Wiszące woreczki z twarogiem, z których serwatka ścieka do ustawionych pod spodem wiaderek w serowarni.

Badania BMPMleko, serwatka i odpady mleczarskie

Serwatka — BMP: 19 badań, średnia ważona 416 m³ CH₄/t s.m.o.

Serwatka, uboczny produkt serowarstwa, to płynny substrat bogaty w laktozę, który fermentuje szybko, ale łatwo zakwasza reaktor i wymaga buforowania.

ocena: neutralnyCH₄ ≈ 53 % (szacunek)

Opublikowano Zaktualizowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Fot. chuck b. / Wikimedia Commons, licencja CC BY 2.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Średnia ważona
416m³ CH₄/t s.m.o.
Zakres
274–526m³ CH₄/t s.m.o.
Rekordy
19badań
Publikacje
8źródeł
Temperatury
35 °C, 40 °Ctestu

Metan w biogazie

Średnia zawartość metanu · ≈ 5,3 kWh/m³ biogazu

szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 1,8 % s.m. × 6,25)) i wydajności grup związków wg FNR.

Jak liczymy i co oznaczają strefy

Ocena dla biogazowni

neutralny — ocena redakcji dla biogazowniBez wyraźnych zalet — za przyjęcie warto pobierać opłatę

Potencjał na tonę masy świeżej umiarkowany (26 m³ CH₄/t); ryzyko procesu: sól / sód, zakwaszenie. Bez dodatkowych wymagań obsługi.

Dlaczego? Czynniki oceny

Potencjał na tonę +1

  • +1potencjał 26 m³ CH₄/t masy świeżej (BMP 416 × s.m. 6,9 % × s.m.o. 91,8 %)

Stabilność procesu −1,5

  • −1sól / sód: inhibicja przy wysokim udziale
  • −0,5zakwaszenie: szybki rozkład / kwaśny odczyn, ryzyko kumulacji LKT, wymaga buforu

Obsługa i koszty 0

  • 0brak czynników

Suma punktów: −0,5 · progi: ≥ 2,5 bardzo dobry, ≥ 1 dobry, poniżej — neutralny; negatywny przy skumulowanym ryzyku procesu.

Ocena redakcji wg metodyki · pewność oceny: wysoka · bez cen rynkowych

Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV

Krzywe BMP z 19 badań

Średnia ważona Pojedyncze rekordy

Krzywe BMP: SerwatkaSkumulowana produkcja metanu w czasie dla 19 rekordów oraz średnia ważona 416 m³ CH₄/t s.m.o.. 14 krzywych to przebiegi modelowe (kinetyka I rzędu).0200400600051015202530czas [d]m³ CH₄/t s.m.o.Hafner i in. (2026) · lab. E18 · 1: 395 m³ CH₄/t s.m.o. (pomiar)Hafner i in. (2026) · lab. E18 · 2: 424 m³ CH₄/t s.m.o. (pomiar)Hafner i in. (2026) · lab. R05: 433 m³ CH₄/t s.m.o. (pomiar)Hafner i in. (2026) · lab. E07: 464 m³ CH₄/t s.m.o. (pomiar)Hafner i in. (2026) · lab. R03: 480 m³ CH₄/t s.m.o. (pomiar)Fernández-Rodríguez i in. (2021): 274 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Rico i in. (2014) · 1: 337 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Rico i in. (2014) · 2: 351 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Dinuccio i in. (2010): 501 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Holliger i in. (2017): 526 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Labatut i in. (2011): 424 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 1: 350 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 2: 353 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 3: 365 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 4: 380 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 5: 408 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 6: 430 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Mainardis i in. (2019) · 7: 437 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Llanos-Lizcano i in. (2024): 335 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)średnia416

Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Linie ciągłe to pomiar (5).

Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (416); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.

