Raport Blunomy i ENA: Australia mogłaby odzyskiwać ok. 400 PJ biometanu rocznie

Energy Networks Australia (ENA) opublikowało 31 lipca 2025 r. raport firmy Blunomy, według którego Australia mogłaby odzyskiwać około 400 PJ biometanu rocznie z istniejących strumieni surowców. Oznaczałoby to możliwość pokrycia do 96% obecnego zapotrzebowania na gaz na wschodnim wybrzeżu. Raport szacuje, że pierwsze 50 PJ może kosztować 10–27 dolarów australijskich za gigadżul.

Jakie surowce

Raport wymienia odpady żywności i ogrodowe, resztki rolnicze oraz produkty uboczne hodowli. Są to strumienie dostępne już dziś – obecnie składowane, spalane w pochodniach lub kompostowane – które mogłyby zasilać biogazownie. Autorzy podkreślają, że infrastruktura sieci gazowej już istnieje, co obniża koszty dystrybucji w porównaniu z budową nowych rurociągów lub linii elektroenergetycznych.

Rekomendacje

ENA wskazuje cztery kierunki:

1. uwzględnienie biometanu w politykach i programach wspierających dekarbonizację przemysłu,
2. rozszerzenie programu Hydrogen Headstart i ulgi podatkowej na wodór także na biometan,
3. ustanowienie jasnych celów i polityk zapewniających dostęp do surowców oraz rozwój rynku,
4. wspólne działania rządów, przemysłu i regulatorów na rzecz ambitnych celów.

Dlaczego liczby warto czytać ostrożnie

Potencjał techniczny nie równa się potencjałowi ekonomicznemu. Streszczenie raportu Future Fuels CRC z czerwca 2022 r. oszacowało uśredniony koszt energii (LCOE) biometanu głównie w przedziale 10–25 AUD/GJ, a dla największych lokalizacji – 15–25 AUD/GJ, czyli powyżej ok. 10 AUD/GJ ceny gazu przyjętej w tamtym opracowaniu. Różnice wynikają m.in. z założeń o skali instalacji, logistyce surowca i dostępności odbiorców; najkorzystniejsze lokalizacje leżą w pobliżu dużych miast.

Miejsce w kontekście polityki

Raport ukazał się w czasie, gdy rząd federalny rozwijał system Guarantee of Origin oraz programy wsparcia wodoru. Biometan nie jest objęty Hydrogen Headstart, a wyodrębnienie jego miejsca w polityce pozostaje postulatem branży.

Co to oznacza dla Polski

Australijski spór o „potencjał versus koszty” przypomina polską dyskusję o biometanie. Dla inwestorów kluczowe są dwa pytania: gdzie leży surowiec względem sieci oraz kto zapłaci cenę premium za gaz odnawialny. Dopóki nie ma kontraktów odbiorców przemysłowych lub systemu wsparcia, nawet niższy koszt na papierze nie przekłada się na projekty.