Maroko wybrało pięciu inwestorów i sześć projektów zielonego wodoru w ramach „Offre Maroc”

Komitet sterujący „Offre Maroc” pod przewodnictwem premiera Aziza Akhannoucha wybrał 6 marca 2025 r. w Rabacie pięciu krajowych i międzynarodowych inwestorów do realizacji sześciu projektów zielonego wodoru w prowincjach południowych; łączna wartość projektów wynosi 319 mld dirhamów, czyli według różnych przeliczeń ok. 32–35 mld USD.

Czym jest „Offre Maroc”

Według rządowego komunikatu, przytoczonego przez Hespress, „Offre Maroc” (Oferta Maroko) to krajowa oferta dla inwestorów w zielony wodór, realizowana zgodnie z wizją króla Mohammeda VI i jego wskazówkami z orędzia tronowego z lipca 2023 r., które wzywały do szybkich i wysokiej jakości działań. Prace nad nią prowadziło biuro premiera od 11 marca 2024 r. Oferta obejmuje przydział gruntów publicznych — do 30 tys. ha na projekt — z kontrolą wykorzystania przez umowy. Rząd zapowiedział, że oferta pozostaje otwarta dla kolejnych inwestorów.

Wybór z marca 2025 r.

Na posiedzeniu w Rabacie w czwartek 6 marca 2025 r., któremu przewodniczył premier Akhannouch, komitet wybrał pięciu inwestorów do sześciu projektów w prowincjach południowych o łącznej wartości 319 mld dirhamów (Hespress, TelQuel; Hydrogen Insight podał 32,8 mld USD). Według rządowego komunikatu wybrani to: sojusz ORNX złożony z amerykańskiej Ortus, hiszpańskiej Acciony i niemieckiego Nordexu (amoniak); sojusz TAQA z ZEA i hiszpańskiej Cepsy (amoniak i paliwa syntetyczne); marokańska Nareva (amoniak, paliwa syntetyczne i zielona stal); saudyjska ACWA Power (amoniak) oraz grupa dwóch chińskich firm, UEG i China Three Gorges (amoniak). Sześć projektów uzupełnia dwa kolejne z umów z października 2024 r., zawartych podczas wizyty prezydenta Macrona: porozumienie z TotalEnergies oraz układ OCP–Engie dotyczący wspólnego rozwoju pięciu projektów, w tym jednego z zielonym wodorem.

Co wydarzyło się później

W lutym 2026 r. Morocco World News informował, że wybrani inwestorzy podpisali wstępne umowy rezerwacji gruntów pod swoje projekty, a premier spotkał się z nimi w Rabacie w obecności szefa agencji MASEN, która koordynuje wdrożenie. Ten sam serwis mówił o „pięciu dużych nowych projektach” i planie inwestycyjnym wartym 35,15 mld USD (319 mld MAD), podczas gdy komunikat z marca 2025 r. mówił o sześciu projektach dla pięciu inwestorów. Nie ustaliliśmy, skąd różnica w liczbie projektów (pięć w relacji z 2026 r., sześć w komunikacie z 2025 r.); aktualny status trzeba sprawdzać w komunikatach rządu i MASEN.

Znaczenie dla rynku gazów odnawialnych

Dla Europy ważne jest, że Maroko, położone w bliskim sąsiedztwie, może stać się dostawcą wodoru i amoniaku. W UE o uznaniu takiego paliwa za odnawialne decydują zasady RFNBO (dodatkowość, korelacja czasowa i geograficzna), omówione w wpisie Elektroliza a biowodór: RFNBO. W krótkiej perspektywie biometan i wodór konkurują więc o podobnych odbiorców (przemysł, transport), choć ich kosztów produkcji i dojrzałości technologicznej nie można porównywać wprost.

Ryzyka

• Finansowanie i kontrakty odbioru: projekty tej skali wymagają długoterminowych umów z odbiorcami.
• Woda: region jest suchy, więc elektroliza wymaga odsalania wody morskiej.
• Infrastruktura: porty, linie przesyłowe i instalacje amoniaku.
• Przejrzystość danych: różnice liczb w doniesieniach utrudniają ocenę postępów.