Porcelanowa parownica z próbką stałego obornika świńskiego – wilgotną, ciemnobrązową masą z domieszką słomy.

Badania BMPOdchody zwierzęce (gnojowica, obornik, pomiot)

Obornik i odchody świńskie (stałe) — BMP: 5 badań, średnia ważona 293 m³ CH₄/t s.m.o.

Obornik i stałe odchody świńskie (loch, prosiąt) to materiał o wyższej suchej masie niż gnojowica, bogaty w azot, o umiarkowanym potencjale metanowym.

ocena: dobryCH₄ ≈ 54 % (szacunek)

Opublikowano Zaktualizowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Ilustracja: Substraty.pl (AI, Google Gemini)

Średnia ważona
293m³ CH₄/t s.m.o.
Zakres
178–444m³ CH₄/t s.m.o.
Rekordy
5badań
Publikacje
4źródła
Temperatury
36 °C, 37 °C, 38 °Ctestu

Metan w biogazie

Średnia zawartość metanu · ≈ 5,4 kWh/m³ biogazu

szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 2 % s.m. × 6,25; w odchodach część N to azot amonowy)) i wydajności grup związków wg FNR.

Jak liczymy i co oznaczają strefy

Ocena dla biogazowni

dobry — ocena redakcji dla biogazowniStabilny, zwykle przyjmowany bez opłat

Potencjał na tonę masy świeżej wysoki (72 m³ CH₄/t); ryzyko procesu: białko / azot, inhibitory, siarka. Bez dodatkowych wymagań obsługi.

Dlaczego? Czynniki oceny

Potencjał na tonę +2

  • +2potencjał 72 m³ CH₄/t masy świeżej (BMP 293 × s.m. 31 % × s.m.o. 79,4 %)

Stabilność procesu −0,25

  • −1białko / azot: ryzyko inhibicji amoniakiem przy wyższym udziale
  • −0,5inhibitory: naturalne lub pozostałości (np. limonen, polifenole, antybiotyki, metale)
  • −0,25siarka: H₂S w biogazie (toksyczność dla bakterii, korozja, odsiarczanie)
  • +1,5wysoka zasadowość — stabilizuje pH mieszanki

Obsługa i koszty 0

  • 0brak czynników

Suma punktów: 1,75 · progi: ≥ 2,5 bardzo dobry, ≥ 1 dobry, poniżej — neutralny; negatywny przy skumulowanym ryzyku procesu.

Ocena redakcji wg metodyki · pewność oceny: średnia · bez cen rynkowych

Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV

Krzywe BMP z 5 badań

Średnia ważona Pojedyncze rekordy

Krzywe BMP: Obornik i odchody świńskie (stałe)Skumulowana produkcja metanu w czasie dla 5 rekordów oraz średnia ważona 293 m³ CH₄/t s.m.o.. 5 krzywych to przebiegi modelowe (kinetyka I rzędu).0100200300400500051015202530czas [d]m³ CH₄/t s.m.o.Cu i in. (2014) · 1: 178 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Cu i in. (2014) · 2: 444 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Kafle i Chen (2016): 322 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Lallement i in. (2023): 218 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Li i in. (2013): 322 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)średnia293

Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.

Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (293); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.

Rekordy i źródła

Pobierz CSV
ŹródłoBMP
m³ CH₄/t s.m.o.
TemperaturaPróbkaKrzywa
Cu i in. (2014) · 1 DOI17837 °C · mezofilowylochy (oryg.: „sow manure”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Cu i in. (2014) · 2 DOI44437 °C · mezofilowyprosięta (oryg.: „piglet manure”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Kafle i Chen (2016) DOI32236 °C · mezofilowy(oryg.: „swine manure”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Lallement i in. (2023) DOI21838 °C · mezofilowy(oryg.: „Pig manure”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Li i in. (2013) DOI32237 °C · mezofilowy(oryg.: „Swine Manure”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Średnia ważona293średnia arytmetyczna 297, SD 104

Typowy skład

Sucha masa (s.m.)
31% (zakres 19,4–37,2)
Sucha masa organiczna (s.m.o.)
79,4 % s.m. (zakres 72,4–85)
Azot
2 % s.m.
Stosunek C/N
19,4

Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: MY-D); sucha masa: 5 oznaczeń, sucha masa organiczna: 4 oznaczenia. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.

Źródła: Cu i in. (2014); Kafle i in. (2016); Lallement i in. (2023); Li i in. (2013).

Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.

Właściwości procesowe

  • bogaty w azot
  • wysoka zasadowość (bufor)
  • wysoka sucha masa
  • bogaty w siarkę
  • zawiera inhibitory
  • klasyfikacja redakcji

Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.

Zalety

  • Potencjał metanowy w zbiorze BMP Substraty.pl: średnia ważona 293.1 m³ CH₄/t s.m.o. (SD 104.0; 5 rekordów, 4 źródeł).
  • Wyższa s.m. niż gnojowica, N i bufor (Hansen i in. 1998).

