
Badania BMPOdpady komunalne, zielone, papier i tekstylia
Skoszona trawa z trawników — BMP: 13 badań, średnia ważona 272 m³ CH₄/t s.m.o.
Skoszona trawa z trawników to odpad zielony o dobrej podatności na fermentację, ale bardzo sezonowy i szybko tracący jakość już po skoszeniu.
ocena: neutralnyCH₄ ≈ 52 % (szacunek)
Ilustracja: Substraty.pl (AI, Google Gemini)
- Średnia ważona
- 272m³ CH₄/t s.m.o.
- Zakres
- 199–340m³ CH₄/t s.m.o.
- Rekordy
- 13badań
- Publikacje
- 7źródeł
- Temperatury
- 35 °Ctestu
Metan w biogazie
Niska zawartość metanu · ≈ 5,2 kWh/m³ biogazu
szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 0,7 % s.m. × 6,25)) i wydajności grup związków wg FNR.
Ocena dla biogazowni
neutralny — ocena redakcji dla biogazowniBez wyraźnych zalet — za przyjęcie warto pobierać opłatę
Potencjał na tonę masy świeżej wysoki (51 m³ CH₄/t); ryzyko procesu: białko / azot. Koszty obsługi: włókna, kożuch.
Dlaczego? Czynniki oceny
Potencjał na tonę +2
- +2potencjał 51 m³ CH₄/t masy świeżej (BMP 272 × s.m. 21,5 % × s.m.o. 88,1 %)
Stabilność procesu −1
- −1białko / azot: ryzyko inhibicji amoniakiem przy wyższym udziale
Obsługa i koszty −0,5
- −0,5włókna, kożuch — rozdrabnianie i intensywne mieszanie
Suma punktów: 0,5 · progi: ≥ 2,5 bardzo dobry, ≥ 1 dobry, poniżej — neutralny; negatywny przy skumulowanym ryzyku procesu.
Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV
Krzywe BMP z 13 badań
Średnia ważona Pojedyncze rekordy
Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.
Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (272); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.
Pokaż pozostałe rekordy w legendzie (1)
Rekordy i źródła
Pobierz CSV| Źródło | BMP m³ CH₄/t s.m.o. | Temperatura | Próbka | Krzywa |
|---|---|---|---|---|
| Lehtomaki (2006) | 300 | 35 °C · mezofilowy | trawnik (oryg.: „Lawn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Chynoweth i in. (1993) · 1 DOI | 247 | 35 °C · mezofilowy | darń/trawnik (oryg.: „Turf grass”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Chynoweth i in. (1993) · 2 DOI | 332 | 35 °C · mezofilowy | darń/trawnik (oryg.: „Turf grass”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Nallathambi Gunaseelan (1997) DOI | 209 | 35 °C · mezofilowy | trawa z odpadów komunalnych (pokos) (oryg.: „Grass”) — wartość przytoczona w przeglądzie literatury | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Kouas i in. (2017) DOI | 243 | 35 °C · mezofilowy | (oryg.: „grass cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Nitsche i in. (2017) · 1 DOI | 221 | — | kiszonka z pokosu poboczy dróg miejskich (oryg.: „Silage from urban roadside verges”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Nitsche i in. (2017) · 2 DOI | 292 | — | kiszonka z pokosu boisk sportowych (18 próbek) (oryg.: „Silage from sports fields grass cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Antonopoulou i in. (2020) DOI | 340 | 35 °C · mezofilowy | odpady z trawników, bez obróbki (oryg.: „Untreated GL (grass lawn waste)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Prabhudessai i in. (2013) · 1 DOI | 199 | — | trawa z trawników (oryg.: „Grass from lawn cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Prabhudessai i in. (2013) · 2 DOI | 250 | — | trawa z trawników (oryg.: „Grass from lawn cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Prabhudessai i in. (2013) · 3 DOI | 256 | — | trawa z trawników (oryg.: „Grass from lawn cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Prabhudessai i in. (2013) · 4 DOI | 284 | — | trawa z trawników (oryg.: „Grass from lawn cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Prabhudessai i in. (2013) · 5 DOI | 332 | — | trawa z trawników (oryg.: „Grass from lawn cuttings”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Średnia ważona | 272 | średnia arytmetyczna 270, SD 48 | ||
Typowy skład
- Sucha masa (s.m.)
