FAQ: Rynek i inwestycje
24 pytania z odpowiedziami. Kliknij pytanie, aby rozwinąć odpowiedź; każda ma stały link.
Ile kosztuje budowa biometanowni?
Koszt budowy biometanowni zależy od skali, technologii i warunków lokalnych, a dla instalacji średniej wielkości zwykle mówi się o dziesiątkach milionów złotych, obejmujących biogazownię, uszlachetnianie, przyłącze i infrastrukturę.
Największe pozycje to: część fermentacyjna (zbiorniki, mieszadła, systemy podawania), instalacja uszlachetniania, przyłącze i stacja wtłaczania, zagospodarowanie pofermentu oraz koszty projektu i pozwoleń. Koszt jednostkowy maleje wraz ze skalą. Przy porównywaniu ofert należy sprawdzać, co dokładnie obejmuje cena (np. przyłącze, magazyny, laguny, rozruch). Do kosztów inwestycji dochodzą koszty eksploatacji, w tym wsad, energia i serwis. Wiarygodne liczby daje studium wykonalności dla konkretnego projektu; ogólne kwoty łatwo mylą.
Źródła: European Biogas Association; IEA — Outlook for biogas and biomethane: prospects for organic growth
Skąd można pozyskać finansowanie na biogazownię lub biometanownię?
Finansowanie projektów biogazowych składa się zwykle z kapitału własnego, kredytu bankowego i, gdy dostępne, dotacji lub pożyczek z funduszy krajowych i unijnych, takich jak programy NFOŚiGW oraz programy dla rolnictwa.
Źródła zmieniają się wraz z cyklami programowymi, a nabory są ograniczone czasowo i budżetowo, więc zawsze sprawdzaj bieżące ogłoszenia NFOŚiGW, ARiMR i funduszy wojewódzkich. W Polsce wsparcie operacyjne dla biometanu obejmuje FIP (do 1 MW) oraz aukcje (powyżej 1 MW), a nowelizacja z 2026 r. dopuszcza łączenie wsparcia operacyjnego z inwestycyjnym w granicach pomocy publicznej. Banki oceniają przede wszystkim gwarancję wsadu, umowy na sprzedaż gazu, doświadczenie wykonawcy i pozwolenia.
Źródła: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa — gov.pl
Co decyduje o opłacalności biometanowni?
O opłacalności biometanowni decydują przede wszystkim koszt i dostępność substratu, cena sprzedaży gazu i certyfikatów, nakłady inwestycyjne, odzysk metanu, koszt przyłącza oraz poziom wsparcia lub przychód z przyjmowania odpadów.
Substrat bywa największą pozycją kosztów, ale odpady mogą dawać przychód (opłatę za przyjęcie). Cena gazu jest zmienna, więc wsparcie w formie FIP lub kontraktu różnicowego stabilizuje przychody. Duże znaczenie ma dyspozycyjność instalacji, bo każdy przestój to utracona produkcja, oraz zagospodarowanie pofermentu, które może generować koszt lub przychód. Warto wykonać analizę wrażliwości, bo niewielka zmiana ceny substratu lub gazu potrafi zmienić wynik projektu. Dla instalacji korzystających z aukcji ważna jest cena oferty i ryzyko opóźnień.
Źródła: European Biogas Association; IEA — Outlook for biogas and biomethane: prospects for organic growth
Jak ceny gazu ziemnego wpływają na opłacalność biometanu?
Wyższe ceny gazu ziemnego poprawiają opłacalność biometanu, bo rośnie cena, po której można go sprzedać, ale biometan kosztuje więcej niż gaz kopalny i dlatego zwykle potrzebuje wsparcia lub premii za odnawialny charakter.
Koszt wytworzenia biometanu wynika z kosztów substratu, inwestycji i eksploatacji i przez długi czas przewyższał cenę gazu ziemnego, więc instalacje działają dzięki wsparciu, a odbiorcy płacą dodatkowo za gwarancję pochodzenia lub certyfikat. Ceny gazu w Europie silnie się zmieniają, co pokazało kryzys energetyczny po 2021 r.; dla inwestora zmienność jest ryzykiem. Kontrakt różnicowy lub FIP ogranicza to ryzyko, a umowy długoterminowe z odbiorcami przemysłowymi stabilizują przychody.