  • Pokaż pozostałe rekordy w legendzie (7)

Rekordy i źródła

Pobierz CSV
ŹródłoBMP
m³ CH₄/t s.m.o.
TemperaturaPróbkaKrzywa
Hafner i in. (2026) · lab. E18 · 1 DOI395— · mezofilowypróbka serwatki programu 2026 (SMP w 30. dniu) (oryg.: „Whey”)pomiar (31 pkt)
Hafner i in. (2026) · lab. E18 · 2 DOI424— · mezofilowypróbka serwatki programu 2026 (SMP w 30. dniu) (oryg.: „Whey”)pomiar (31 pkt)
Hafner i in. (2026) · lab. R05 DOI433— · mezofilowypróbka serwatki programu 2026 (SMP w 30. dniu) (oryg.: „Whey”)pomiar (31 pkt)
Hafner i in. (2026) · lab. E07 DOI464— · mezofilowypróbka serwatki programu 2026 (SMP w 30. dniu) (oryg.: „Whey”)pomiar (31 pkt)
Hafner i in. (2026) · lab. R03 DOI480— · mezofilowypróbka serwatki programu 2026 (SMP w 30. dniu) (oryg.: „Whey”)pomiar (31 pkt)
Fernández-Rodríguez i in. (2021) DOI274—serwatka, wariant 100% serwatki (oryg.: „Cheese whey (100% whey)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Rico i in. (2014) · 1 DOI33735 °C · mezofilowypróbka CW1 (Kantabria) (oryg.: „cheese whey (sample CW1)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Rico i in. (2014) · 2 DOI35135 °C · mezofilowypróbka CW3 (Kantabria) (oryg.: „cheese whey (sample CW3)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Dinuccio i in. (2010) DOI50140 °C · mezofilowy(oryg.: „Whey”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Holliger i in. (2017) DOI526—(oryg.: „Whey”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Labatut i in. (2011) DOI42435 °C · mezofilowyserwatka serowarska (oryg.: „Cheese whey”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 1 DOI35035 °C · mezofilowyserwatka pełnotłusta, mleczarnia F4 (oryg.: „Fat CW4 (F4)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 2 DOI35335 °C · mezofilowyserwatka z mleka odtłuszczonego (S3) (oryg.: „Skimmed CW3 (S3)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 3 DOI36535 °C · mezofilowyserwatka pełnotłusta, mleczarnia F1 (oryg.: „Fat CW1 (F1)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 4 DOI38035 °C · mezofilowyserwatka pełnotłusta, mleczarnia F3 (oryg.: „Fat CW3 (F3)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 5 DOI40835 °C · mezofilowyserwatka z produkcji mozzarelli (oryg.: „Mozzarella CW1 (M1)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 6 DOI43035 °C · mezofilowyserwatka pełnotłusta, mleczarnia F2 (oryg.: „Fat CW2 (F2)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Mainardis i in. (2019) · 7 DOI43735 °C · mezofilowyserwatka pełnotłusta, mleczarnia F5 (oryg.: „Fat CW5 (F5)”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Llanos-Lizcano i in. (2024) DOI335—serwatka (lacto serum) z mleczarni (oryg.: „Dairy industry waste (DIW, lacto serum), ISR 2”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Średnia ważona416średnia arytmetyczna 404, SD 64

Typowy skład

Sucha masa (s.m.)
6,9% (zakres 5,8–7,3)
Sucha masa organiczna (s.m.o.)
91,8 % s.m. (zakres 84–92,7)
Azot
1,8 % s.m.

Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: MY-D); sucha masa: 8 oznaczeń, sucha masa organiczna: 8 oznaczeń.

Źródła: Dinuccio i in. (2010); Labatut i in. (2011); Mainardis i in. (2019).

Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.

