Stado białych kaczek na fermie – ptaki stłoczone w kojcu, źródło gnojowicy i pomiotu kaczego.

Badania BMPOdchody zwierzęce (gnojowica, obornik, pomiot)

Gnojowica kacza — BMP: 6 badań, średnia ważona 395 m³ CH₄/t s.m.o.

Gnojowica kacza to rzadko badany, bogaty w azot i wodę materiał z hodowli kaczek; wyniki z kilku źródeł różnią się bardzo, a ryzykiem jest amoniak.

ocena: neutralnyCH₄ ≈ 55 % (szacunek)

Opublikowano Zaktualizowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Fot. MiNe (sfmine79) from Taipei, Taiwan / Wikimedia Commons, licencja CC BY 2.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Średnia ważona
395m³ CH₄/t s.m.o.
Zakres
135–551m³ CH₄/t s.m.o.
Rekordy
6badań
Publikacje
2źródła
Temperatury
30 °C, 38 °Ctestu

Metan w biogazie

Średnia zawartość metanu · ≈ 5,5 kWh/m³ biogazu

szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 3 % s.m. × 6,25; w odchodach część N to azot amonowy)) i wydajności grup związków wg FNR.

Jak liczymy i co oznaczają strefy

Ocena dla biogazowni

neutralny — ocena redakcji dla biogazowniBez wyraźnych zalet — za przyjęcie warto pobierać opłatę

Potencjał na tonę masy świeżej niski (21 m³ CH₄/t); ryzyko procesu: białko / azot. Koszty obsługi: piasek, kamienie, skorupy.

Dlaczego? Czynniki oceny

Potencjał na tonę 0

  • ±0potencjał 21 m³ CH₄/t masy świeżej (BMP 395 × s.m. 6,2 % × s.m.o. 84 %)

Stabilność procesu +0,5

  • −1białko / azot: ryzyko inhibicji amoniakiem przy wyższym udziale
  • +1,5wysoka zasadowość — stabilizuje pH mieszanki

Obsługa i koszty −0,5

  • −0,5piasek, kamienie, skorupy — osad w komorze

Suma punktów: 0 · progi: ≥ 2,5 bardzo dobry, ≥ 1 dobry, poniżej — neutralny; negatywny przy skumulowanym ryzyku procesu.

Ocena redakcji wg metodyki · pewność oceny: niska · bez cen rynkowych

Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV

Krzywe BMP z 6 badań

Średnia ważona Pojedyncze rekordy

Krzywe BMP: Gnojowica kaczaSkumulowana produkcja metanu w czasie dla 6 rekordów oraz średnia ważona 395 m³ CH₄/t s.m.o.. 6 krzywych to przebiegi modelowe (kinetyka I rzędu).0200400600051015202530czas [d]m³ CH₄/t s.m.o.Lallement i in. (2023): 551 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Vedrenne i in. (2008) · 1: 135 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Vedrenne i in. (2008) · 2: 172 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Vedrenne i in. (2008) · 3: 255 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Vedrenne i in. (2008) · 4: 310 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Vedrenne i in. (2008) · 5: 320 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)średnia395

Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.

Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (395); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.

Rekordy i źródła

Pobierz CSV
ŹródłoBMP
m³ CH₄/t s.m.o.
TemperaturaPróbkaKrzywa
Lallement i in. (2023) DOI55138 °C · mezofilowy(oryg.: „duck slurry”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Vedrenne i in. (2008) · 1 DOI13530 °C · mezofilowy(oryg.: „duck slurry”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Vedrenne i in. (2008) · 2 DOI17230 °C · mezofilowy(oryg.: „duck slurry”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Vedrenne i in. (2008) · 3 DOI25530 °C · mezofilowy(oryg.: „duck slurry”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Vedrenne i in. (2008) · 4 DOI31030 °C · mezofilowy(oryg.: „duck slurry”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Vedrenne i in. (2008) · 5 DOI32030 °C · mezofilowy(oryg.: „duck slurry”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Średnia ważona395średnia arytmetyczna 290, SD 147

Typowy skład

Sucha masa (s.m.)
6,2% (zakres 6,2–6,2)
Sucha masa organiczna (s.m.o.)
84 % s.m. (zakres 84–84)
Azot
3 % s.m.
Stosunek C/N
14

Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: MY-D); sucha masa: 1 oznaczenie, sucha masa organiczna: 1 oznaczenie. S.m. z jednego oznaczenia – wartość orientacyjna. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.

Źródła: Lallement i in. (2023).

Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.

Właściwości procesowe

  • wysoka zasadowość (bufor)
  • bogaty w azot
  • rozcieńcza wsad (mała s.m.)
  • piasek i osady
  • zmienny skład
  • klasyfikacja redakcji

Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.

Zalety

  • Potencjał metanowy w zbiorze BMP Substraty.pl: średnia ważona 394.8 m³ CH₄/t s.m.o. (SD 147.4; 6 rekordów, 2 źródeł).
  • Wysoka zasadowość i N amonowy - bufor dla kwaśnych substratów (Rajagopal i in. 2013).