Źródła: Komisja Europejska — Dyrekcja Generalna ds. Energii; European Biogas Association
Co to jest kontrakt różnicowy (CfD) w aukcjach dla biometanu?
Kontrakt różnicowy to umowa, w której producent sprzedaje gaz na rynku, a gdy cena rynkowa jest niższa od ceny wygranej w aukcji, otrzymuje dopłatę; gdy wyższa, zwraca nadwyżkę, co stabilizuje przychody.
Nowelizacja ustawy o OZE z 4 września 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 1347) wprowadza aukcje biometanu prowadzone przez Prezesa URE w dwóch koszykach (poniżej 2 MW i od 2 MW mocy elektrycznej po przeliczeniu). Zwycięzca ma prawo do pokrycia ujemnego salda przez 20 lat od pierwszej sprzedaży (nie dłużej niż do 31 grudnia 2054 r.) i musi sprzedać pierwszy biometan w ciągu 48 miesięcy od zamknięcia sesji aukcji. Przepisy aukcyjne wchodzą w życie 17 lutego 2027 r. i wymagają decyzji Komisji Europejskiej w sprawie pomocy publicznej. Dzięki CfD banki łatwiej finansują projekty, bo przychód jest mniej zależny od cen gazu. Wadą bywa ryzyko kar lub utraty prawa do wsparcia przy opóźnieniach.
Źródła: gramwzielone.pl: Jest podpis prezydenta pod nowymi przepisami (16.10.2026); enerad.pl: Senat przyjął nowelizację ustawy o OZE; Ustawa z 4 września 2026 r. o zmianie ustawy o OZE (Dz.U. 2026 poz. 1347) — API ELI Sejmu
Czym jest system FIP (feed-in premium)?
FIP to mechanizm wsparcia, w którym producent sprzedaje biometan lub energię na rynku, a jeśli cena rynkowa jest niższa od ceny referencyjnej, otrzymuje premię pokrywającą różnicę, wypłacaną przez Zarządcę Rozliczeń.
W przypadku biometanu z instalacji do 1 MW wytwórca składa deklarację o zamiarze sprzedaży po cenie referencyjnej, a Prezes URE wydaje zaświadczenie. FIP różni się od taryfy stałej (feed-in tariff) tym, że producent sam sprzedaje produkt na rynku, więc zachowuje zachętę do sprzedaży korzystnej cenowo. Nowelizacja z 2026 r. zmienia część parametrów FIP w ustawie o OZE. Szczegóły: wysokość ceny referencyjnej, okres wsparcia i warunki sprawdzaj w ustawie i komunikatach URE. To informacja ogólna.
Źródła: gramwzielone.pl: URE wydał dwa ważne dokumenty dla biometanu; Ustawa o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. 2015 poz. 478) — ISAP
Jakie są główne ryzyka inwestycji w biogazownię lub biometanownię?
Główne ryzyka to dostępność i cena substratu, opóźnienia w pozwoleniach i przyłączeniu do sieci, zmiany przepisów i wsparcia, opór społeczny, ryzyko technologiczne oraz zagospodarowanie pofermentu.
Substrat trzeba zakontraktować na lata, a jakość odpadów bywa zmienna. Pozwolenia i przyłączenie mogą trwać dłużej niż planowano. Ustawodawstwo w tej dziedzinie zmienia się często (w Polsce np. nowelizacja ustawy o OZE z 2026 r.), co wpływa na dostępne wsparcie. Ryzyko technologiczne to awaryjność, inhibicja procesu i wydajność uszlachetniania. Wreszcie lokalna akceptacja: hałas, zapachy i ruch ciężarówek mogą opóźnić projekt. Dobra praktyka to analiza scenariuszy, rezerwa w budżecie i czas oraz wczesna rozmowa z otoczeniem.
Źródła: European Biogas Association; IEA Bioenergy Task 37 — Energy from Biogas
Dlaczego umowy na dostawy substratu są tak ważne dla biogazowni?
Biogazownia potrzebuje stałego, przewidywalnego strumienia substratu o znanej jakości przez wiele lat, więc umowy długoterminowe zabezpieczają produkcję i są zwykle warunkiem uzyskania finansowania.