Właściwości procesowe

  • łatwo rozkładalny
  • kwaśny
  • rozcieńcza wsad (mała s.m.)
  • zasolony
  • klasyfikacja redakcji

Zalety

  • Potencjał metanowy w zbiorze BMP Substraty.pl: średnia ważona 416.2 m³ CH₄/t s.m.o. (SD 64.0; 19 rekordów, 8 źródeł).
  • Serwatka współfermentowana z gnojowicą mleczną - prowadzono optymalizację biogazu (Kavacik i Topaloglu 2010; Hublin i in. 2012).
  • Niska s.m. umożliwia pompowanie i łączenie z substratami stałymi (Prazeres i in. 2012).

Wady i ryzyka

  • Laktoza fermentuje szybko i zakwasza; mała zasadowość serwatki (Prazeres i in. 2012).
  • Wysoka zawartość soli w serwatce z serów solonych (Prazeres i in. 2012).

Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać

Dawkowanie

Brak źródłowego procentu. Mieszanka z gnojowicą w badaniach optymalizacyjnych (Hublin i in. 2012); zaczynać od niskiego udziału.

Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).

Wymagania praktyczne

  • UPPZ kat. 3 (art. 10 rozp. 1069/2009; do biogazowni dopuszczone art. 14): przed komorą higienizacja w nieomijalnym węźle — rozdrobnienie do maks. 12 mm, temperatura w całej masie min. 70 °C przez min. 60 min bez przerwy (rozp. 142/2011, zał. V rozdz. I sekcja 1 i rozdz. III sekcja 1); instalacja wymaga zatwierdzenia przez właściwy organ (art. 24 ust. 1 lit. g rozp. 1069/2009).
  • Mleko, produkty mleczne i siara mogą być użyte bez higienizacji, jeśli organ nie uzna ryzyka rozprzestrzeniania poważnej choroby zakaźnej (rozp. 142/2011, zał. V rozdz. III sekcja 1 pkt 1).
  • Higienizowanego substratu nie podawać do komory na gorąco (FNR 2010, rozdz. 3 — higienizacja).

Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.

Czym jest i skąd się bierze

Serwatka to płynna frakcja pozostająca po wytrąceniu kazeiny podczas produkcji serów i twarogów. Powstaje w ilości kilku litrów na każdy kilogram sera, więc dla mleczarni jest masowym produktem ubocznym. Część serwatki trafia do przetwórstwa (białka serwatkowe, laktoza, pasza), a nadwyżki i serwatka kwasowa bywają kierowane do biogazowni. W Polsce przemysł mleczarski jest rozbudowany, więc serwatka jest dostępnym surowcem w regionach z dużymi zakładami. W zbiorze są próbki serwatki słodkiej i kwasowej oraz krzywe mierzone z programu porównań międzylaboratoryjnych.

Właściwości istotne dla fermentacji

Sucha masa serwatki wynosi zaledwie kilka procent, a większość stanowi laktoza, obok białek serwatkowych, tłuszczu w śladowych ilościach i soli mineralnych. Laktoza jest hydrolizowana i fermentowana bardzo szybko, co powoduje gwałtowne powstawanie kwasów organicznych. Serwatka ma niskie pH i niewielką pojemność buforową, więc przy zbyt dużej dawce pH w fermentorze spada, hamując archeony metanogenne. Z drugiej strony zawartość amoniaku jest niska, a niski C/N można korygować przez mieszanie z gnojowicą. Wysoka zawartość soli (zwłaszcza w serwatce z serów solonych) może hamować.

Jak czytać rozrzut wyników

Wyniki rozkładają się umiarkowanie szeroko. Serwatka słodka i kwasowa różnią się składem, a serwatka z różnych serowni także zawartością białka, tłuszczu resztkowego i soli. Znaczenie ma świeżość: stara serwatka częściowo przefermentowała i straciła łatwo dostępne cukry. Wynik zależy od inokulum (jego buforowania i adaptacji), stosunku substratu do inokulum, temperatury, długości testu i sposobu przeliczenia na VS. Krzywe mierzone pochodzą z wielu laboratoriów, które stosowały różne protokoły.

