BioLNG i bioCNGWydarzenie

FuelEU Maritime obowiązuje od 1 stycznia 2025 r. Co to znaczy dla bioLNG w żegludze?

Od 1 stycznia 2025 r. statki o pojemności powyżej 5 000 GT zawijające do portów UE muszą stopniowo obniżać intensywność emisji GHG stosowanej energii. BioLNG to jedno z paliw, które pomagają spełnić ten wymóg.

Opublikowano Zaktualizowano 2 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Statek do bunkrowania LNG cumujący nocą przy terminalu w porcie Rotterdam, oświetlony pokład odbija się w wodzie basenu.
Fot. kees torn / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 2.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Od 1 stycznia 2025 r. stosuje się rozporządzenie (UE) 2023/1805, znane jako FuelEU Maritime. Obejmuje ono statki o pojemności brutto powyżej 5 000 GT zawijające do portów UE i wymaga stopniowego obniżania intensywności emisji gazów cieplarnianych energii zużywanej na pokładzie. Dla branży biometanu to jeden z najważniejszych w skali Europy impulsów popytowych w transporcie morskim, bo ciekły biometan (bioLNG) może być zgodnym z przepisami paliwem dla statków napędzanych LNG.

Co wymaga rozporządzenie

Nie narzuca ono konkretnego paliwa, lecz limit intensywności emisji liczonej w gramach ekwiwalentu CO₂ na megadżul energii, w ujęciu „od źródła do śladu” (well-to-wake). Wymagane redukcje względem poziomu odniesienia z 2020 r. wynoszą: 2% od 2025 r., 6% od 2030 r., 14,5% od 2035 r. i 80% do 2050 r. Armator, który przekracza limit, płaci karę; ten, który go przewyższa, może przenieść nadwyżkę zgodności na kolejne okresy lub oddać ją innym w ramach wspólnych pul.

Dla statków napędzanych LNG kluczowy jest sposób liczenia: zwykły LNG nie wystarcza do wypełnienia wymogów w dłuższym horyzoncie, ale mieszanie go z bioLNG o niskiej intensywności emisji pozwala szybko obniżyć wskaźnik bez wymiany silników.

Rola bioLNG

BioLNG powstaje przez uszlachetnianie biogazu do biometanu i jego skroplenie (kriogenikę). Aby zaliczyć paliwo do zgodności, musi mieć certyfikat zrównoważenia i redukcję emisji zgodną z dyrektywą RED, co wymusza rejestrację w systemach śledzenia (w UE docelowo w Union Database). Z tego powodu portowi dostawcy, tacy jak operatorzy terminali, zdobywają certyfikaty ISCC EU i budują łańcuchy rozliczeń „wirtualnego” biometanu wtłoczonego do sieci i odbieranego jako skroplony gaz w porcie.

Znaczenie dla branży w Polsce

W Polsce skraplanie biometanu nie jest jeszcze popularne – pierwsze instalacje z modułem bioLNG dopiero powstają (np. przy projektach Orlenu w Głąbowie), a rynek morski obsługują raczej eksporterzy. Mimo to rozporządzenie ma znaczenie z kilku powodów: tworzy cenotwórczy sygnał, który wpływa na ceny gwarancji pochodzenia i certyfikatów dla biometanu w całej UE; zwiększa popyt konkurencyjny wobec transportu drogowego; otwiera ścieżkę eksportu polskiego biometanu poprzez terminale w sąsiednich krajach. Dla portów bałtyckich ważne jest wyposażenie w infrastrukturę bunkrowania LNG i bioLNG.

Co dalej

W pierwszych miesiącach obowiązywania rozporządzenia armatorzy będą zbierać dane i zawierać umowy na dostawy paliw o niższej intensywności emisji. Warto obserwować powstawanie wspólnych pul zgodności oraz to, jak szybko porty zbudują infrastrukturę bunkrowania bioLNG. Kluczowa będzie dostępność biometanu certyfikowanego dla transportu morskiego oraz wynik debaty o globalnych ramach IMO, które mogą uzupełnić lub zmienić europejskie regulacje.

Źródła

  1. Rozporządzenie (UE) 2023/1805 (FuelEU Maritime) — EUR-Lex
  2. Mein Schiff Relax leads first BioLNG bunkering operation at Port of Barcelona — Bioenergy News