgotnością, dlatego nie należy mieszać wyników z obu opisów w jednym bilansie.
Metodyka w skrócie
BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.
Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,085 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Tong i in. (1990): 1× (mediana 0.090 d⁻¹); Chynoweth i in. (1993): 36× (mediana 0.085 d⁻¹); Deren i in. (1991): 3× (mediana 0.080 d⁻¹)).
Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.
Bibliografia
- Pouech, P. Fruteau, H. Bewa, H.. Agricultural crops for biogas production on anaerobic digestion plants. Biomass for energy and industry 163-165.
- Zubr, J. (1986). Methanogenic fermentation of fresh and ensiled plant materials. Biomass 11(3), 159–171. DOI: 10.1016/0144-4565(86)90064-8 DOI
- Lallement, A.; Peyrelasse, C.; Lagnet, C.; Barakat, A.; Schraauwers, B.; Maunas, S.; Monlau, F. (2023). A Detailed Database of the Chemical Properties and Methane Potential of Biomasses Covering a Large Range of Common Agricultural Biogas Plant Feedstocks. Waste 1(1), 195–227. DOI: 10.3390/waste1010014 DOI
Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.