W praktyce biogazowni

Serwatka jest dobrym kosubstratem w mieszance z gnojowicą lub obornikiem, które zapewniają bufor i azot. Dawkuje się ją równomiernie, w niewielkim udziale, z kontrolą pH i kwasów lotnych. Magazynowanie wymaga chłodzenia lub krótkiego czasu, bo szybko kwaśnieje. Jako produkt pochodzenia zwierzęcego jest uboczny produkt zwierzęcy w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009; instalacja musi być zatwierdzona do przetwarzania takich materiałów i spełniać wymagania dotyczące m.in. higienizacji, chyba że organ dopuści odstępstwo.

Metodyka w skrócie

BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.

Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,270 d−1 (mediana z: dopasowanie B(t)=B0(1−e^(−kt)) do średnich krzywych mierzonych: Serwatka k=0.27 d⁻¹ (R²=0.999, 5 krzywych)).

Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.

Pełna metodyka i zasady korekt

Bibliografia

  1. Hafner, S.D.; Leca, E.; Sambusiti, C.; Astals, S.; Azam, O.; Koch, K.; Liu, J.; Møller, H.B.; Nistor, M.; Olaya-Rincon, M.; Peyrelasse, C.; Ward, A.J.; Zennaro, B.; Monlau, F. (2026). Reliable biochemical methane potential testing: insights and recommendations from global interlaboratory study. Bioresource Technology 446, 134136. DOI: 10.1016/j.biortech.2026.134136 DOI
  2. Fernández-Rodríguez, M.; Puntano, N.; Mancilla-Leytón, J.; Borja, R. (2021). Batch mesophilic anaerobic co-digestion of spent goat batch mesophilic anaerobic co-digestion of spent goat straw bedding and goat cheese whey: Comparison with the mono-digestion of the two sole substrates. Journal of Environmental Management 280, 111733. DOI: 10.1016/j.jenvman.2020.111733 DOI
  3. Rico, C.; Diego, R.; Valcarce, A.; Rico, J.L. (2014). Biogas Production from Various Typical Organic Wastes Generated in the Region of Cantabria (Spain): Methane Yields and Co-Digestion Tests. Smart Grid and Renewable Energy 05(06), 128–136. DOI: 10.4236/sgre.2014.56012 DOI
  4. Dinuccio, E.; Balsari, P.; Gioelli, F.; Menardo, S. (2010). Evaluation of the biogas productivity potential of some Italian agro-industrial biomasses. Bioresource Technology 101(10), 3780–3783. DOI: 10.1016/j.biortech.2009.12.113 DOI
  5. Holliger, C.; Fruteau de Laclos, H.; Hack, G. (2017). Methane Production of Full-Scale Anaerobic Digestion Plants Calculated from Substrate’s Biomethane Potentials Compares Well with the One Measured On-Site. Frontiers in Energy Research 5, 12. DOI: 10.3389/fenrg.2017.00012 DOI
  6. Labatut, R.A.; Angenent, L.T.; Scott, N.R. (2011). Biochemical methane potential and biodegradability of complex organic substrates. Bioresource Technology 102(3), 2255–2264. DOI: 10.1016/j.biortech.2010.10.035 DOI
  7. Mainardis, M.; Flaibani, S.; Trigatti, M.; Goi, D. (2019). Techno-economic feasibility of anaerobic digestion of cheese whey in small Italian dairies and effect of ultrasound pre-treatment on methane yield. Journal of Environmental Management 246, 557–563. DOI: 10.1016/j.jenvman.2019.06.014 DOI
  8. Llanos-Lizcano, R.; Senila, L.; Modoi, O.C. (2024). Evaluation of Biochemical Methane Potential and Kinetics of Organic Waste Streams for Enhanced Biogas Production. Agronomy 14(11), 2546. DOI: 10.3390/agronomy14112546 DOI

Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.