Emisje i klimatAnaliza

BECCS i magazynowanie biogenicznego CO₂ z biometanowni: droga do ujemnych emisji

Biogeniczny CO₂ z uszlachetniania biogazu jest łatwy do wychwycenia i może zostać trwale zmagazynowany (BECCS). Omawiamy łańcuch, koszty, rolę CCS i ramy certyfikacji usuwania CO₂ w UE.

Opublikowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Stado czarnego bydła na rozległym pastwisku na tle jesiennego lasu – hodowla przeżuwaczy to istotne źródło emisji metanu.
Fot. L T Hunter / Wikimedia Commons, licencja CC BY 2.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

BECCS (Bioenergy with Carbon Capture and Storage) to połączenie energetycznego wykorzystania biomasy z wychwytem i trwałym magazynowaniem CO₂. Ponieważ węgiel z biomasy pochodzi z atmosfery, jego trwałe składowanie prowadzi do usunięcia CO₂ z obiegu, czyli do ujemnych emisji netto. Biometanownia jest dla BECCS szczególnie korzystna: CO₂ jest tam już oddzielany w uszlachetnianiu biogazu, w technologiach aminowej i kriogenicznej ma wysoką czystość, więc wymaga tylko oczyszczenia, sprężenia lub skroplenia i transportu do miejsca magazynowania. Infrastruktura transportu i składowania w Europie dopiero powstaje, więc praktyczne zastosowanie zależy od lokalnych możliwości.

Łańcuch BECCS dla biometanowni

  1. Wychwyt: strumień CO₂ z uszlachetniania (płuczka aminowa, kriogenika; w innych technologiach wymaga dodatkowej obróbki).
  2. Oczyszczenie i osuszenie: usunięcie metanu, siarkowodoru, wody, tak aby spełnić specyfikację transportu i składowania.
  3. Sprężenie lub skroplenie: do ciśnienia transportowego (rurociąg) lub ciekłego CO₂ (cysterny, statki).
  4. Transport: cysterny drogowe lub kolejowe do terminalu, statki do składowisk morskich lub rurociągi.
  5. Składowanie geologiczne: wtłoczenie w formacje głębokie (zasolone warstwy wodonośne lub wyeksploatowane złoża).
  6. Monitoring i weryfikacja: pomiary, raportowanie, certyfikacja.

Przykład obliczeniowy (ilustracyjny)

Instalacja 500 m³/h biogazu (45% CO₂) wytwarza ok. 3560 t CO₂ rocznie. Jeśli CO₂ zostaje zmagazynowany, a emisje związane z wychwytem i transportem (energia skraplania ok. 0,1–0,15 MWh/t, transport) wynoszą np. 0,05 tCO₂ na tonę przy założonym miksie energii, to usunięcie netto wynosi ok. 3380 t CO₂ rocznie. Przy założonym koszcie pełnego łańcucha (skraplanie, transport, składowanie) 150 EUR/t koszt roczny to ok. 534 tys. EUR. Jeśli za 3380 t usuniętego CO₂ uzyskano by 200 EUR/t (ok. 676 tys. EUR), nadwyżka wyniosłaby ok. 140 tys. EUR rocznie. Wartości są hipotetyczne; rzeczywiste koszty zależą od odległości i dostępności składowiska, a rynek certyfikatów usuwania dopiero się kształtuje.

Ramy prawne i certyfikacja

Rozporządzenie (UE) 2024/3012 ustanawia unijne ramy dobrowolnej certyfikacji usuwania dwutlenku węgla, w tym trwałego usuwania (np. BECCS i DACCS), praktyk rolniczych zwiększających magazynowanie węgla w glebie oraz magazynowania w produktach. Ramy określają kryteria jakości (m.in. ilościowe określenie, dodatkowość, długoterminowe magazynowanie, zrównoważoność) i wymagają weryfikacji przez niezależne podmioty. Dyrektywa o geologicznym składowaniu CO₂ ustala wymagania dla składowisk. W Europie rozwijają się projekty, takie jak norweski system transportu i składowania CO₂, ale dostępność dla małych źródeł jest ograniczona.

Zalety biometanowni

  • wysoka czystość i stężenie strumienia CO₂,
  • gotowa infrastruktura sprężania w wielu układach,
  • udokumentowane pochodzenie biogeniczne (certyfikat zrównoważoności),
  • możliwość połączenia z produktem energetycznym (biometan) i usuwaniem CO₂.

Wyzwania

  1. Brak lokalnego składowiska lub terminalu; transport na duże odległości zwiększa koszt.
  2. Skala: pojedyncza instalacja produkuje tysiące ton CO₂, co jest niewielką ilością dla projektów CCS wymagających setek tysięcy ton; konieczne zbiorcze logistyki.
  3. Koszty skraplania i magazynu buforowego.
  4. Niepewność rynku certyfikatów usuwania i cen.
  5. Zasady rozliczania: unikanie podwójnego liczenia (CO₂ jako surowiec do e-paliw lub jako usunięcie).

Wybór: CCU czy CCS

Zagospodarowanie CO₂ w produktach o krótkim cyklu życia (napoje, e-paliwa) nie usuwa go z atmosfery na stałe. Składowanie geologiczne daje trwałe usunięcie. O wyborze decyduje cena, lokalny rynek i regulacje. W niektórych przypadkach można łączyć oba podejścia: część CO₂ sprzedawać do spożywki, a nadwyżkę magazynować.

Zbiorcza logistyka CO₂

Dla niewielkich źródeł praktyczne jest zbieranie CO₂ z wielu instalacji do jednego punktu: lokalne sieci rurociągów, cysterny kolejowe lub terminal przeładunkowy w porcie. Taki model obniża koszt jednostkowy, ale wymaga koordynacji i wspólnej specyfikacji jakości. Dobrze, jeśli producenci biometanu już dziś projektują instalacje tak, aby można było dołączyć system skraplania i magazynowania w przyszłości, rezerwując miejsce i moc przyłączeniową.

Podsumowanie

BECCS dla biometanowni jest technicznie możliwy i logiczny, ale wymaga infrastruktury i rynku. Dla inwestorów to opcja dodatkowa, którą warto uwzględnić w koncepcji projektu, zwłaszcza gdy w regionie rozwijana jest sieć transportu CO₂.

Źródła

  1. Rozporządzenie (UE) 2024/3012 (ramy certyfikacji usuwania CO₂) — EUR-Lex
  2. Komisja Europejska — wychwyt i składowanie CO₂
  3. IEA — Carbon Capture, Utilisation and Storage