Szeroki pas brunatnego gronorostu (Sargassum) wyrzuconego na plażę Punta Tuna u stóp jasnych skał.

Badania BMPGlony i rośliny wodne

Sargassum (gronorost) – biomasa — BMP: 16 badań, średnia ważona 89 m³ CH₄/t s.m.o.

Sargassum (gronorost) to brunatnica zalewająca plaże Karaibów; zawiera sól, polifenole i arsen, więc jest trudnym, niskowydajnym substratem biogazowym.

CH₄ ≈ 52 % (szacunek)

Opublikowano Zaktualizowano 3 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Fot. BrickLightning / Wikimedia Commons, licencja CC0 1.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Średnia ważona
89m³ CH₄/t s.m.o.
Zakres
32–182m³ CH₄/t s.m.o.
Rekordy
16badań
Publikacje
3źródła
Temperatury
15 °C, 24 °C, 30 °C, 35 °Ctestu

Metan w biogazie

Średnia zawartość metanu · ≈ 5,2 kWh/m³ biogazu

szacunek z typu substratu W zebranych badaniach brak pomiaru. Przedział wynika z przybliżonego składu (przewaga węglowodanów (brak cech białka i tłuszczu)) i wydajności grup związków wg FNR.

Jak liczymy i co oznaczają strefy

Ocena dla biogazowni

brak oceny — ocena redakcji dla biogazowni

Brak oceny: brak suchej masy lub suchej masy organicznej w danych. Ocenę liczymy, gdy znamy suchą masę i suchą masę organiczną materiału.

Ocena redakcji wg metodyki

Dodaj do kalkulatora kofermentacji Dane CSV

Krzywe BMP z 16 badań

Średnia ważona Pojedyncze rekordy

Krzywe BMP: Sargassum (gronorost) – biomasaSkumulowana produkcja metanu w czasie dla 16 rekordów oraz średnia ważona 89 m³ CH₄/t s.m.o.. 16 krzywych to przebiegi modelowe (kinetyka I rzędu).0501001502000510152025303540czas [d]m³ CH₄/t s.m.o.Chynoweth i in. (1993) · 1: 32 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 2: 67 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 3: 72 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 4: 73 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 5: 77 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 6: 91 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 7: 119 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 8: 143 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 9: 145 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 10: 148 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 11: 165 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 12: 171 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 13: 178 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Chynoweth i in. (1993) · 14: 182 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Salgado-Hernández i in. (2022): 72 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)Salgado-Hernández i in. (2023): 78 m³ CH₄/t s.m.o. (przebieg modelowy)średnia89

Linie przerywane to przebieg modelowy (kinetyka I rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt)); z publikacji pochodzi punkt końcowy. Wszystkie krzywe są modelowe.

Skumulowana produkcja metanu w czasie testu [m³ CH₄/t s.m.o.]. Gruba linia to średnia ważona wszystkich rekordów (89); kropki oznaczają wartości końcowe podane w publikacjach. Wskaż wykres, aby odczytać wartości; kliknij pozycję legendy, aby ukryć lub pokazać rekord.

  • Pokaż pozostałe rekordy w legendzie (4)

Rekordy i źródła

Pobierz CSV
ŹródłoBMP
m³ CH₄/t s.m.o.
TemperaturaPróbkaKrzywa
Chynoweth i in. (1993) · 1 DOI3215 °C · psychrofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 2 DOI6730 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 3 DOI7230 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 4 DOI7324 °C · psychrofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 5 DOI7715 °C · psychrofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 6 DOI9124 °C · psychrofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 7 DOI11935 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 8 DOI14335 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 9 DOI14535 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 10 DOI14835 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 11 DOI16535 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 12 DOI17135 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 13 DOI17835 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Chynoweth i in. (1993) · 14 DOI18235 °C · mezofilowy(oryg.: „Sargassum”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Salgado-Hernández i in. (2022) DOI7235 °C · mezofilowyKaraiby meksykańskie (oryg.: „Raw biomass (RB) of Sargassum spp. from the Mexican Caribbean”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Salgado-Hernández i in. (2023) DOI78—bez obróbki (oryg.: „Untreated (UT) Sargassum spp. biomass”)punkt końcowy (krzywa modelowa)
Średnia ważona89średnia arytmetyczna 113, SD 48