Wady i ryzyka

  • Ryzyko amoniaku, zwłaszcza termofilowo (Hansen i in. 1998; Angelidaki i Ahring 1993).
  • Pozostałości leków i Cu/Zn z pasz mogą hamować (Chen i in. 2008).

Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać

Dawkowanie

Brak źródłowego progu; kontrola NH4-N. Zaczynać od średniego udziału.

Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).

Wymagania praktyczne

  • UPPZ kat. 2 (art. 9 rozp. 1069/2009): obornik, gnojowica i treść przewodu pokarmowego mogą być fermentowane bez wcześniejszej sterylizacji, jeśli organ nie uzna ryzyka rozprzestrzeniania poważnej choroby zakaźnej (art. 13 lit. e ppkt ii); wtedy obowiązuje min. 70 °C przez min. 60 min (rozp. 142/2011, zał. V rozdz. III sekcja 1), a gdy są jedynym materiałem pochodzenia zwierzęcego w instalacji, organ może zatwierdzić inne wymogi (sekcja 2 pkt 3).

Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.

Czym jest i skąd się bierze

Stałe odchody świńskie powstają w chlewniach ściołowych oraz po separacji gnojowicy. W zbiorze są próbki odchodów loch, prosiąt oraz nieokreślone „swine manure” i „pig manure” z kilku prac. W Polsce większość trzody utrzymuje się w systemach bezściółkowych, więc materiał ten stanowi mniejszą część odchodów świńskich niż gnojowica, ale bywa dostępny z gospodarstw ściołowych i po separacji.

Właściwości istotne dla fermentacji

Odchody świń zawierają mniej włókien niż obornik bydlęcy, ale więcej azotu, co zwiększa ryzyko amoniaku, zwłaszcza w wyższej temperaturze i przy wysokich dawkach. Sucha masa jest wyższa niż w gnojowicy, szczególnie przy dodatku ściółki. Materiał jest dobrze buforowany. Dodatki paszowe, jak miedź i cynk, oraz pozostałości leków weterynaryjnych mogą wpływać na mikroflorę. W trakcie składowania zachodzą straty azotu i materii organicznej, zależnie od temperatury i napowietrzenia.

Jak czytać rozrzut wyników

Rozrzut wynika z kategorii zwierząt (lochy, prosięta, tuczniki mają inną paszę i inne odchody), rodzaju i ilości ściółki, czasu składowania oraz sposobu przygotowania próbki. Wpływ mają również parametry testu: temperatura, inokulum (jego adaptacja do amoniaku), stosunek substratu do inokulum i czas trwania. Zbiór obejmuje niewiele rekordów z kilku źródeł, dlatego wartości odzwierciedlają także różnice między laboratoriami, a zakres nie jest pełną miarą niepewności.

W praktyce biogazowni

Stałe odchody świńskie sprawdzają się w kofermentacji z materiałami o wyższym stosunku C/N, które łagodzą amoniak. Trzeba kontrolować azot amonowy i pH. Rozdrobnienie i równomierne dozowanie poprawiają stabilność. Odchody świń są nawozem naturalnym, podlegającym przepisom o nawożeniu, a w kontekście UPPZ materiałem kategorii 2, który może być używany w biogazowni na warunkach określonych w rozporządzeniach UE i krajowych.

Dla porównania z gnojowicą świńską materiał stały jest łatwiejszy w transporcie, a koncentracja suchej masy pozwala ograniczyć objętość wsadu. W zamian wymaga rozdrobnienia i równomiernego mieszania w komorze. Te cechy trzeba brać pod uwagę przy wyborze systemu dozowania.

Metodyka w skrócie

BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.

Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,393 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Nogueira i in. (2026): 1× (mediana 0.393 d⁻¹)).

Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.

Pełna metodyka i zasady korekt

Bibliografia

  1. Cu, T.T.T.; Nguyen, T.X.; Triolo, J.M.; Pedersen, L.; Le, V.D.; Le, P.D.; Sommer, S.G. (2014). Biogas Production from Vietnamese Animal Manure, Plant Residues and Organic Waste: Influence of Biomass Composition on Methane Yield. Asian-Australasian Journal of Animal Sciences 28(2), 280–289. DOI: 10.5713/ajas.14.0312 DOI
  2. Kafle, G.K.; Chen, L. (2016). Comparison on batch anaerobic digestion of five different livestock manures and prediction of biochemical methane potential (BMP) using different statistical models. Waste Management 48, 492–502. DOI: 10.1016/j.wasman.2015.10.021 DOI
  3. Lallement, A.; Peyrelasse, C.; Lagnet, C.; Barakat, A.; Schraauwers, B.; Maunas, S.; Monlau, F. (2023). A Detailed Database of the Chemical Properties and Methane Potential of Biomasses Covering a Large Range of Common Agricultural Biogas Plant Feedstocks. Waste 1(1), 195–227. DOI: 10.3390/waste1010014 DOI
  4. Li, Y.; Zhang, R.; Liu, G.; Chen, C.; He, Y.; Liu, X. (2013). Comparison of methane production potential, biodegradability, and kinetics of different organic substrates. Bioresource Technology 149, 565–569. DOI: 10.1016/j.biortech.2013.09.063 DOI

Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.