W umowie ustala się wielkość i harmonogram dostaw, jakość (sucha masa, zanieczyszczenia), cenę lub zasady jej zmiany, odpowiedzialność za odrzuty oraz zasady przy zmianie przepisów. Dla rolników umowa daje pewność odbioru produktów ubocznych, a dla biogazowni stabilność energetyczną. W przypadku odpadów dochodzą wymogi BDO i zezwoleń. Niewłaściwie skonstruowana umowa może prowadzić do przestojów lub sporów. Przy substratach rolniczych trzeba też uwzględnić ryzyko pogodowe i sezonowość, a przy odpadach zmienność składu.
Źródła: European Biogas Association; IEA Bioenergy Task 37 — Energy from Biogas
Ile trwa realizacja projektu biogazowni lub biometanowni?
Realizacja trwa zwykle kilka lat: według doniesień branżowych samo uzyskanie pozwoleń dla średniej biogazowni rolniczej zajmuje 2–3 lata, a budowa i rozruch dodają kolejne miesiące.
Najdłuższe bywają: decyzja środowiskowa, uzgodnienia lokalizacyjne, warunki i umowa przyłączeniowa oraz finansowanie. Budowa biogazowni średniej wielkości trwa zwykle od kilkunastu miesięcy, rozruch biologiczny wymaga dodatkowo tygodni lub miesięcy, bo mikroorganizmy trzeba stopniowo namnażać. Biometanownia dodaje czas na uszlachetnianie i przyłącze do sieci. Planując harmonogram, warto równolegle prowadzić procedury i zakładać rezerwy na opóźnienia, zwłaszcza w sprawach, które zależą od zewnętrznych podmiotów (operator sieci, organy, inwestycje towarzyszące).
Źródła: globenergia.pl: Biogaz i biometan w Polsce — bilans sektora na koniec 2025 r.; European Biogas Association
Ile biogazowni działa w Polsce?
Według danych KOWR na 28 maja 2026 r. w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego było 209 instalacji należących do 175 podmiotów, a wszystkich instalacji biogazowych (także oczyszczalnie i składowiska) było pod koniec 2025 r. ponad 400.
Rejestr KOWR obejmuje tylko biogaz rolniczy, nie uwzględnia w pełni mikroinstalacji ani biogazu z oczyszczalni ścieków i składowisk. Liczby różnią się w zależności od źródła, daty i definicji, więc porównuj je ostrożnie. Raport branżowy z 2026 r. wskazuje, że inwestorzy deklarowali ponad sto dużych projektów biometanowych, a w przygotowaniu jest kilkaset projektów, jednak deklaracje nie oznaczają, że wszystkie powstaną. Aktualne dane warto sprawdzać w rejestrze KOWR i raportach branżowych.
Źródła: globenergia.pl: Ile jest w Polsce biogazowni rolniczych w 2026 r.; globenergia.pl: Biogaz i biometan w Polsce — bilans sektora na koniec 2025 r.; Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa — gov.pl
Jaką moc mają polskie biogazownie i ile produkują biogazu?
Według danych KOWR z początku marca 2026 r. biogazownie rolnicze miały łączną moc elektryczną około 184 MW i produkowały ponad 800 mln m³ biogazu rocznie, a wszystkie instalacje biogazowe miały około 300 MW na koniec 2025 r.
Dane dotyczą 204 instalacji należących do 170 wytwórców biogazu rolniczego. Łączna moc elektryczna wszystkich biogazowni (rolniczych, na oczyszczalniach ścieków i składowiskach) według zestawienia z 2026 r. wynosiła około 300 MW. Liczby zmieniają się z miesiąca na miesiąc, bo przybywają nowe instalacje, a część starszych jest modernizowana. Wartość roczna produkcji nie jest równa mocy nominalnej mnożonej przez rok, ponieważ instalacje mają przestoje i różny stopień obciążenia. Najlepszym źródłem jest rejestr KOWR i raporty branżowe.
Źródła: globenergia.pl: Biogaz i biometan w Polsce — bilans sektora na koniec 2025 r.; globenergia.pl: Ile jest w Polsce biogazowni rolniczych w 2026 r.
Jak duży jest rynek biogazu i biometanu w Europie?
Według European Biogas Association Europa wyprodukowała w 2024 r. około 22 mld m³ biogazu i biometanu (po przeliczeniu), z czego około 19 mld m³ w UE-27, a biometan stanowił z tego około 5,2 mld m³.