Wady i ryzyka

  • Odchody ptaków wodnych dużo N (kwas moczowy -> NH3): ryzyko inhibicji wolnym amoniakiem, zwłaszcza w wyższej temperaturze i pH (Rajagopal i in. 2013; Abouelenien i in. 2010).
  • Dane BMP z kilku źródeł silnie się różnią - dawkę ustalać po analizie.

Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać

Dawkowanie

Brak źródłowego progu. Kontrolować NH4-N i pH, łączyć z substratami węglowymi.

Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).

Wymagania praktyczne

  • UPPZ kat. 2 (art. 9 rozp. 1069/2009): obornik, gnojowica i treść przewodu pokarmowego mogą być fermentowane bez wcześniejszej sterylizacji, jeśli organ nie uzna ryzyka rozprzestrzeniania poważnej choroby zakaźnej (art. 13 lit. e ppkt ii); wtedy obowiązuje min. 70 °C przez min. 60 min (rozp. 142/2011, zał. V rozdz. III sekcja 1), a gdy są jedynym materiałem pochodzenia zwierzęcego w instalacji, organ może zatwierdzić inne wymogi (sekcja 2 pkt 3).
  • Przewidzieć usuwanie piasku i ciężkich zanieczyszczeń: piasek bywa mocno związany z materią organiczną i uwalnia się dopiero w komorze, a osady zmniejszają jej pojemność użytkową, więc potrzebny jest zgarniacz lub spust denny (FNR 2010, rozdz. 3).

Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.

Czym jest i skąd się bierze

Gnojowica kacza to mieszanina odchodów kaczek, wody i resztek paszy z hodowli prowadzonych w systemach bezściółkowych lub z minimalną ściółką. Kaczki zużywają i zanieczyszczają dużo wody, dlatego odchody mają postać płynną. W Polsce hodowla kaczek jest zlokalizowana głównie w kilku regionach, więc surowiec jest dostępny punktowo. W zbiorze są próbki z kilku prac, badane głównie w warunkach mezofilowych, przy czym kilka rekordów pochodzi z jednej serii w niższej temperaturze.

Właściwości istotne dla fermentacji

Odchody ptaków zawierają dużo azotu, w tym kwas moczowy, który ulega rozkładowi do amoniaku. W połączeniu z niską suchą masą daje to płynny substrat o wysokim stężeniu azotu amonowego i dużej pojemności buforowej. Wolny amoniak może hamować archeony metanogenne, zwłaszcza w wyższej temperaturze i przy dużych dawkach. W gnojowicy mogą być pióra, piasek i resztki paszy. Zawartość łatwo dostępnych węglowodanów jest ograniczona, więc potencjał zależy od niestrawionych składników paszy.

Jak czytać rozrzut wyników

Zakres wyników w zbiorze jest bardzo szeroki, co odzwierciedla zmienność tego materiału: gnojowica zależy od paszy, wieku ptaków, ilości wody i sposobu przechowywania. Wpływ mają także różnice w metodyce: temperatura (kilka rekordów w niższej temperaturze), stosunek substratu do inokulum, adaptacja inokulum do amoniaku i długość testu. Wysokie wartości mogą dotyczyć próbek bogatych w niestrawione resztki paszy, niskie zaś materiału rozcieńczonego lub długo składowanego. Przy ograniczonej liczbie źródeł nie wyznaczy się wiarygodnego typowego zakresu.

W praktyce biogazowni

Gnojowica kacza nadaje się do kofermentacji z materiałami bogatymi w węgiel (kiszonki, słoma, odpady roślinne), które obniżają stężenie amoniaku. Przy planowaniu dawki trzeba monitorować azot amonowy i pH. Jest nawozem naturalnym w gospodarstwie, a w kontekście UPPZ materiałem kategorii 2, który może być używany w biogazowni na warunkach określonych w rozporządzeniach UE i krajowych. Szczegółowe wymagania należy potwierdzić z organem weterynaryjnym.

Dla porównania z gnojowicą bydlęcą materiał kaczy ma wyższe stężenie azotu, a mniej włókna, co zmienia charakter ryzyka: nie ogranicza go lignina, lecz amoniak.

Metodyka w skrócie

BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.

Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,393 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Nogueira i in. (2026): 1× (mediana 0.393 d⁻¹)).

Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.

Pełna metodyka i zasady korekt

Bibliografia

  1. Lallement, A.; Peyrelasse, C.; Lagnet, C.; Barakat, A.; Schraauwers, B.; Maunas, S.; Monlau, F. (2023). A Detailed Database of the Chemical Properties and Methane Potential of Biomasses Covering a Large Range of Common Agricultural Biogas Plant Feedstocks. Waste 1(1), 195–227. DOI: 10.3390/waste1010014 DOI
  2. Vedrenne, F.; Béline, F.; Dabert, P.; Bernet, N. (2008). The effect of incubation conditions on the laboratory measurement of the methane producing capacity of livestock wastes. Bioresource Technology 99(1), 146–155. DOI: 10.1016/j.biortech.2006.11.043 DOI

Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.