- 21,5% (zakres 21,5–21,5)
- Sucha masa organiczna (s.m.o.)
- 88,1 % s.m. (zakres 88,1–88,1)
- Azot
- 0,7 % s.m.
- Stosunek C/N
- 71
Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: CROPGEN D4, MY-D); sucha masa: 1 oznaczenie, sucha masa organiczna: 1 oznaczenie. S.m. z jednego oznaczenia – wartość orientacyjna.
Źródła: Lehtomaki (2006); Nallathambi Gunaseelan (1997).
Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.
Właściwości procesowe
Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.
Zalety
- Potencjał metanowy w zbiorze BMP Substraty.pl: średnia ważona 271.7 m³ CH₄/t s.m.o. (SD 47.6; 13 rekordów, 7 źródeł).
- Młoda trawa ma niższą ligninę i szybko się rozkłada (Weiland 2010).
Wady i ryzyka
- Białko -> amoniak przy dużych dawkach (Rajagopal i in. 2013).
- Szybkie psucie po skoszeniu - wymaga zakiszania.
Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać
- dobrze łączyć
substraty: wysoka zasadowość (bufor) — np. Obornik i odchody bydlęce, Gnojowica świńska, Gnojowica bydlęca, Gnojowica kacza, Treść przewodu pokarmowego (żwacza, jelit)
Dawkowanie
Brak źródłowego progu.
Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).
Wymagania praktyczne
- Zakiszanie umożliwia magazynowanie biomasy sezonowej; prawidłowo zakiszone rośliny (w badaniu kukurydza, sorgo, żyto pastewne, pszenżyto) można przechowywać do roku bez strat produkcji metanu (Herrmann i in. 2011).
Źródła danych procesowych
- Hagos i in. (2017). Anaerobic co-digestion process for biogas production: progress, challenges and perspectives. Renew. Sustain. Energy Rev.
- Weiland (2010). Biogas production: current state and perspectives. Appl. Microbiol. Biotechnol.
- Rajagopal, Masse, Singh (2013). A critical review on inhibition of anaerobic digestion process by excess ammonia. Bioresour. Technol.
- Herrmann i in. (2011). Effects of ensiling, silage additives and storage period on methane formation of biogas crops. Bioresour. Technol.
Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.
Czym jest i skąd się bierze
Skoszona trawa z trawników to pokos z parków, skwerów, boisk, poboczy dróg i ogrodów, zbierany regularnie w sezonie wegetacyjnym. Dla miast i gmin to duży strumień odpadów zielonych. W zbiorze są próbki darni, trawy z odpadów komunalnych (wartość z przeglądu), pokosu z trawnika i kiszonki z pokosu poboczy dróg miejskich. Pokos z pasów drogowych bywa zanieczyszczony śmieciami i piaskiem.
Właściwości istotne dla fermentacji
Częste koszenie daje młodą, zieloną biomasę o niższej zawartości ligniny niż trawa z łąk koszonych w pełni dojrzałości, bogatą w białko i cukry rozpuszczalne. Dzięki temu rozkład jest szybki, a potencjał metanowy relatywnie wysoki wśród odpadów zielonych. Wysoka zawartość białka oznacza jednak uwalnianie amoniaku przy większych dawkach. Pokos zawiera dużo wody, a po skoszeniu szybko ulega zaparzeniu, co powoduje straty łatwo dostępnych składników. Zakiszanie pozwala przedłużyć trwałość materiału. Zanieczyszczenia obce wymagają odsiewu.
