
Badania BMPOwoce, warzywa i ich odpady
Kapusta głowiasta (biała, czerwona) — BMP: 4 badania, średnia ważona 260 m³ CH₄/t s.m.o.
Kapusta głowiasta (biała i czerwona) jest wodnistym warzywem kapustnym, łatwo fermentującym; wymaga rozdrobnienia i kontroli stężenia H₂S w biogazie.
Fot. Elrond / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie
- Średnia ważona
- 260m³ CH₄/t s.m.o.
- Zakres
- 204–305m³ CH₄/t s.m.o.
- Rekordy
- 4badania
- Publikacje
- 3źródła
- Temperatury
- 35 °Ctestu
Metan w biogazie
Średnia zawartość metanu · ≈ 5,6 kWh/m³ biogazu
szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 4 % s.m. × 6,25)) i wydajności grup związków wg FNR.
Ocena dla biogazowni
brak oceny — ocena redakcji dla biogazowni
Brak oceny: brak suchej masy lub suchej masy organicznej w danych. Ocenę liczymy, gdy znamy suchą masę i suchą masę organiczną materiału.
Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV
Krzywe BMP z 4 badań
Średnia ważona Pojedyncze rekordy
Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.
Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (260); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.
Rekordy i źródła
Pobierz CSV| Źródło | BMP m³ CH₄/t s.m.o. | Temperatura | Próbka | Krzywa |
|---|---|---|---|---|
| Yan i in. (2017) · 1 DOI | 204 | — | kapusta biała (oryg.: „Cabbage (Brassica oleracea var. Capitata)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Yan i in. (2017) · 2 DOI | 233 | — | kapusta czerwona (oryg.: „Purple cabbage (Brassica campestris var. Purpuraria)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Kouas i in. (2017) DOI | 305 | 35 °C · mezofilowy | (oryg.: „green cabbage”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Labatut i in. (2011) DOI | 256 | 35 °C · mezofilowy | cała główka (oryg.: „Cabbage”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Średnia ważona | 260 | średnia arytmetyczna 250, SD 43 | ||
Typowy skład
- Sucha masa organiczna (s.m.o.)
- 91,3 % s.m. (zakres 90,2–92)
- Azot
- 4 % s.m.
- Stosunek C/N
- 10,2
Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: BCBPD, MY-D); sucha masa: 0 oznaczeń, sucha masa organiczna: 3 oznaczenia. Brak s.m. w źródłach – kalkulator musi poprosić o wartość. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.
Źródła: Yan i in. (2017); Labatut i in. (2011).
Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.
Właściwości procesowe
Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.
Brak opublikowanych badań procesowych
Literatura, z której korzystamy, nie opisuje zalet ani wad fermentacji tego substratu poza wynikami testów BMP. Poniżej cechy procesowe przypisane na podstawie rodzaju materiału — klasyfikacja redakcji, nie wynik badań.
- łatwo rozkładalny
- cukry, skrobia, glicerol → szybka hydroliza i zakwaszenie (LKT), wymaga buforu
- kwaśny
- niskie pH substratu (kiszonki, wywary, serwatka, owoce)
- rozcieńcza wsad (mała s.m.)
- mała sucha masa, rozcieńcza wsad
- sezonowy
- dostępność sezonowa — wymaga magazynowania
- zmienny skład
- duża zmienność składu między partiami
Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać
- dobrze łączyć
substraty: bogaty w azot — np. Gnojowica świńska, Pomiot drobiowy (kurzy, indyczy), Osad nadmierny (wtórny, czynny), Glon Chlorella vulgaris, Glon Nannochloropsis salina
Kosubstrat bogaty w azot wyrównuje niskie C/N odpadów owocowo-warzywnych (Bouallagui i in. 2009).[1]
Dawkowanie
Brak źródłowych limitów dawki dla tego substratu.
Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).
Źródła danych procesowych
- Improvement of fruit and vegetable waste anaerobic digestion performance and stability with co-substrates addition
- Study on biomethane production and biodegradability of different leafy vegetables in anaerobic digestion
- Robust assessment of both biochemical methane potential and degradation kinetics of solid residues in successive batches
- Biochemical methane potential and biodegradability of complex organic substrates
- Effects of size and thermophilic pre-hydrolysis of banana peel during anaerobic digestion, and biomethanation potential of key tropical fruit wastes
- Effect of particle size on biogas generation from biomass residues
Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.
