Prawo i regulacjeWydarzenie

Brazylia: Lei 14.300 porządkuje generację rozproszoną, a opłata Fio B rośnie stopniowo do 2028 r.

Lei 14.300 z 6 stycznia 2022 r. wprowadza ramy prawne mikro- i minigeneracji rozproszonej w Brazylii: rozliczenie energii z siecią i stopniowe opłaty za korzystanie z sieci.

Opublikowano Zaktualizowano 2 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Inne wersje językowe: English.

Pusta, nowoczesna sala posiedzeń rządowych z długim stołem, teczkami i raportami oraz widokiem na miasto przez duże okna.
Ilustracja: Substraty.pl (AI, Google Gemini)

Brazylia ma od stycznia 2022 r. ustawę ramową dla generacji rozproszonej: Lei 14.300, podpisaną 6 stycznia i opublikowaną 7 stycznia 2022 r. w Diário Oficial da União. Porządkuje ona rozliczanie energii oddawanej do sieci przez małe instalacje, także biogazowe, i wprowadza opłaty za użycie sieci dystrybucyjnej, które będą rosnąć etapami.

Co reguluje ustawa

Przed 2022 r. zasady rozliczeń mikro- i minigeneracji wynikały z uchwały regulatora ANEEL (Resolução Normativa 482). Lei 14.300 podnosi je do rangi ustawy i utrzymuje system kompensacji energii, wprowadzając opłaty za użycie sieci: wytwórca oddaje nadwyżkę do sieci, a dystrybutor zalicza ją na poczet jego zużycia. Mikrogeneracja to instalacje do 75 kW, minigeneracja obejmuje większe instalacje: do 5 MW dla źródeł sterowalnych (despacháveis) i do 3 MW dla niesterowalnych (np. fotowoltaika bez magazynu energii).

Takie ramy są ważne dla rolników i przetwórców, którzy chcą wytwarzać energię z biogazu na potrzeby własne lub zgłaszać ją do rozliczenia w innej lokalizacji. W Brazylii biogaz z obornika, odpadów po cukrowniach i gorzelniach to wciąż znaczący potencjał, o czym piszemy w tekstach o RenovaBio i winasie z cukrowni.

Okres przejściowy i Fio B

Według omówień prasowych zasady z uchwały 482 pozostają w mocy do 2045 r. dla instalacji już działających i dla wniosków złożonych w ciągu 12 miesięcy od publikacji ustawy. Kto złoży wniosek o dostęp do sieci później, zacznie płacić składnik TUSD Fio B, czyli część opłaty za użycie sieci dystrybucyjnej. Opłata ma być wprowadzana stopniowo; w opracowaniach rynkowych podaje się następującą ścieżkę:

Rok Udział Fio B płacony przez nowe instalacje
2023 15 proc.
2024 30 proc.
2025 45 proc.
2026 60 proc.
2027 75 proc.
2028 90 proc.

Ustawa nakazuje też CNPE (Krajowej Radzie Polityki Energetycznej) i ANEEL określenie w ciągu 18 miesięcy zasad wyceny kosztów i korzyści generacji rozproszonej, które będą stosowane po okresie przejściowym.

Weta

Prezydent zawetował dwa przepisy: pierwszy pozwalał zaliczać mikro- i minigenerację do projektów infrastruktury energetycznej w programie Reidi i podobnych, drugi dopuszczał dzielenie elektrowni pływających na zbiornikach na mniejsze jednostki, by mieściły się w limitach generacji rozproszonej.

Wnioski dla biogazu

Z perspektywy biogazowni 2022 r. oznacza stabilne ramy prawne, ale i koniec bezpłatnego korzystania z sieci dla nowych projektów. Wytwórca powinien policzyć, jaka część energii będzie zużywana na miejscu, a jaka oddawana do sieci, bo właśnie od niej zależy wpływ opłaty Fio B na opłacalność. Dla porównania z systemami wsparcia w innych krajach zobacz też wpisy o taryfach i certyfikatach w kategorii prawo.

Źródła

  1. Money Times — Marco legal da geração distribuída é sancionado com vetos
  2. Mayer Brown — Informativo do Setor Elétrico: Lei nº 14.300/2022 (styczeń 2022)

Pytania i odpowiedzi

Czy Lei 14.300 dotyczy tylko fotowoltaiki?

Nie. Ustawa obejmuje mikro- i minigenerację ze źródeł odnawialnych i kogeneracji kwalifikowanej, więc także instalacje na biogaz i biomasę. W praktyce większość instalacji to fotowoltaika.

To pytanie w FAQ