Dane pochodzą z 15. raportu statystycznego EBA wydanego w grudniu 2025 r., a ich omówienie opiera się na komunikatach prasowych; pełny raport jest płatny dla podmiotów spoza stowarzyszenia. Biometan to najszybciej rosnący segment, a zainstalowane zdolności wynosiły około 7 mld m³ rocznie na początku 2025 r. Skala wzrostu zależy od polityk krajowych, kosztów i dostępu do sieci. Dla porównania zużycie gazu w UE-27 jest rzędu 330 mld m³, więc udział biogazu i biometanu nadal jest niewielki.
Źródła: European Biogas Association — Statistical Report 2025 (komunikat); European Biogas Association
Które kraje są liderami produkcji biometanu w Europie?
Do największych producentów biometanu w Europie należą Niemcy, Francja, Włochy, Dania, Wielka Brytania i Holandia, a kraje te mają rozwinięte systemy wsparcia, sieci gazowe i długą tradycję biogazu.
Niemcy mają najdłuższą historię i największą bazę biogazowni, Francja szybko rozwija biometan dzięki systemowi taryf i prostszym przyłączeniom, a Dania wtłacza do sieci wysoki udział biometanu w zużyciu gazu. Włochy rozwijają biometan z wsparciem dla transportu. Dokładne rankingi zależą od roku i metody, więc sprawdzaj aktualną mapę biometanu GIE i EBA. Polska dopiero zaczyna: pierwsze instalacje wtłaczające biometan do sieci ruszyły w 2025–2026, a mechanizm aukcyjny przyjęto w 2026 r.
Źródła: European Biogas Association; GIE i EBA: Europejska mapa biometanu 2025
Kto jest odbiorcą biometanu?
Biometan kupują sprzedawcy gazu i spółki obrotu, firmy z przemysłu i ciepłownictwa, operatorzy stacji paliw gazowych oraz przedsiębiorstwa transportowe i żeglugowe, które muszą wykazać niższy ślad węglowy.
Często sprzedaż odbywa się w modelu dwuskładnikowym: gaz jest sprzedawany po cenie rynkowej, a gwarancja pochodzenia lub certyfikat zrównoważoności osobno, co pozwala odbiorcom, którzy nie są fizycznie podłączeni do instalacji, rozliczyć udział odnawialny. Odbiorcy przemysłowi chcą ograniczać emisje (np. dla klientów lub raportowania), a transport jest wspierany regulacjami (RED III, FuelEU Maritime). Dla producenta ważne są długoterminowe umowy, które stabilizują przychody i ułatwiają finansowanie.
Źródła: European Biogas Association; IEA — Outlook for biogas and biomethane: prospects for organic growth
Czy gmina może zbudować biogazownię na bioodpady?
Tak, gmina lub jej spółka komunalna może budować instalację do przetwarzania bioodpadów z fermentacją beztlenową, ale musi uzyskać zgody, zagwarantować strumień odpadów i finansowanie oraz zadbać o zagospodarowanie pofermentu.
Unijny wymóg selektywnej zbiórki bioodpadów (obowiązujący od końca 2023 r.) zwiększa zapotrzebowanie na instalacje przetwarzania. Biogazownia komunalna daje energię, ciepło lub biometan, ogranicza koszty zagospodarowania i zmniejsza ilość składowanych odpadów, ale wymaga wysokiej jakości zbiórki u źródła i kontroli zanieczyszczeń. Często łączy się ją z kompostownią lub dojrzewalnią. Gminy mogą korzystać ze wsparcia funduszy publicznych, współpracy międzygminnej i partnerstwa publiczno-prywatnego. Przed decyzją potrzebna jest analiza ilości odpadów, kosztów i alternatyw.
Źródła: Dyrektywa (UE) 2018/851 zmieniająca dyrektywę o odpadach — EUR-Lex; Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
Czy rolnik może mieć własną biogazownię?
Tak, rolnik może zbudować biogazownię rolniczą, zwykle opartą na gnojowicy, oborniku, pozostałościach i produktach ubocznych gospodarstwa, ale musi uzyskać pozwolenia, wpisać się do rejestru KOWR i zapewnić opłacalność w całym cyklu inwestycji.
Najlepiej sprawdzają się gospodarstwa z dużą ilością odchodów zwierzęcych i możliwością zagospodarowania ciepła i pofermentu. Małe instalacje (mikro) zużywają głównie surowce z własnego gospodarstwa, większe łączą kilku dostawców. Warto rozważyć spółdzielnię lub porozumienie z sąsiadami. Inwestor musi ocenić koszty, wsparcie (FIP, aukcje, dotacje) i ryzyka. Zgody, ewidencja substratów i zagospodarowanie pofermentu to obowiązki, które często są trudniejsze od samej budowy. To informacja ogólna, nie porada prawna.
