Technologia i eksploatacjaWydarzenie
Korea: w Daesan ruszyła elektrownia 50 MW na ogniwa paliwowe zasilane wodorem ubocznym
28 lipca 2020 r. uroczyście ukończono w Daesan elektrownię 50 MW z 114 modułów po 440 kW, zasilaną wodorem ubocznym z zakładu petrochemicznego Hanwha Total.

Korea Południowa uruchomiła w lipcu 2020 r. w Daesan (prowincja Chungcheong Południowy) elektrownię na ogniwa paliwowe o mocy 50 MW, zasilaną wodorem ubocznym z przemysłu petrochemicznego. Uroczystość ukończenia odbyła się 28 lipca 2020 r., a obiekt opisywano jako pierwszą i największą tego typu instalację na świecie.
Parametry instalacji
Elektrownię tworzy 114 modułów ogniw paliwowych Doosan Fuel Cell, każdy o mocy 440 kW, co daje łącznie 50 MW. Roczna produkcja energii elektrycznej wynosi ok. 400 tys. MWh, co wystarcza według Doosana i Asia Economy dla około 160 tys. gospodarstw domowych (w komunikacie Hanwha z czasu budowy mowa o 170 tys.). Według Doosana elektrownia pracuje komercyjnie od czerwca 2020 r., a Doosan odpowiada za serwis ogniw przez 20 lat. Według planów Hanwha ogniwa miały wytwarzać ok. 40 tys. t wody rocznie, zawracanej do zakładu petrochemicznego.
Wodór pochodzi z procesów petrochemicznych w kompleksie przemysłowym Daesan: zgodnie z komunikatem Hanwha Energy Hanwha Total Petrochemical miała dostarczać ok. 3,4 t wodoru na godzinę. Asia Economy podkreśla, że wodór uboczny był wcześniej spalany lub tracony, a elektrownia nie emituje dodatkowego CO₂ – inaczej niż ogniwa zasilane wodorem z gazu ziemnego (LNG).
Kto zainwestował
Inwestorem jest spółka celowa Daesan Green Energy, powołana w styczniu 2018 r. przez Hanwha Energy, Doosan Fuel Cell i Korea East-West Power. Doosan odpowiada też za wieloletnie utrzymanie modułów. Hanwha podawała w komunikacie o rozpoczęciu budowy koszt 255 mld wonów (ok. 228 mln USD wg kursu z komunikatu).
Kontekst polityczny
Podczas uroczystości premier Chung Sye-kyun zapowiedział cel 15 GW ogniw paliwowych do produkcji energii elektrycznej do 2040 r. (w tym 8 GW na rynek krajowy) i przypomniał, że Korea odpowiada za ok. 40 proc. światowych dostaw ogniw paliwowych na wodór. Projekt wpisywał się w koreańską Mapę Drogową Gospodarki Wodorowej z 2019 r. (szczegóły omawiamy w osobnym wpisie).
Wnioski dla biogazu
Daesan jest przykładem „dopasowania” źródła paliwa do odbiorcy: elektrownia leży obok zakładu, który dostarcza wodór, więc według Asia Economy nie wymaga osobnych inwestycji w sieci przesyłowe. Podobną logikę stosuje się przy biogazie – najlepiej działa tam, gdzie surowiec (gnojowica, odpady żywnościowe) i odbiorca energii lub ciepła są blisko siebie.



