
Badania BMPProdukty uboczne przemysłu rolno-spożywczego
Odpady z przetwórstwa kukurydzy cukrowej — BMP: 8 badań, średnia ważona 323 m³ CH₄/t s.m.o.
Odpady z przetwórstwa kukurydzy cukrowej (kolby, liście okrywowe, resztki ziarna) to dobrze fermentujący, sezonowy strumień z konserwowni i mroźni.
ocena: dobryCH₄ ≈ 52 % (szacunek)
Fot. Ser Amantio di Nicolao / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie
- Średnia ważona
- 323m³ CH₄/t s.m.o.
- Zakres
- 263–345m³ CH₄/t s.m.o.
- Rekordy
- 8badań
- Publikacje
- 2źródła
- Temperatury
- 38 °Ctestu
Metan w biogazie
Niska zawartość metanu · ≈ 5,2 kWh/m³ biogazu
szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (białko z azotu ogólnego (N 0,9 % s.m. × 6,25)) i wydajności grup związków wg FNR.
Ocena dla biogazowni
dobry — ocena redakcji dla biogazowniStabilny, zwykle przyjmowany bez opłat
Potencjał na tonę masy świeżej wysoki (77 m³ CH₄/t); ryzyko procesu: zakwaszenie. Koszty obsługi: włókna, kożuch.
Dlaczego? Czynniki oceny
Potencjał na tonę +2
- +2potencjał 77 m³ CH₄/t masy świeżej (BMP 323 × s.m. 24,2 % × s.m.o. 98 %)
Stabilność procesu −0,5
- −0,5zakwaszenie: szybki rozkład / kwaśny odczyn, ryzyko kumulacji LKT, wymaga buforu
Obsługa i koszty −0,5
- −0,5włókna, kożuch — rozdrabnianie i intensywne mieszanie
Suma punktów: 1 · progi: ≥ 2,5 bardzo dobry, ≥ 1 dobry, poniżej — neutralny; negatywny przy skumulowanym ryzyku procesu.
Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV
Krzywe BMP z 8 badań
Średnia ważona Pojedyncze rekordy
Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.
Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (323); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.
Rekordy i źródła
Pobierz CSV| Źródło | BMP m³ CH₄/t s.m.o. | Temperatura | Próbka | Krzywa |
|---|---|---|---|---|
| Lallement i in. (2023) · 1 DOI | 263 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) · 2 DOI | 264 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) · 3 DOI | 306 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) · 4 DOI | 307 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) · 5 DOI | 312 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) · 6 DOI | 314 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Lallement i in. (2023) · 7 DOI | 336 | 38 °C · mezofilowy | świeże odpady przetwórcze (oryg.: „fresh residue from sweet corn”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Chevalier i in. (2023) DOI | 345 | — | produkty uboczne kukurydzy cukrowej, kontrola mielona (oryg.: „Sweetcorn by-products (SB), milled control (CM)”) | punkt końcowy (krzywa modelowa) |
| Średnia ważona | 323 | średnia arytmetyczna 306, SD 30 | ||
Typowy skład
- Sucha masa (s.m.)
- 24,2% (zakres 21,9–26,7)
- Sucha masa organiczna (s.m.o.)
- 98 % s.m. (zakres 97–99)
- Azot
- 0,9 % s.m.
- Stosunek C/N
- 49,6
Mediana i zakres oznaczeń podanych w publikacjach źródłowych rekordów BMP tego substratu (źródło odczytu: MY-D); sucha masa: 6 oznaczeń, sucha masa organiczna: 3 oznaczenia. C/N obliczono jako iloraz zawartości C i N (% s.m.) z tego samego źródła.
Źródła: Lallement i in. (2023).
Skład surowca zmienia się między partiami — do obliczeń instalacji użyj analizy własnej próbki. Wartości typowe kalkulator wstawia automatycznie.
Właściwości procesowe
Niska pewność: opis oparty na ogólnych cechach grupy substratów, a nie na badaniach tego materiału. Traktuj go jako wskazówkę do weryfikacji.
Zalety
- Potencjał metanowy w zbiorze BMP Substraty.pl: średnia ważona 322.6 m³ CH₄/t s.m.o. (SD 29.7; 8 rekordów, 2 źródeł).
- Skrobia i cukry z ziarna oraz włókno z kolb dają mieszany profil rozkładu (Hendriks i Zeeman 2009).
Wady i ryzyka
- Szybkie dozowanie świeżej masy grozi zakwaszeniem (Hagos i in. 2017).
- Wysokie C/N: potrzebny azot.
Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać
- dobrze łączyć
substraty: wysoka zasadowość (bufor) — np. Obornik i odchody bydlęce, Gnojowica świńska, Gnojowica bydlęca, Gnojowica kacza, Treść przewodu pokarmowego (żwacza, jelit)
Gnojowica dostarcza N i zasadowości, równoważąc wysokie C/N materiału.[1][2]
Dawkowanie
Brak źródłowego progu.
Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).