Źródła: Ustawa o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. 2015 poz. 478) — ISAP; Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa — gov.pl
Czym jest mikrobiogazownia?
Mikrobiogazownia to potocznie biogazownia o bardzo małej mocy, rzędu kilkudziesięciu kilowatów, zwykle przy gospodarstwie rolnym, zasilana głównie gnojowicą lub obornikiem, która produkuje prąd i ciepło na własne potrzeby.
W ustawie o OZE mikroinstalacja to instalacja o mocy zainstalowanej elektrycznej do 50 kW, ale „mikrobiogazownia” nie jest odrębnym pojęciem prawnym i bywa używana szerzej. Liczba takich instalacji w Polsce jest ograniczona (rzędu kilkudziesięciu do ponad stu według różnych zestawień), głównie z powodu kosztów jednostkowych, wymogów formalnych i wsparcia. Zaletą jest dopasowanie do skali gospodarstwa i zagospodarowanie odchodów; wadą wyższy koszt energii i obsługa. Ocena zależy od konkretnego projektu.
Źródła: Ustawa o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. 2015 poz. 478) — ISAP; globenergia.pl: Ile jest w Polsce biogazowni rolniczych w 2026 r.
Czy gwarancje pochodzenia biometanu można sprzedawać osobno od gazu?
Tak, gwarancje pochodzenia są instrumentem rozdzielonym od fizycznego gazu i mogą być przedmiotem obrotu niezależnie od sprzedaży biometanu, w polskim systemie za pośrednictwem rejestru prowadzonego przez TGE.
Dzięki temu producent może sprzedać gaz po cenie rynkowej, a gwarancje odbiorcy, który chce wykazać wykorzystanie energii odnawialnej. Gwarancja jest ważna ograniczony czas i może być umorzona raz, aby uniknąć podwójnego liczenia. Rynek gwarancji dla biometanu w Polsce dopiero się kształtuje, a pierwsze gwarancje wydano we wrześniu 2026 r. Cena zależy od podaży i popytu oraz od wymagań odbiorców (np. rodzaj surowca). Pamiętaj, że gwarancja pochodzenia nie jest certyfikatem zrównoważoności i nie zastępuje go.
Źródła: Towarowa Giełda Energii; gramwzielone.pl: URE wydał dwa ważne dokumenty dla biometanu
Jakie są koszty eksploatacji biogazowni?
Koszty eksploatacji biogazowni to przede wszystkim substrat, energia własna i ciepło, serwis i remonty (w tym silników i uszlachetniania), personel, laboratorium i monitoring, zagospodarowanie pofermentu, ubezpieczenie oraz opłaty i podatki.
W biogazowniach rolniczych największą pozycją bywa koszt wsadu, o ile jest kupowany, w instalacjach na odpady przeciwnie: wsad przynosi przychód z opłat za przyjęcie. Serwis silnika kogeneracyjnego lub instalacji uszlachetniania, wymiana mieszadeł, pomp i filtrów, a także analizy procesu, powinny być ujęte w budżecie. Dyspozycyjność instalacji ma duży wpływ na koszt jednostkowy, bo koszty stałe rozkładają się na mniejszą produkcję. W planie finansowym uwzględnij rezerwę na nieplanowane naprawy.
Źródła: European Biogas Association; IEA Bioenergy Task 37 — Energy from Biogas
Czy opłata za przyjęcie odpadów jest zyskiem biogazowni?
Opłata za przyjęcie odpadów jest przychodem biogazowni, ale nie jest czystym zyskiem, bo wiąże się z kosztami rozładunku, oczyszczania z zanieczyszczeń, higienizacji, odrzutów, ewidencji i zagospodarowania pofermentu.
Odpady (np. żywnościowe, z przemysłu spożywczego) często przyjmuje się płatnie, co poprawia opłacalność instalacji. Jednak ich jakość bywa zmienna, więc trzeba liczyć się z kosztami odsiewu, usunięcia opakowań, ewentualnej higienizacji, a także z ryzykiem inhibicji i usuwania zanieczyszczeń. Opłaty są też zależne od konkurencji innych instalacji i regulacji, a zmiana przepisów (np. wymogi jakości) może obniżyć marżę. Kalkulacja powinna uwzględniać pełen koszt zagospodarowania odpadu, w tym odrzutów i pofermentu.