Właściwości procesowe

  • sezonowy
  • zmienny skład
  • zasolony
  • zawiera inhibitory
  • klasyfikacja redakcji

Zalety

  • Wydajność metanowa w kompendium: mediana 105 (zakres 32–182) m³ CH₄/t s.m.o., 16 rekordów z 3 prac (ważona średnia 89).
  • Rozdział faz: frakcja ciekła Sargassum miała ok. dwukrotnie wyższy uzysk metanu niż biomasa surowa i frakcja stała (Salgado-Hernández i in. (2022))
  • Utlenianie wstępne zmniejszało zawartość trudno rozkładalnych związków i metali ciężkich, a pozostałość po ekstrakcji alginianu dawała do 90% metanu w biogazie (Azcorra-May i in. (2026))

Wady i ryzyka

  • Sargassum zawiera dużo trudno rozkładalnych włókien nierozpuszczalnych i polifenoli, co obniża uzysk metanu; ok. 90% s.m. zostaje we frakcji stałej o niskiej biodegradowalności (Salgado-Hernández i in. (2022))
  • W biomasie surowej stwierdzano sód i arsen; w nawozie po fermentacji beztlenowej ich stężenia były niższe, a zasolenie i metale śladowe to ryzyko przy wykorzystaniu pofermentu (Rodríguez-Rodríguez i in. (2026))

Kofermentacja — z czym łączyć, na co uważać

Dawkowanie

Źródła nie podają bezpiecznego udziału tego substratu we wsadzie.

Wprowadzaj stopniowo, zaczynając od małej dawki i obserwując proces (np. FOS/TAC, pH, skład gazu).

Wymagania praktyczne

  • Rozdzielać frakcje (ciecz–ciało stałe) przed fermentacją (Salgado-Hernández i in. (2022))
  • Badać arsen i metale śladowe w surowcu i pofermencie (Rodríguez-Rodríguez i in. (2026); Azcorra-May i in. (2026))

Ocenę konkretnej mieszanki z tym substratem pokaże kalkulator kofermentacji.

Czym jest i skąd się bierze

Sargassum (gronorost) to rodzaj brunatnic, z których gatunki pelagiczne tworzą w Atlantyku wielkie, pływające skupiska. Od początku drugiej dekady XXI wieku wielkie ilości tej biomasy są wyrzucane na brzegi Karaibów, Ameryki Środkowej i Afryki Zachodniej, szkodząc turystyce, rybołówstwu i zdrowiu. Biomasę zbiera się z plaż lub z wody, a jej zagospodarowanie jest przedmiotem badań i projektów, w tym fermentacji metanowej. W Polsce gatunek ten nie występuje.

Właściwości istotne dla fermentacji

Sargassum nie zawiera ligniny, ale jego ściany komórkowe składają się z alginianów, fukoidanu i celulozy. Biomasa zawiera polifenole (florotaniny), które mogą hamować mikroorganizmy, wysoką zawartość soli i popiołu, a także arsen, który może ograniczać użycie pofermentu jako nawozu. Rozkład związków siarkowych może zwiększać zawartość siarkowodoru w biogazie. Zebrana biomasa na plaży ulega szybkiej degradacji i zanieczyszczeniu piaskiem, dlatego świeżość surowca jest istotna. Sucha masa jest niska, a materiał zawiera dużo wody.

Jak czytać rozrzut wyników

Rozrzut jest duży, bo wyniki pochodzą z prac o różnej temperaturze, w tym z testów psychrofilowych w niskich temperaturach, różnym przygotowaniu biomasy (świeża, odsolona, suszona, rozdrobniona) oraz różnym czasie od zbioru. Skład Sargassum zmienia się z sezonem, miejscem występowania i stopniem rozkładu na plaży. Dodatkowo wpływ mają inokulum (adaptacja do soli i fenoli), stosunek substratu do inokulum i długość testu. Dlatego liczby pochodzące z różnych prac trzeba traktować jako oceny dla konkretnych warunków.

