Włochy: prąd z biogazu i biomasy — od tariffa omnicomprensiva do FER 2 i minimalnych cen gwarantowanych

Włoski system wsparcia prądu z biogazu przeszedł cztery etapy: hojną taryfę wszechstronną z 2008 r., lukę po wygaśnięciu dekretu z 2016 r., nowy dekret FER 2 z 2024 r. i minimalne ceny gwarantowane (PMG) dla starszych instalacji. Dla biogazu do 300 kW FER 2 daje 233 EUR/MWh przez 20 lat. Równolegle starsze biogazownie, którym kończy się wsparcie, korzystają z minimalnych cen gwarantowanych (PMG) pokrywających koszty operacyjne, a nowe instalacje kierowane są raczej na biometan, co opisujemy w osobnych wpisach.

Etap 1: tariffa omnicomprensiva (od 2008 r.)

Tariffa omnicomprensiva wynikała z ustawy 244/2007 i dekretu z 18 grudnia 2008 r. Dla instalacji o mocy do 1 MW, uruchomionych po 31 grudnia 2007 r., przewidywała stałą stawkę łączącą cenę energii i element zachęty: 0,28 EUR/kWh, czyli 280 EUR/MWh, dla biogazu, biomasy i olejów roślinnych, jako alternatywa dla zielonych certyfikatów. Dekret z 6 lipca 2012 r. przebudował system, mocno ograniczył wsparcie, kierując je przede wszystkim na odpady i produkty uboczne.

Etap 2: luka po 2016 r.

Według Consorzio Italiano Biogas (CIB) dekret z 23 czerwca 2016 r. przestał wywoływać skutki 31 grudnia 2016 r., a następny dekret, FER 2, był oczekiwany od tej daty. Dekret FER 2 z 19 czerwca 2024 r. obowiązuje do 31 grudnia 2028 r., przewiduje co najmniej jeden konkurs rocznie i kontyngent 150 MW wspólny dla biogazu i biomasy.

Etap 3: FER 2

Dla biogazu moc ograniczono do 300 kW, a taryfa wszechstronna wynosi 233 EUR/MWh przez 20 lat. Według IEA Bioenergy biomasa do 300 kW dostaje 246 EUR/MWh w okresie 2024/2025; taryfy bazowe obniża się o 3% rocznie, a małe instalacje (do 300 kW) odczuwają to dopiero od 2026 r. Wymagania obejmują zbiornik na poferment z odzyskiem biogazu na co najmniej 30 dni produkcji, odzysk ciepła, co najmniej 80% wsadu z produktów ubocznych z tabeli 1 część A i co najmniej 51% wsadu z własnego gospodarstwa. Uruchomienie musi nastąpić w ciągu 31 miesięcy od publikacji listy rankingowej.

Konkursy mają kontyngenty niewielkie wobec 150 MW:

CIB poinformował w lutym 2026 r., że w dwóch pierwszych konkursach zatwierdzono 62 projekty, w tym 52 biogazowe, o mocy około 12 MW (kontyngenty obu konkursów to 10 i 9 MW, a cały kontyngent FER 2 wynosi 150 MW). Tylko 10 instalacji zaoferowało obniżkę taryfy, a biogazowych z obniżką 2–3% były trzy. CIB wskazuje, że wynik uzasadnia rewizję taryf tak, by odpowiadały obecnej strukturze kosztów.

Etap 4: PMG dla starszych biogazowni

Dekret-ustawa 57/2023 wprowadził minimalne ceny gwarantowane dla instalacji na biogaz i biomasę, którym wsparcie kończy się do 31 grudnia 2027 r. PMG pokrywają koszty działania, nie koszty inwestycji. ARERA wdrożyła je uchwałą 132/2024, zaktualizowaną uchwałą 305/2024 z 23 lipca 2024 r.; według CIB formuła zależy m.in. od cen kukurydzy i oleju napędowego. Dekret-ustawa 21/2026 ustalił od 1 kwietnia 2026 r. limity godzin i wydatków na lata 2026–2030 (dla biogazu także po 50,1 mln EUR rocznie w latach 2031–2037). Zob. wpis o dekrecie 21/2026 i o uchwale 132/2024.

Co z tym zrobić przy porównaniach

We Włoszech nie ma jednej stawki dla całej branży. Nowe małe biogazownie rywalizują o taryfę 233 EUR/MWh w konkursach, starsze mają PMG liczone z kosztów, a część przekształca się na biometan. Dla tej ostatniej ścieżki zob. dekret biometanowy 340/2022 i zatwierdzenie PNRR. Porównanie z Polską: ceny referencyjne OZE 2023.