Argentyna: RenovAr i biogaz — 36 projektów biogazowych, 4 składowiskowe i 18 biomasowych

Program RenovAr – argentyńskie aukcje na energię odnawialną – obejmował rundy 1, 1.5 i 2. Według komunikatu argentyńskiego rządu z 7 sierpnia 2018 r. wybrano w nich łącznie 147 projektów w 21 prowincjach o mocy 4 466,5 MW: 41 solarnych, 34 wiatrowe, 18 biomasowych, 14 małych elektrowni wodnych, 36 biogazowych i 4 z gazu składowiskowego. Dla sektora biogazu liczy się więc 40 projektów, jeśli doliczyć gaz składowiskowy.

Przebieg rund

Według zestawienia opublikowanego w Revista Ingeniería Eléctrica (grudzień 2019 r.) w Rundzie 1, ogłoszonej w maju 2016 r., oferowano 1 000 MW, w tym 65 MW biomasy i 15 MW biogazu; wybrano 29 projektów o mocy 1 142 MW w 14 prowincjach. Runda 1.5 (październik 2016 r.) obejmowała 600 MW energii wiatrowej i słonecznej, a wybrano 30 projektów o mocy 1 281,5 MW – bez biogazu i biomasy. Runda 2 (sierpień 2017 r.) oferowała 1 200 MW, w tym 100 MW biomasy i 35 MW biogazu, oraz osobny segment 15 MW biogazu ze składowisk; w listopadzie 2017 r. wybrano 66 ofert na 1 408,7 MW, a w tzw. Fazie 2 kolejne. Komunikat rządu z 2018 r. wskazuje, że w Rundzie 2 w sumie zakontraktowano 88 projektów.

Biogaz w rundach

W Rundzie 1 pierwsze instalacje biogazowe, według EconoJournal i zestawienia CAMMESA w Editores, to CT Río Cuarto I w Córdobie (2 MW, biogaz z winasy i kiszonki kukurydzy), Yanquetruz w San Luis (1,2 MW, odpady z hodowli świń), San Pedro Verde w Santa Fe (1,42 MW) oraz CT Río Cuarto II (1,2 MW, Córdoba); biomasę reprezentuje Pindó Eco-Energía (Misiones, 2 MW). W Rundzie 2 wybrano m.in. Citrusvil w Tucumán (3 MW, biogaz), Ampliación Bioeléctrica Dos w Córdobie (1,2 MW), 5 MW z gazu składowiskowego w Ensenada w prowincji Buenos Aires oraz Bombal Biogás (1,2 MW, Santa Fe), którego umowę z CAMMESA podpisano w sierpniu 2018 r. i który ma wytwarzać energię z odchodów zwierzęcych, odpadów z przemysłu olejarskiego, resztek owoców i warzyw, produktów ubocznych agroprzemysłu i osadów.

Stan realizacji w 2018 r.

W czerwcu 2018 r. EconoJournal informował, że siedem projektów programu już dostarcza energię do sieci: trzy biogazowe, dwa biomasowe, farmę wiatrową i małą elektrownię wodną; wszystkie z Rundy 1 zaczęły produkować w poprzednim roku. W sierpniu 2018 r. rząd informował, że w Rundzie 2 podpisano 46 kontraktów (1 130,77 MW) z 88 wybranych projektów, że projekt biomasowy CT Prodeman Bioenergía w Córdobie rozpoczął eksploatację komercyjną, a pięć kolejnych było w budowie.

Ceny i stan kontraktów

Według komunikatu rządu z sierpnia 2018 r. średnia ważona cena w kolejnych rundach spadła z 61,41 USD/MWh w Rundzie 1 przez 54,02 w Rundzie 1.5 do 51,49 w Rundzie 2; minimalne ceny energii słonecznej obniżyły się z 59 do 40,44 USD/MWh, a wiatrowej z 49 do 37 USD/MWh. Informacja ta dotyczy całego programu, a nie biogazu – dla niewielkich instalacji biogazowych cena i tak wynika z oferty złożonej w danym segmencie. Rząd podawał też, że 47 projektów było wówczas w budowie, a 6 w eksploatacji komercyjnej, o łącznej mocy 2 322,245 MW, oraz że 69 projektów z Rund 1, 1.5 i Resolución 202 miało w 100 proc. podpisane kontrakty.

Różnice w danych

W innych zestawieniach liczby biogazu i biomasy mogą się różnić z powodu odmiennej klasyfikacji (biogaz składowiskowy osobno lub razem), projektów wycofanych i dat zestawień. Nie potwierdziliśmy w otwartych źródłach liczb podawanych niekiedy dla Resolución 202 (157 projektów, 4 966 MW) ani rozbicia na 37 projektów biogazowych o mocy 64,9 MW. Liczba projektów wybranych w aukcji nie jest też równa liczbie projektów, które faktycznie powstały i działają.

Co to oznacza dla Polski i Europy

Doświadczenia z RenovAr pokazują zarówno zalety aukcji (konkurencja cenowa, osobne segmenty dla biogazu i gazu składowiskowego), jak i ich ograniczenia: programy dotyczą głównie małych instalacji o mocy kilku megawatów, a ich realizacja zależy od finansowania i przyłączenia do sieci. Dla polskich aukcji OZE to argument za osobnymi koszykami dla mniejszych instalacji biogazowych.