RED III w mocy od 20 listopada 2023 r.: co Polska musi wdrożyć do maja 2025 r.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z 18 października 2023 r., zmieniająca dyrektywę o promowaniu energii ze źródeł odnawialnych (RED III), została opublikowana w Dzienniku Urzędowym UE 31 października i weszła w życie 20 listopada 2023 r. Podnosi wiążący cel udziału OZE w 2030 r. do 42,5% i ustanawia nowe zasady dla biomasy, transportu, przemysłu, ogrzewania oraz certyfikacji. Państwa członkowskie mają czas do 21 maja 2025 r. na wdrożenie większości przepisów. Dla Polski rozpoczyna się odliczanie do prac legislacyjnych.

Co się zmienia

Dla sektora gazów odnawialnych istotne są następujące elementy dyrektywy:

Zmieniono również zasady uzyskiwania pozwoleń: skrócone terminy, uznanie projektów OZE za leżące w interesie publicznym i wyznaczanie obszarów przyspieszonego rozwoju.

Znaczenie dla branży w Polsce

W Polsce w ciągu 2024 r. powinien ruszyć proces wdrożenia, obejmujący zmiany w ustawie o OZE, ustawie o biokomponentach i w przepisach dotyczących ciepłownictwa. Dla biometanu szczególnie ważne będzie to, czy ustawodawca zadba o spójność z przepisami przyjętymi w sierpniu 2023 r. (rejestr wytwórców, gwarancje pochodzenia, wsparcie do 1 MW) oraz czy rozszerzy wsparcie na większe instalacje. Producenci powinni przygotować się na obowiązek wykazywania zrównoważoności i oszczędności emisji dla biometanu sprzedawanego do transportu i przemysłu.

Dla rolników i inwestorów ważny jest załącznik IX do dyrektywy, który wyznacza listę surowców kwalifikujących się do celów dla paliw zaawansowanych – obornik, pozostałości rolnicze i część odpadów. Polskie biogazownie oparte na tych surowcach mają przewagę.

Na co zwrócić uwagę

Warto uczestniczyć w konsultacjach krajowych i zgłaszać propozycje dotyczące uproszczenia procedur, bazy danych paliw gazowych, łączenia wsparcia i systemu gwarancji pochodzenia. Producentom biometanu zaleca się certyfikację surowców i dokumentację bilansu emisji.

Pierwsze kroki dla branży

Najbliższe miesiące warto wykorzystać na zebranie danych o kosztach, mocach i planowanych inwestycjach, które pozwolą uzasadnić propozycje w konsultacjach. Dobrą praktyką jest też wspólne stanowisko stowarzyszeń branżowych, które łatwiej przebija się w procesie legislacyjnym.

Co dalej

Komisja opracuje akty delegowane i wytyczne, a państwa – krajowe plany i ustawy. Tempo prac w Polsce zdecyduje o tym, czy przepisy będą gotowe przed terminem transpozycji.