Jak świat płaci za prąd z biogazu i biomasy? Porównanie zasad wsparcia, stan na październik 2026

Prąd z biogazu i biomasy wspiera dziś na świecie kilka modeli: premie rynkowe i kontrakty różnicowe przyznawane w aukcjach (Niemcy, Austria, Chorwacja, Irlandia), administracyjne taryfy lub dopłaty do ceny (Włochy, Grecja, Słowacja, Indie, Tajlandia), certyfikaty lub kwoty (Flandria, Szwecja i Norwegia, Korea) oraz rynki, na których prąd z biogazu nie ma osobnego wsparcia, a pieniądze idą w gaz lub biometan (Wielka Brytania, USA). Trend jest czytelny: od stałych taryf do aukcji premii, a potem od prądu do biometanu i pracy elastycznej. Polska, z FIT 828,4 zł/MWh (ok. 188 EUR/MWh), mieści się w dolnej części porównywalnych stawek, które sięgają ok. 185–290 EUR/MWh.

Cztery modele wsparcia

Premia rynkowa lub CfD z aukcji. Wytwórca sprzedaje prąd na rynku, a państwo dopłaca różnicę do ustalonej wartości. Dyrektywa RED II (jak ukształtowała wsparcie biogazu i biomasy) promuje ten model w UE, wraz z ochroną przed zmianami wstecz.

Taryfy i dopłaty administracyjne. Regulator lub ustawa określa cenę albo dodatek do ceny rynkowej. Zaletą jest przewidywalność, wadą koszt dla odbiorców lub budżetu.

Certyfikaty i kwoty. Wytwórca dostaje świadectwo za każdą MWh i sprzedaje je podmiotom objętym obowiązkiem. Przychód to cena rynkowa prądu plus cena certyfikatu.

Rynek bez wsparcia prądu. Prąd sprzedaje się po cenie rynkowej, a wsparcie dotyczy gazu lub paliwa.

Tabela porównawcza

UE: premia rynkowa, aukcje i CfD

Taryfy gwarantowane i dopłaty administracyjne

Certyfikaty i kwoty

Rynki bez wsparcia prądu

W Wielkiej Brytanii w rundach CfD AR4 (2022) i AR5 (2023) żaden projekt fermentacji beztlenowej ani dedykowanej biomasy z kogeneracją nie dostał kontraktu, a głównym kanałem wsparcia jest Green Gas Support Scheme, którego stawki od 1 października 2025 r. wynoszą 6,86, 4,26 i 3,98 p/kWh (CfD AR4 i AR5, GGSS 2025). W USA bodźce dotyczą paliwa: ogłoszona 1 kwietnia 2026 r. reguła RFS „Set 2” wycofała eRIN dla energii elektrycznej, co dotyka producentów gazu składowiskowego i ze ścieków (USA). Szwajcaria zastąpiła taryfy dotacją inwestycyjną; w projekcie rozporządzeń skierowanym do konsultacji w 2022 r. zaproponowano do 60% kosztów dla biogazowni na biomasie rolniczej (Szwajcaria).

Wykres: porównywalne stawki w EUR/MWh

Wybraliśmy kraje, w których wpisy podają jasną stawkę dla biogazu. Stawki nie są identyczne z natury: Austria podaje wartość do zastosowania dla premii, Niemcy średnią ofertę zwycięską w przetargu (biomasa i biogaz), Włochy stawkę tylko do 300 kW, Grecja cenę referencyjną dla biogazu do 1 MW, Słowacja dolną granicę przedziału 194–208 EUR/MWh, a Polska stałą cenę FIT.

Co z tego wynika dla Polski

Polska należy do krajów, w których mechanizm zależy od wielkości instalacji. FIT to 95% ceny referencyjnej, a FIP 90% ceny referencyjnej. Dla biogazu rolniczego do 500 kW cena referencyjna z rozporządzenia z 8 listopada 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 2440) wynosi 872 zł/MWh, więc FIT dla nowych deklaracji to 828,4 zł/MWh; w przedziale 500 kW–1 MW cena referencyjna to 793 zł/MWh. Od 28 grudnia 2024 r. próg FIT obniżono z 500 do 200 kW, więc instalacje od 200 kW do 1 MW są w klasie FIP.

W analizach serii „Stała cena czy RDN” (ostatnia: I półrocze 2026) średnia cena RDN wyniosła 468,7 zł/MWh wobec FIT 828,4 zł/MWh, a FIP z pracą dwukrotną w najdroższych godzinach dał 864,1 zł/MWh, czyli ok. 104% FIT. Kierunek jest więc zbliżony do niemieckiego: opłaca się praca elastyczna, tyle że w Polsce wynika to z konstrukcji FIP, a nie z osobnej premii za kW.

Większe instalacje kierują się do aukcji; Komisja przedłużyła polski system aukcji OZE na lata 2022–2027 (SA.64713). Opis stałej ceny, ujemnego salda, aukcji i świadectw znajdziesz w porównaniu polskich systemów wsparcia. Kraje, które zamknęły stałe taryfy dla prądu, jak Francja, kierują nowe projekty na biometan; polski kontekst opisuje wpis o wsparciu biometanu w 2024 r..

Wnioski

1. Nowe stałe taryfy dla prądu z biogazu zanikają: Francja zamknęła taryfę BG16 dla nowych instalacji (większe projekty pozostają w przetargach CRE), Słowacja nie przedłuża dopłat, w Czechach wsparcie wygasa w latach 2026–2033.
2. Tam, gdzie wsparcie zostaje, jest coraz częściej premią z aukcji, a jego poziom bywa korygowany w dół (Austria) albo w górę dla elastyczności (Niemcy).
3. Stawek z różnych krajów nie przenosi się wprost: różnią się okres wsparcia (np. 10 lat w Turcji, 12 w Chorwacji i Estonii, 15 w Irlandii i na Słowacji, 20 w Austrii), zakres mocy i to, czy kwota jest ceną całkowitą, czy bazą premii.
4. Polska ma układ trójstopniowy: FIT dla najmniejszych, FIP dla średnich i aukcje dla większych.

Wpisy źródłowe

Szczegóły poszczególnych państw: Hiszpania, Holandia, Dania, Ontario, Turcja, a także wpisy linkowane w tabelach powyżej.