Owoc nieśplika japońskiego w całości i w przekroju, z widocznymi dużymi, brązowymi nasionami w pomarańczowym miąższu.

Badania BMPOwoce, warzywa i ich odpadyjedno badanie (2 próby)

Nieśplik japoński (loquat) – skórki i nasiona — BMP: 2 badania, średnia ważona 250 m³ CH₄/t s.m.o.

Nieśplik japoński (loquat, Eriobotrya japonica) jako substrat to skórki i nasiona z jednej pracy; twarde nasiona i garbniki wpływają na tempo rozkładu.

CH₄ ≈ 52 % (szacunek)

Opublikowano Zaktualizowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Fot. Ivar Leidus / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Średnia ważona
250m³ CH₄/t s.m.o.
Zakres
208–292m³ CH₄/t s.m.o.
Rekordy
2jedno badanie (2 próby)
Publikacje
1źródło
Temperatury
—testu

Metan w biogazie

Średnia zawartość metanu · ≈ 5,2 kWh/m³ biogazu

szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 1,2 % s.m. × 6,25)) i wydajności grup związków wg FNR.

Jak liczymy i co oznaczają strefy

Ocena dla biogazowni

brak oceny — ocena redakcji dla biogazowni

Brak oceny: brak suchej masy lub suchej masy organicznej w danych. Ocenę liczymy, gdy znamy suchą masę i suchą masę organiczną materiału.

Ocena redakcji wg metodyki

Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV

Krzywe BMP z 2 badań

Średnia ważona Pojedyncze rekordy

Krzywe BMP: Nieśplik japoński (loquat) – skórki i nasionaSkumulowana produkcja metanu w czasie dla 2 rekordów oraz średnia ważona 250 m³ CH₄/t s.m.o.. 2 krzywych to przebiegi modelowe (kinetyka I rzędu).0100200300400051015202530czas [d]m³ CH₄/t s.m.o.Zhao i in. (2016) · 1: 208 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Zhao i in. (2016) · 2: 292 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)średnia250

Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.

Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (250); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.

Rekordy i źródła

Pobierz CSV
ŹródłoBMP
m³ CH₄/t s.m.o.
TemperaturaPróbkaKrzywa
Zhao i in. (2016) · 1 DOI208—nasiona (oryg.: „Loquat (Eriobotrya japonica) – Seed”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Zhao i in. (2016) · 2 DOI292—skórki (oryg.: „Loquat (Eriobotrya japonica) – Peel”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Średnia ważona250średnia arytmetyczna 250, SD 59

Typowy skład

Sucha masa organiczna (s.m.o.)
95 % s.m. (zakres 91,7–98,3)
Azot
1,2 % s.m.
Stosunek C/N
47,4

Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: BCBPD); sucha masa: 0 oznaczeń, sucha masa organiczna: 2 oznaczenia. Brak s.m. w źródłach – kalkulator musi poprosić o wartość. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.

Źródła: Zhao i in. (2016).

Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.

Właściwości procesowe

Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.

Brak opublikowanych badań procesowych

Literatura, z której korzystamy, nie opisuje zalet ani wad fermentacji tego substratu poza wynikami testów BMP. Poniżej cechy procesowe przypisane na podstawie rodzaju materiału — klasyfikacja redakcji, nie wynik badań.

włóknisty
lignoceluloza, długie włókna → kożuch, trudniejsze mieszanie, wolny rozkład
wolny rozkład
powolny rozkład, wymaga długiego czasu retencji
sezonowy
dostępność sezonowa — wymaga magazynowania
zmienny skład
duża zmienność składu między partiami
rozcieńcza wsad (mała s.m.)
mała sucha masa, rozcieńcza wsad

Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać

Dawkowanie

Brak źródłowych limitów dawki dla tego substratu.

Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.

Czym jest i skąd się bierze

Nieśplik japoński (Eriobotrya japonica), zwany też loquat, jest drzewem owocowym uprawianym w Chinach, Japonii i w rejonie Morza Śródziemnego. Owoce spożywa się na surowo lub przetwarza na dżemy i napoje. Odpady to cienka skórka oraz kilka dużych, twardych nasion w każdym owocu. W zbiorze znajduje się kilka rekordów z jednej pracy: skórki i nasiona. Z racji klimatu roślina nie jest uprawiana w Polsce komercyjnie.

Właściwości istotne dla fermentacji

Skórka zawiera błonnik, polifenole i barwniki, a nasiona są bogate w skrobię, ale zawierają też związki gorzkie i garbniki oraz glikozydy cyjanogenne, charakterystyczne dla nasion wielu roślin różowatych. W warunkach beztlenowych mikroorganizmy zwykle sobie z nimi radzą przy umiarkowanych dawkach, jednak rozsądnie jest wprowadzać materiał stopniowo. Ścisła struktura nasion ogranicza dostęp enzymów, więc rozdrobnienie ma duże znaczenie.

Jak czytać rozrzut wyników

Rekordy opisują inne frakcje i pochodzą z jednej pracy, więc różnicę wyjaśnia skład, a nie niepewność. Brak danych z innych laboratoriów oznacza, że wynik jest jedynie jednym punktem odniesienia. Wpływ mają odmiana, dojrzałość, udział miąższu przylegającego do nasion, stopień rozdrobnienia oraz parametry testu (inokulum, stosunek substratu do inokulum, długość). Porównywanie z innymi owocami pestkowymi jest możliwe tylko ostrożnie.

W praktyce biogazowni

Nieśplik japoński nie jest dostępny w skali umożliwiającej planowanie dostaw. Pojedyncze ilości odpadów mogą trafić do biogazowni w wyniku dostaw z przetwórni importowych lub od zbieraczy. W takim przypadku wystarczy potraktować go jak inne odpady owocowe z nasionami: rozdrobnić, dawkować stopniowo i monitorować fermentację. Jeśli materiał ma być stałym składnikiem miksu, konieczny jest własny test BMP.

Metodyka w skrócie

BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.

Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,245 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Chynoweth i in. (1993): 4× (mediana 0.231 d⁻¹); Nogueira i in. (2026): 1× (mediana 0.445 d⁻¹)).

Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.

Pełna metodyka i zasady korekt

Bibliografia

  1. Zhao, C.; Yan, H.; Liu, Y.; Huang, Y.; Zhang, R.; Chen, C.; Liu, G. (2016). Bio-energy conversion performance, biodegradability, and kinetic analysis of different fruit residues during discontinuous anaerobic digestion. Waste Management 52, 295–301. DOI: 10.1016/j.wasman.2016.03.028 DOI

Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.