Jak czytać rozrzut wyników
Rozrzut wynika z gatunków traw i ich mieszanek, częstotliwości koszenia (młodszy pokos rozkłada się lepiej), pory roku, nawożenia, wilgotności, formy konserwacji (świeża, zakiszona) i czasu między koszeniem a testem. Do tego dochodzą różnice metodyczne: rozdrobnienie, temperatura, inokulum, stosunek substratu do inokulum i długość inkubacji. Wartości z kilku źródeł dobrze odzwierciedlają tę zmienność, choć część pochodzi z przeglądów.
W praktyce biogazowni
Skoszona trawa jest cennym kosubstratem w sezonie. Dla stabilnych dostaw stosuje się zakiszanie w pryzmach lub belach, a przed podaniem trawa wymaga rozdrobnienia. Przy dużych dawkach warto monitorować amoniak. Trawa z terenów zielonych jest odpadem (grupa 20), a jej przyjmowanie wymaga zezwolenia instalacji; trawa z własnych łąk i pastwisk rolnika może być biomasą rolniczą. Pokos z poboczy dróg może zawierać zanieczyszczenia, które należy usunąć.
Dla projektowania miksu ważne jest, że trawa z trawników jest przeważnie młodsza niż trawa na kiszonkę, więc zwykle ma wyższy udział białka. To zaleta energetyczna, lecz jednocześnie wyzwanie dla bilansu azotu. W praktyce łączy się ją z materiałami o niskim azocie, takimi jak słoma lub obornik ze ściółką.
Metodyka w skrócie
BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.
Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,110 d−1 (mediana z: dopasowanie B(t)=B0(1−e^(−kt)) do średnich krzywych mierzonych: Papier biurowy (makulatura) k=0.062 d⁻¹ (R²=0.984, 2 krzywych) | stałe k podane w źródłach: Chynoweth i in. (1993): 2× (mediana 0.115 d⁻¹); Tong i in. (1990): 1× (mediana 0.049 d⁻¹); Nogueira i in. (2026): 1× (mediana 0.225 d⁻¹)).
Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.
Bibliografia
- Lehtomaki, A. Viinikainen, T.A. Rintala, J.A (2006). Screening boreal energy crops and crop residues for methane biofuel production. Submitted to Biomass and Bioenergy.
- Chynoweth, D.; Turick, C.; Owens, J.; Jerger, D.; Peck, M. (1993). Biochemical methane potential of biomass and waste feedstocks. Biomass and Bioenergy 5(1), 95–111. DOI: 10.1016/0961-9534(93)90010-2 DOI
- Nallathambi Gunaseelan, V. (1997). Anaerobic digestion of biomass for methane production: A review. Biomass and Bioenergy 13(1-2), 83–114. DOI: 10.1016/s0961-9534(97)00020-2 DOI
- Kouas, M.; Torrijos, M.; Sousbie, P.; Steyer, J.P.; Sayadi, S.; Harmand, J. (2017). Robust assessment of both biochemical methane potential and degradation kinetics of solid residues in successive batches. Waste Management 70, 59–70. DOI: 10.1016/j.wasman.2017.09.001 DOI
- Nitsche, M.; Hensgen, F.; Wachendorf, M. (2017). Using Grass Cuttings from Sports Fields for Anaerobic Digestion and Combustion. Energies 10(3), 388. DOI: 10.3390/en10030388 DOI
- Antonopoulou, G.; Vayenas, D.; Lyberatos, G. (2020). Biogas Production from Physicochemically Pretreated Grass Lawn Waste: Comparison of Different Process Schemes. Molecules 25(2), 296. DOI: 10.3390/molecules25020296 DOI
- Prabhudessai, V.; Ganguly, A.; Mutnuri, S. (2013). Biochemical Methane Potential of Agro Wastes. Journal of Energy 2013, 1–7. DOI: 10.1155/2013/350731 DOI
Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.



