Egipt ogłosił Krajową Strategię Niskoemisyjnego Wodoru: cel to ok. 18 mld USD PKB do 2040 r.

Rząd Egiptu ogłosił 15 sierpnia 2024 r. Krajową Strategię Niskoemisyjnego Wodoru, która według oficjalnych szacunków ma dodać ok. 18 mld USD do PKB do 2040 r. i stworzyć ponad 100 tys. miejsc pracy. Dokument zatwierdzono wcześniej: według rejestru Baker McKenzie premier Mostafa Madbouly zaaprobował strategię w listopadzie 2023 r. na posiedzeniu z Narodową Radą Zielonego Wodoru, a Najwyższa Rada Energii pod jego przewodnictwem zatwierdziła ją 27 lutego 2024 r.

Co zakłada strategia

Według komunikatu gabinetu, przytoczonego przez Egypt Today i Enterprise, strategia ma pozycjonować Egipt jako globalne centrum wodoru niskoemisyjnego i jego pochodnych (przede wszystkim zielonego amoniaku), z docelowym udziałem 5–8% światowego rynku zielonego wodoru; bardziej optymistyczny scenariusz zakłada inwestycje rzędu 60 mld USD i ok. 8% rynku. Wdrażanie monitoruje Narodowa Rada Zielonego Wodoru i Pochodnych, utworzona w 2023 r. Strategię przygotowano we współpracy m.in. z EBOR. Dane o PKB i miejscach pracy to prognozy rządowe.

Projekty w Ain Sokhna i Port Said

Pierwszym widocznym etapem było podpisanie 25 sierpnia 2022 r. siedmiu memorandów w sprawie kompleksów produkcji zielonego wodoru w przemysłowej strefie Ain Sokhna, wchodzącej w skład Strefy Ekonomicznej Kanału Sueskiego (SCZONE). W lutym 2024 r., według rejestru Baker McKenzie, podpisano kolejnych siedem memorandów z firmami zagranicznymi dla projektów w SCZONE, o wartości ok. 12 mld USD w fazie pilotażowej i ok. 29 mld USD w pierwszych fazach (łącznie do ok. 40 mld USD w ciągu 10 lat). Pod koniec czerwca 2024 r., na konferencji inwestycyjnej Egipt–UE, Fundusz Suwerenny Egiptu (TSFE) i SCZONE podpisały cztery umowy z europejskimi deweloperami o wartości ok. 33 mld USD, dotyczące projektów zielonego amoniaku w East Port Said i Sokhna. Egypt Today wspomina też o projekcie wartym 24 mld EUR (w tym 3 mld EUR w pierwszej fazie) w Gargoub na zachód od Marsa Matruh. Nie wiadomo, ile z tych porozumień zostanie zrealizowanych: od memorandum lub umowy ramowej do decyzji o budowie jest daleko.

Wodór a biogaz

Strategia dotyczy wodoru z elektrolizy i z gazu ziemnego z wychwytem CO₂, a więc nie jest strategią biowodoru. Dla branży biogazowej ważny jest jednak kontekst konkurencji i komplementarności: Egipt jednocześnie rozwija energię z odpadów (ustawa nr 202/2020 i taryfa dla energii z odpadów, zob. Egipt przyjął ustawę o gospodarce odpadami). Różnice między wodorem z elektrolizy a wodorem z biomasy opisujemy w wpisie Biowodór: co naprawdę oznacza i jakie są ścieżki produkcji.

Co śledzić

• czy projekty uzyskają finansowanie i umowy odbioru (offtake) z odbiorcami w UE,
• dostępność taniej energii odnawialnej i wody dla elektrolizerów,
• regulacje celne i unijne wymogi dla paliw odnawialnych pochodzenia nie-biologicznego,
• tempo budowy infrastruktury portowej i przesyłowej.