Korea wprowadza certyfikację wodoru czystego: próg 4 kg CO₂eq/kg H₂ i cztery klasy

W grudniu 2023 r. Korea Południowa sfinalizowała system certyfikacji wodoru czystego, oparty na nowelizacji ustawy o promocji gospodarki wodorowej z listopada 2023 r. Graniczna emisyjność wodoru czystego wynosi 4 kg CO₂eq na kilogram H₂, a produkty dzieli się na cztery klasy w zależności od śladu węglowego. Ocena obejmuje cykl życia – od pozyskania surowca po wytworzenie wodoru.

Jak działa system

Według opracowania CMS certyfikacja ma charakter państwowy: ustawa wyznacza instytucje certyfikujące, które nadzorują proces, a wodór klasyfikuje się według emisji na podstawie szczegółowej oceny cyklu życia (LCA) od pozyskania surowca do wytworzenia wodoru. W ten sposób za czysty uznaje się tylko wodór wytworzony z minimalną emisją. Granica emisyjności wynosi 4 kg CO₂eq/kg H₂.

Powiązanie z mechanizmami wsparcia

Certyfikacja ma być podstawą dla systemu CHPS (Clean Hydrogen Portfolio Standard), który zachęca wytwórców energii do wykorzystywania czystego wodoru przez rynek przetargowy z długoterminowymi kontraktami zakupu energii. Już w czerwcu 2023 r. – jak podaje CSIRO HyResource – Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Energii (MOTIE) opublikowało zawiadomienie o przetargu na energię z wodoru: elektrownie mogły sprzedawać energię wytworzoną z wodoru lub jego związków, takich jak amoniak, spółce KEPCO lub regionalnym operatorom. Przetarg miał być podzielony na dwa rynki – wodoru ogólnego (rozproszone źródła) oraz wodoru czystego. Dzięki jednemu standardowi emisyjności wodór z gazu ziemnego z wychwytywaniem CO₂ (niebieski), z elektrolizy zasilanej OZE (zielony) i z innych źródeł będzie oceniany tą samą miarą – o ile mieści się w limicie 4 kg CO₂eq/kg H₂.

A wodór z biogazu?

Z perspektywy branży biogazowej kluczowe jest, jak zostaną potraktowane emisje biogeniczne i metan unikany dzięki fermentacji odpadów. W dostępnych nam źródłach nie ma szczegółowych reguł bilansowania biogazu w koreańskiej certyfikacji, więc w tym wpisie ich nie rozstrzygamy.

Porównanie z UE

Norton Rose Fulbright zauważa, że japoński standard (70 proc. redukcji emisji względem paliwa kopalnego) jest spójny z wymogami europejskimi, z tą różnicą, że dla wodoru i amoniaku mierzy się go w punkcie produkcji. Koreański próg 4 kg CO₂eq/kg H₂ jest wyrażony w bezwzględnej emisyjności, dlatego nie należy go bezpośrednio zestawiać z progami procentowymi, ale trend jest wspólny: certyfikacja oparta na LCA staje się standardem.