Czym jest i skąd się bierze
Kapusta głowiasta (Brassica oleracea var. capitata) jest jednym z podstawowych warzyw uprawianych w Polsce, a jej odpady powstają w przetwórniach (kiszenie, mrożenie, sałatki), na targowiskach i przy nadwyżkach produkcji. Ten opis dotyczy główek, białych i czerwonych. Zewnętrzne liście oraz głąby opisano osobno jako odpad przy czyszczeniu główek.
Właściwości istotne dla fermentacji
Kapusta zawiera dużo wody, a sucha masa jest bogata w cukry rozpuszczalne, pektyny, hemicelulozę i białko, przy małej zawartości ligniny. Dzięki temu materiał szybko ulega hydrolizie, co przy wysokim dawkowaniu może prowadzić do chwilowego zakwaszenia. Typowym dla kapustnych zjawiskiem jest obecność glukozynolanów i związków siarki, z których powstaje siarkowodór. Kapusta kiszona zawiera dodatkowo kwas mlekowy i sól, co należy wziąć pod uwagę, jeśli odpad pochodzi z kiszonek. Poza tym materiał nie stwarza większych problemów mechanicznych po rozdrobnieniu.
Jak czytać rozrzut wyników
W zbiorze jest kilka rekordów z kilku źródeł, obejmujące kapustę białą, czerwoną oraz kapustę zieloną. Odmiany różnią się zawartością suchej masy i cukrów, a dodatkowo wynik zależy od stadium dojrzałości, czasu przechowywania, rozdrobnienia i tego, czy próbka była świeża czy mrożona. Część prac nie podaje temperatury testu, pozostałe wskazują warunki mezofilowe. Inokulum i stosunek substratu do inokulum również wpływają na wynik, zwłaszcza dla materiału o szybkiej hydrolizie.
W praktyce biogazowni
Kapusta sprawdza się jako sezonowe uzupełnienie wsadu razem z gnojowicą i kiszonką. Główki trzeba rozdrobnić, a dawkę ustalać ostrożnie ze względu na kwasy lotne i siarkowodór. Instalacja powinna mieć skuteczne odsiarczanie. Przechowywanie w warunkach cieplnych nie jest wskazane, bo materiał szybko się psuje i wydziela zapachy; w razie nadwyżek rozważa się zakiszanie. Odpady z przetwórstwa i handlu warzywami są odpadami i wymagają odpowiedniego statusu prawnego instalacji.
Przy planowaniu dostaw warto uwzględnić, że kapusta z przechowalni, wcześniej podmrożona lub nadpsuta, ma inną zawartość cukrów i kwasów niż świeża, a jej odpady bywają silnie zanieczyszczone zawartością soków, co dodatkowo przyspiesza zakwaszenie wsadu.
Metodyka w skrócie
BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.
Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,245 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Chynoweth i in. (1993): 4× (mediana 0.231 d⁻¹); Nogueira i in. (2026): 1× (mediana 0.445 d⁻¹)).
Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.
Bibliografia
- Yan, H.; Zhao, C.; Zhang, J.; Zhang, R.; Xue, C.; Liu, G.; Chen, C. (2017). Study on biomethane production and biodegradability of different leafy vegetables in anaerobic digestion. AMB Express 7(1), 27. DOI: 10.1186/s13568-017-0325-1 DOI
- Kouas, M.; Torrijos, M.; Sousbie, P.; Steyer, J.P.; Sayadi, S.; Harmand, J. (2017). Robust assessment of both biochemical methane potential and degradation kinetics of solid residues in successive batches. Waste Management 70, 59–70. DOI: 10.1016/j.wasman.2017.09.001 DOI
- Labatut, R.A.; Angenent, L.T.; Scott, N.R. (2011). Biochemical methane potential and biodegradability of complex organic substrates. Bioresource Technology 102(3), 2255–2264. DOI: 10.1016/j.biortech.2010.10.035 DOI
Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.