Wymagania praktyczne
- Rozdrabniać: rozdrobnienie zwiększa powierzchnię dostępną dla rozkładu i przyspiesza go, ale niekoniecznie podnosi końcowy uzysk gazu (FNR 2010, rozdz. 3 „Triturado”).
- Zakiszanie umożliwia magazynowanie biomasy sezonowej; prawidłowo zakiszone rośliny (w badaniu kukurydza, sorgo, żyto pastewne, pszenżyto) można przechowywać do roku bez strat produkcji metanu (Herrmann i in. 2011).
Źródła danych procesowych
- Hagos i in. (2017). Anaerobic co-digestion process for biogas production: progress, challenges and perspectives. Renew. Sustain. Energy Rev.
- Weiland (2010). Biogas production: current state and perspectives. Appl. Microbiol. Biotechnol.
- Hendriks, Zeeman (2009). Pretreatments to enhance the digestibility of lignocellulosic biomass. Bioresour. Technol.
- FNR (2010). Guía sobre el Biogás – Desde la producción hasta el uso (hiszp. wydanie „Leitfaden Biogas”, GIZ 2013)
- Herrmann i in. (2011). Effects of ensiling, silage additives and storage period on methane formation of biogas crops. Bioresour. Technol.
Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.
Czym jest i skąd się bierze
Kukurydza cukrowa jest uprawiana w Polsce na potrzeby przemysłu konserwowego i mrożonkowego. Podczas przetwórstwa ziarna są oddzielane od kolb, a liście okrywowe usuwane, więc powstają duże ilości odpadów w sezonie zbiorów, zwykle od końca lata do wczesnej jesieni. W zbiorze opisano świeże odpady przetwórcze, czyli mieszaninę kolb, osłon i resztek ziarna.
Właściwości istotne dla fermentacji
Materiał zawiera dużo wody, cukry rozpuszczalne i skrobię z resztek ziarna, a także celulozę, hemicelulozę i ligninę z kolb oraz liści okrywowych. Dzięki temu łączy cechy zielonki i odpadu skrobiowego. Hydroliza części ziarnistej jest szybka, a części włóknistych wolniejsza, więc proces rozkłada się w czasie. Kolby mają zdrewniałą strukturę i wymagają rozdrobnienia. Ryzykiem jest zakwaszenie przy szybkim dozowaniu świeżej masy, a także szybkie psucie się materiału w warunkach cieplnych. Białka jest niewiele, więc stosunek C/N jest wysoki i korzystne jest łączenie z gnojowicą.
Jak czytać rozrzut wyników
W zbiorze jest kilka rekordów z kilku źródeł, wszystkie w warunkach mezofilowych. Rozrzut jest niewielki, co wynika z podobieństwa próbek, ale dotyczy ograniczonej liczby źródeł. Różnice mogą zależeć od odmiany, udziału kolb i ziarna w odpadzie, dojrzałości, rozdrobnienia, przygotowania próbki (świeża lub konserwowana) i inokulum. Odpad zakiszony zachowuje się inaczej niż świeży, bo część cukrów jest już zużyta.
W praktyce biogazowni
Odpady z kukurydzy cukrowej bywają dobrym uzupełnieniem w sezonie przetwórstwa, zwłaszcza dla biogazowni rolniczych w pobliżu zakładów. Wymagają rozdrobnienia kolb i szybkiego wykorzystania lub zakiszenia, np. w pryzmie razem z innymi roślinnymi odpadami. Dawkowanie należy rozłożyć w czasie, kontrolując pH. Ponieważ pochodzi z zakładów przetwórstwa spożywczego, materiał jest odpadem i jego przyjmowanie wymaga odpowiednich uprawnień; własne resztki z uprawy mogą być traktowane jak produkty rolne. Przy przechowywaniu pryzmowym należy pamiętać o odciekach i zapachach.
Warto dodać, że kukurydza cukrowa jest zbierana w fazie mlecznej, więc jej odpady różnią się od resztek z kukurydzy dojrzałej na ziarno lub kiszonkę: zawierają więcej cukrów i wody, a mniej ligniny. Dlatego wyniki nie powinny być przenoszone na słomę kukurydzianą.
Metodyka w skrócie
BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.
Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,091 d−1 (brak danych kinetycznych dla grupy – przyjęto medianę wszystkich dostępnych stałych k (93 wartości) = 0.091 d⁻¹).
Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.
Bibliografia
- Lallement, A.; Peyrelasse, C.; Lagnet, C.; Barakat, A.; Schraauwers, B.; Maunas, S.; Monlau, F. (2023). A Detailed Database of the Chemical Properties and Methane Potential of Biomasses Covering a Large Range of Common Agricultural Biogas Plant Feedstocks. Waste 1(1), 195–227. DOI: 10.3390/waste1010014 DOI
- Chevalier, A.; Evon, P.; Monlau, F.; Vandenbossche, V.; Sambusiti, C. (2023). Twin-Screw Extrusion Mechanical Pretreatment for Enhancing Biomethane Production from Agro-Industrial, Agricultural and Catch Crop Biomasses. Waste 1(2), 497–514. DOI: 10.3390/waste1020030 DOI
Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.