Źródła: Ustawa o odpadach (Dz.U. 2013 poz. 21) — ISAP; European Biogas Association
Czy biometan jest droższy od gazu ziemnego?
Zwykle tak, bo koszt wytworzenia biometanu (substrat, biogazownia, uszlachetnianie, przyłącze) przez długi czas przekraczał cenę gazu ziemnego, dlatego wymaga wsparcia lub premii za odnawialny charakter.
Różnica zależy od surowca (gnojowica i odpady mogą być tańsze niż uprawy), skali oraz ceny gazu na rynku. Gdy ceny gazu rosną, dystans się zmniejsza; gdy spadają, wsparcie jest ważniejsze. Rośnie też wartość uniknięcia emisji: odbiorcy, którzy muszą wykazać obniżenie emisji, są gotowi płacić premię za gwarancje i certyfikaty. Dokładne porównania wymagają danych z konkretnego projektu i okresu. Ogólne liczby z zagranicy rzadko przenoszą się wprost na polskie warunki.
Źródła: IEA — Outlook for biogas and biomethane: prospects for organic growth; European Biogas Association
Jak porównywać oferty technologii uszlachetniania biogazu?
Oferty uszlachetniania porównuj według gwarantowanej czystości i odzysku metanu, zużycia energii i ciepła, kosztów serwisu, dyspozycyjności i zakresu dostawy, a nie tylko ceny zakupu.
Dwie oferty o podobnej cenie mogą obejmować różny zakres: jedna wliczać odsiarczanie, osuszanie, sprężarkę i dopalanie gazu resztkowego, druga nie. Warto żądać gwarancji parametrów (odzysk CH₄, straty, zużycie energii elektrycznej i ciepła), warunków serwisowych i dostępności części zamiennych, a także referencji z podobnych instalacji. Koszt całego cyklu życia (CAPEX + OPEX) jest ważniejszy od ceny zakupu, bo zużycie energii i serwis powtarzają się co roku. Dobrze też porównać wymagania co do jakości surowego biogazu.
Źródła: IEA Bioenergy Task 37 — Energy from Biogas; European Biogas Association
Od czego zacząć ocenę projektu biogazowego?
Ocenę projektu zacznij od strumienia substratu (ilość, jakość, cena, dostępność), a następnie przeprowadź studium wykonalności z analizą techniczną, prawną, ekonomiczną i środowiskową oraz analizą wrażliwości.
Studium powinno obejmować: bilans substratów i test BMP, dobór technologii, lokalizację i dostęp do sieci, możliwości zagospodarowania pofermentu, wymagane pozwolenia, harmonogram, budżet inwestycji i eksploatacji, scenariusze cen i wsparcia oraz ryzyka. Dobrze jest zaplanować badania laboratoryjne substratów (np. potencjału metanowego), aby uniknąć rozczarowania wydajnością. Wynik powinien pokazywać nie jedną liczbę, ale zakres wyników dla różnych scenariuszy. Takie studium zwykle jest też wymagane przez banki i instytucje finansujące.
Źródła: European Biogas Association; IEA Bioenergy Task 37 — Energy from Biogas
Jak wykorzystać ciepło z biogazowni?
Ciepło z kogeneracji w biogazowni wykorzystuje się najpierw do ogrzania fermentorów, a nadwyżkę do suszenia (poferment, drewno, zboże), ogrzewania budynków, szklarni lub sieci ciepłowniczej, a czasem do chłodzenia absorpcyjnego.
Fermentory wymagają stałej temperatury, więc część ciepła zużywa instalacja. Pozostałe ciepło warto sprzedać lub wykorzystać, bo zwiększa to sprawność całej instalacji i poprawia bilans ekonomiczny oraz klimatyczny. Odbiorca ciepła powinien być w niewielkiej odległości, bo straty w sieci szybko rosną. Przy planowaniu warto uwzględnić sezonowość zapotrzebowania na ciepło. Biometanownia nie produkuje ciepła użytkowego z gazu na miejscu, więc inaczej niż kogeneracja nie ma tego strumienia do sprzedaży, a ciepło do procesu musi pochodzić z kotła lub innego źródła.
Źródła: IEA Bioenergy Task 37 — Energy from Biogas; European Biogas Association