Wielka Brytania: aukcja CfD AR4 bez kontraktów dla biogazowni i biomasy, jeden projekt energii z odpadów

Czwarta runda brytyjskich kontraktów różnicowych (Contracts for Difference, CfD) zakończyła się 7 lipca 2022 r. Według oficjalnej strony rządowej kontrakty dostały 93 projekty o łącznej mocy 10 792 MW, głównie fotowoltaika, wiatr lądowy i morski. Dla biogazu i biomasy to rozczarowanie: nie było wśród nich fermentacji beztlenowej ani biomasy z kogeneracją.

Jak podzielono technologie

W CfD technologie dzielono na tzw. pule (pots), a każda ma osobny budżet. Według noty budżetowej AR4 z 25 listopada 2021 r. pula 1 obejmowała m.in. wiatr lądowy, fotowoltaikę, energię z odpadów z CHP, wodę, gaz składowiskowy i gaz z oczyszczalni. Pula 2 grupowała technologie mniej dojrzałe: zaawansowane technologie konwersji (ACT), fermentację beztlenową powyżej 5 MW, dedykowaną biomasę z CHP, morską energetykę wiatrową pływającą i inne. Pula 3 to wiatr morski.

Pułapy cenowe (ASP)

Administracyjne ceny wykonania (ASP) są maksymalnymi stawkami, jakie projekt danej technologii może uzyskać. W AR4 podano je w cenach z 2012 r.:

Co wygrało

W wynikach pojawiło się siedem technologii. Z interesujących nas jedyną była energia z odpadów z CHP: jeden projekt o mocy 30 MW z ceną wykonania 45,99 GBP/MWh (w cenach z 2012 r.). Ta sama cena wyszła dla fotowoltaiki (66 projektów, 2209 MW). Wiatr morski osiągnął 37,35 GBP/MWh. Z puli 2 kontrakty dostały morska energetyka pływająca, prądy pływowe i wiatr na odległych wyspach.

Jak zauważa kancelaria Slaughter and May, kontraktów nie dostały projekty ACT, fermentacji beztlenowej i dedykowanej biomasy z CHP.

Co z tego wynika

W AR4 o kontrakt rywalizowały technologie o bardzo różnych kosztach: fotowoltaika i wiatr kończyły na cenach rzędu 40–46 GBP/MWh, a pułap dla fermentacji beztlenowej wynosił 128 GBP/MWh. Fermentacja beztlenowa miała w AR4 odrębną kategorię w puli 2, ale dzieliła jej budżet z ACT, biomasą z CHP i pływającą energetyką wiatrową, a mimo to żaden projekt AD nie dostał kontraktu. Dla brytyjskiego biogazu coraz ważniejsze stawały się więc inne źródła przychodu, w tym wsparcie wtłaczanego biometanu (Green Gas Support Scheme) i rozliczenie eksportu energii. O zmianie systemu po feed-in tariff piszemy w osobnym wpisie o Smart Export Guarantee.