Argentyna: ustawa wodorowa wciąż w drodze — od przepisu z 2006 r. do projektu rządowego z 2023 r.

Argentyna, mimo wysokiego potencjału energii wiatrowej w Patagonii, według stanu na sierpień 2025 r. nie miała kompleksowej ustawy o promocji wodoru niskoemisyjnego. Raport Fundar z tego miesiąca wzywa Kongres do uchwalenia reżimu wsparcia, a poprzednie próby – od projektu z 2021 r. po projekt rządowy z 2023 r. – nie zakończyły się przyjęciem nowych przepisów.

Przepis z 2006 r.

Ustawa 26.123 o promocji wodoru z 2006 r. uznawała rozwój technologii, produkcję, wykorzystanie i zastosowania wodoru za sprawę interesu narodowego, ale – jak podaje Fundar – nigdy nie została zreglamentowana. Według kancelarii Pérez Alati, Grondona, Benites & Arntsen jej 15-letni okres obowiązywania skończył się w 2021 r. bez przyznania jakichkolwiek korzyści. Dlatego inwestorzy nie mogli się na nią powoływać przy planowaniu projektów.

Projekty z lat 2019–2023

Fundar odnotowuje, że w 2019 r. zgłoszono nowy projekt ustawy promującej wodór (1769-D-2019), a wodór włączono do Planu Narodowego Adaptacji i Łagodzenia Zmian Klimatu z 2022 r. Według kancelarii Pérez Alati, Grondona, Benites & Arntsen 1 kwietnia 2022 r. do Izby Deputowanych wpłynęła nowa wersja projektu Narodowego Reżimu Produkcji Wodoru z 2021 r. – reżim miałby obowiązywać 20 lat od 1 stycznia roku następującego po wydaniu rozporządzenia wykonawczego. W 2023 r. władza wykonawcza skierowała do Kongresu projekt 0005-PE-2023 – Reżim Promocji Wodoru o Niskiej Emisyjności Węgla: według jego treści ma obowiązywać 30 lat od wejścia ustawy w życie, przewiduje stabilność fiskalną na 30 lat, dostęp do rynku walutowego, minimalny udział krajowych komponentów i określa beneficjentów oraz kwalifikowane inwestycje.

Argumenty za i przeciw

Zwolennicy podkreślają, że bez gwarancji stabilności podatkowej i regulacyjnej inwestycje na dużą skalę w elektrolizery, magazynowanie i eksport nie powstaną. Krytycy wskazują na koszt ulg i ryzyko, że reżim przyniesie głównie zyski nielicznym podmiotom. Dyskusja obejmuje także kwestie wody, energii odnawialnej i odbioru lokalnego.

Związek z biogazem

Ustawa o wodorze ma znaczenie dla sektora biogazu pośrednio: wodór z biomasy lub biogazu mógłby korzystać z tego samego reżimu, ale nie znaleziono w źródłach szczegółów dotyczących biogazu w projektach. Większe znaczenie ma dostęp do energii odnawialnej i infrastruktura eksportowa.

Czego nie wiemy

Nie ustaliliśmy, czy po sierpniu 2025 r. Kongres przyjął ustawę. Informacje należy weryfikować w bazie Infoleg i na stronach Izby Deputowanych.

Potencjał i zasoby

Argentyna ma duże zasoby wiatru w Patagonii oraz rozbudowaną infrastrukturę gazową i eksportową. To sprawia, że kraj jest często wymieniany wśród kandydatów na producenta zielonego wodoru i jego pochodnych. Jednak potencjał zasobowy nie zastępuje stabilnych ram prawnych: inwestorzy potrzebują przewidywalności podatkowej, dostępu do waluty i gwarancji eksportu.

Co brak ustawy oznacza dla inwestorów

Bez reżimu promocji projekty muszą polegać na ogólnych instrumentach lub negocjować warunki indywidualnie. To zwiększa niepewność, wydłuża przygotowanie projektów i utrudnia finansowanie. Dodatkowo brak jasnych zasad certyfikacji i definicji wodoru niskoemisyjnego utrudnia kontrakty eksportowe, zwłaszcza do UE, gdzie obowiązują szczegółowe kryteria.

Porównanie z sąsiadami

Chile przyjęło strategię wodorową w 2020 r., Kolumbia opublikowała mapę drogową w 2021 r. i włączyła wodór do ustawy o transformacji energetycznej, Urugwaj przedstawił plan w 2022 r., a Brazylia uchwaliła ramy prawne w sierpniu 2024 r. (ustawa 14.948). Na tym tle Argentyna w analizowanym okresie nie miała kompleksowej ustawy, choć debata trwała od kilku lat.

Rola biogazu i bioenergii

Argentyński sektor biogazu rozwijał się głównie w ramach aukcji energii elektrycznej RenovAr. Reżim wodorowy mógłby otworzyć drogę do wykorzystania biometanu jako surowca do wodoru lub do produkcji paliw syntetycznych, ale w projektach nie znaleziono szczegółowych przepisów dotyczących biogazu.

Co obserwować

Przy kolejnych etapach prac warto śledzić: definicję wodoru niskoemisyjnego i system certyfikacji, długość okresu stabilności fiskalnej (w projekcie z 2023 r. – 30 lat) oraz zasady dotyczące dostępu do energii odnawialnej i wody.

Co to oznacza dla Polski i Europy

Argentyński przypadek pokazuje, że sam potencjał zasobowy nie wystarcza do przyciągnięcia inwestycji wodorowych: potrzebne są wdrożone przepisy wykonawcze i stabilność regulacyjna. Dla polskich i europejskich importerów wodoru i jego pochodnych oznacza to konieczność oceny ryzyka regulacyjnego kraju eksportera, a nie tylko kosztu produkcji.