Świeży seler naciowy z jasnozielonymi, mięsistymi ogonkami i pierzastymi liśćmi na szarym tle.

Badania BMPOwoce, warzywa i ich odpadyjedno badanie (2 próby)

Seler naciowy (liście i ogonki) — BMP: 2 badania, średnia ważona 236 m³ CH₄/t s.m.o.

Seler naciowy (liście i ogonki) to włóknisty odpad warzywny o niskiej ligninie, wodnisty i szybko psujący się, z silnie aromatycznymi związkami lotnymi.

CH₄ ≈ 55 % (szacunek)

Opublikowano Zaktualizowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Fot. Popolon / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 3.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Średnia ważona
236m³ CH₄/t s.m.o.
Zakres
196–275m³ CH₄/t s.m.o.
Rekordy
2jedno badanie (2 próby)
Publikacje
1źródło
Temperatury
—testu

Metan w biogazie

Średnia zawartość metanu · ≈ 5,5 kWh/m³ biogazu

szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 2,5 % s.m. × 6,25)) i wydajności grup związków wg FNR.

Jak liczymy i co oznaczają strefy

Ocena dla biogazowni

brak oceny — ocena redakcji dla biogazowni

Brak oceny: brak suchej masy lub suchej masy organicznej w danych. Ocenę liczymy, gdy znamy suchą masę i suchą masę organiczną materiału.

Ocena redakcji wg metodyki

Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV

Krzywe BMP z 2 badań

Średnia ważona Pojedyncze rekordy

Krzywe BMP: Seler naciowy (liście i ogonki)Skumulowana produkcja metanu w czasie dla 2 rekordów oraz średnia ważona 236 m³ CH₄/t s.m.o.. 2 krzywych to przebiegi modelowe (kinetyka I rzędu).0100200300051015202530czas [d]m³ CH₄/t s.m.o.Cai i in. (2019) · 1: 196 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Cai i in. (2019) · 2: 275 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)średnia236

Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.

Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (236); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.

Rekordy i źródła

Pobierz CSV
ŹródłoBMP
m³ CH₄/t s.m.o.
TemperaturaPróbkaKrzywa
Cai i in. (2019) · 1 DOI196—liście (oryg.: „Celery (Apium graveolens) – Leaf”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Cai i in. (2019) · 2 DOI275—ogonki/łodygi (oryg.: „Celery (Apium graveolens) – Stem”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Średnia ważona236średnia arytmetyczna 236, SD 56

Typowy skład

Sucha masa organiczna (s.m.o.)
70,2 % s.m. (zakres 68,5–72)
Azot
2,5 % s.m.
Stosunek C/N
13,8

Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: BCBPD); sucha masa: 0 oznaczeń, sucha masa organiczna: 2 oznaczenia. Brak s.m. w źródłach – kalkulator musi poprosić o wartość. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.

Źródła: Cai i in. (2019).

Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.

Właściwości procesowe

Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.

Brak opublikowanych badań procesowych

Literatura, z której korzystamy, nie opisuje zalet ani wad fermentacji tego substratu poza wynikami testów BMP. Poniżej cechy procesowe przypisane na podstawie rodzaju materiału — klasyfikacja redakcji, nie wynik badań.

rozcieńcza wsad (mała s.m.)
mała sucha masa, rozcieńcza wsad
sezonowy
dostępność sezonowa — wymaga magazynowania
ubogi w mikroelementy
ubogi w mikroelementy — monofermentacja wymaga suplementacji
zmienny skład
duża zmienność składu między partiami
włóknisty
lignoceluloza, długie włókna → kożuch, trudniejsze mieszanie, wolny rozkład

Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać

Dawkowanie

Brak źródłowych limitów dawki dla tego substratu.

Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.

Czym jest i skąd się bierze

Seler naciowy (Apium graveolens var. dulce) jest warzywem uprawianym dla ogonków liściowych, spożywanych na surowo lub gotowanych. Odpady powstają w pakowniach i przetwórstwie (sałatki, soki, mieszanki warzywne), gdzie odcina się liście, końcówki oraz porcje nieodpowiadające normom. W Polsce uprawa ma niewielką skalę w porównaniu z selerem korzeniowym.

Właściwości istotne dla fermentacji

Ogonki zawierają dużo wody oraz włókno (celuloza i hemiceluloza), które nadaje im strukturę; liście są bogatsze w białko i mają wyższy udział cukrów rozpuszczalnych. Lignina jest niska, choć starsze ogonki mogą być bardziej zdrewniałe. Materiał hydrolizuje szybko i nie niesie istotnych inhibitorów, choć seler zawiera olejki eteryczne i związki lotne (ftalidy), które w typowych udziałach nie mają znaczenia. Długie włókna mogą owijać się wokół mieszadeł, jeśli materiał nie zostanie dobrze rozdrobniony, a bardzo niska sucha masa ogranicza gęstość energetyczną.

Jak czytać rozrzut wyników

W zbiorze jest kilka rekordów z jednej pracy: liście oraz ogonki (łodygi), bez podanej temperatury testu. Różnica między nimi pokazuje, że wynik zależy od frakcji, a więc od proporcji liści i ogonków w konkretnej partii odpadu. Dodatkowymi źródłami zmienności są odmiana, termin zbioru, rozdrobnienie, sposób przygotowania próbki i inokulum. Jedna praca nie pozwala ocenić powtarzalności.

W praktyce biogazowni

Seler naciowy jest marginalnym dodatkiem do wsadu, uzasadnionym tylko wtedy, gdy odpad powstaje w pobliżu instalacji. Po rozdrobnieniu można go dawkować razem z gnojowicą lub kiszonką. Przechowywanie jest ograniczone do kilku dni z powodu szybkiego psucia. Odpady z przetwórstwa i handlu są odpadami, więc ich przyjmowanie wymaga odpowiednich uprawnień, natomiast resztki z własnej uprawy mogą być wykorzystywane jak produkty rolne.

Dla ujednolicenia partii warto rozdrabniać liście i ogonki razem, a nie oddzielnie, bo wtedy dawka jest bardziej powtarzalna, a mieszadła są mniej narażone na owijanie się długich włókien, które w selerze naciowym są szczególnie wytrzymałe.

Warto też pamiętać o sezonowości: największe ilości odpadu pojawiają się latem i jesienią, więc plan zaopatrzenia powinien uwzględniać okresy, w których dostępność selera jest znikoma, i nie opierać na nim stałego udziału we wsadzie.

Metodyka w skrócie

BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.

Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,245 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Chynoweth i in. (1993): 4× (mediana 0.231 d⁻¹); Nogueira i in. (2026): 1× (mediana 0.445 d⁻¹)).

Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.

Pełna metodyka i zasady korekt

Bibliografia

  1. Cai, F.; 1. Biomass Energy and Environmental Engineering Research Center, College of Chemical Engineering, Beijing University of Chemical Technology, Beijing 100029, China; Yan, H.; Zhang, R.; Liu, G.; Chen, C.; 2. Department of Biological and Agricultural Engineering, University of California, Davis, CA 95616, USA (2019). Prediction of methane production performances based on determination of organic components for different vegetable wastes. International Journal of Agricultural and Biological Engineering 12(3), 154–159. DOI: 10.25165/j.ijabe.20191203.4705 DOI

Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.