W praktyce biogazowni

W regionach dotkniętych zalewem sargassum bada się jego fermentację jako sposób na utylizację. Typowe środki to odsalanie przez przemycie, rozdrobnienie, kofermentacja z innymi odpadami organicznymi i monitorowanie siarkowodoru oraz arsenu. Opłacalność jest ograniczona przez zebranie, transport i przygotowanie surowca. Status prawny biomasy i wymagania dotyczące jej zbioru z plaż zależą od przepisów danego kraju. Dla europejskiej biogazowni materiał ma znaczenie wyłącznie poglądowe.

Dla porównania z lądowymi roślinami energetycznymi Sargassum jest surowcem o niskiej koncentracji energii na tonę świeżej masy, dlatego kluczowe są koszty zebrania i przygotowania, a nie sama zdolność do fermentacji.

Metodyka w skrócie

BMP to ilość metanu uzyskana z suchej masy organicznej (s.m.o., ang. VS) w teście okresowym, podawana w m³ CH₄ na tonę s.m.o. (liczbowo tyle samo co NmL CH₄/g VS w publikacjach) i przeliczona na warunki normalne (0 °C, 101,325 kPa). Średnia ważona daje każdej publikacji łączną wagę 1, dzieloną po równo między jej wyniki dla danego substratu — praca z dwudziestoma odmianami nie przeważa pracy z jedną próbką. W programach międzylaboratoryjnych jednostką jest laboratorium (łączna waga 1), a w jego obrębie waga testu rośnie z liczbą butelek (powtórzeń). Wyniki po obróbce wstępnej (np. termicznej, chemicznej, enzymatycznej) pokazujemy osobno i nie wliczamy ich do średniej.

Linie ciągłe to krzywe zmierzone w testach. Gdy publikacja podaje tylko wynik końcowy, rysujemy przebieg modelowy kinetyki pierwszego rzędu, B(t) = B₀·(1 − e−kt): z publikacji pochodzi wyłącznie punkt końcowy, a kształt krzywej służy jedynie wizualizacji — nie odczytuj z niego produkcji w konkretnym dniu. Dla tego substratu przyjęto k = 0,102 d−1 (mediana z: stałe k podane w źródłach: Chynoweth i in. (1993): 16× (mediana 0.102 d⁻¹)).

Statystyki opisują rozrzut opublikowanych wyników — to zestawienie opisowe, a nie metaanaliza ani gwarancja uzysku w instalacji.

Pełna metodyka i zasady korekt

Bibliografia

  1. Chynoweth, D.; Turick, C.; Owens, J.; Jerger, D.; Peck, M. (1993). Biochemical methane potential of biomass and waste feedstocks. Biomass and Bioenergy 5(1), 95–111. DOI: 10.1016/0961-9534(93)90010-2 DOI
  2. Salgado-Hernández, E.; Ortiz-Ceballos, Á.I.; Martínez-Hernández, S.; Rosas-Mendoza, E.S.; Dorantes-Acosta, A.E.; Alvarado-Vallejo, A.; Alvarado-Lassman, A. (2022). Methane Production of Sargassum spp. Biomass from the Mexican Caribbean: Solid–Liquid Separation and Component Distribution. International Journal of Environmental Research and Public Health 20(1), 219. DOI: 10.3390/ijerph20010219 DOI
  3. Salgado-Hernández, E.; Ortiz-Ceballos, Á.I.; Alvarado-Lassman, A.; Martínez-Hernández, S.; Rosas-Mendoza, E.S.; Velázquez-Fernández, J.B.; Dorantes-Acosta, A.E. (2023). Energy-saving pretreatments affect pelagic Sargassum composition and DNA metabarcoding reveals the microbial community involved in methane yield. PLOS ONE 18(8), e0289972. DOI: 10.1371/journal.pone.0289972 DOI

Wszystkie źródła serwisu: bibliografia.