BioLNG i bioCNGWyjaśnienie
RNG jako paliwo transportowe w USA: jak bioCNG zarabia na RIN D3, LCFS i ulgach podatkowych
Wyjaśniamy, dlaczego w USA odnawialny gaz ziemny trafia głównie do transportu: jak łączą się RIN-y D3 z RFS, kredyty LCFS i inne instrumenty wsparcia oraz jakie są ryzyka tego modelu.

W Stanach Zjednoczonych największym rynkiem zbytu dla biometanu jest transport: odnawialny gaz ziemny (RNG) sprzedawany jako bioCNG lub bioLNG generuje jednostki RIN w kategorii paliw celulozowych (D3) w ramach federalnego Renewable Fuel Standard oraz kredyty w stanowych programach paliw niskoemisyjnych, takich jak kalifornijski LCFS. To właśnie suma tych strumieni, a nie sama cena gazu, decyduje o opłacalności większości projektów.
Warstwa pierwsza: RFS i RIN D3
RFS zobowiązuje rafinerie i importerów paliw do wykazania, że określony udział wprowadzanego do obrotu paliwa jest odnawialny. Dowodem są RIN-y, które wytwórcy paliw odnawialnych generują przy wprowadzaniu paliwa do obrotu. Biometan wytworzony z biogazu (fermentacji lub gazu składowiskowego) i użyty jako paliwo transportowe kwalifikuje się do kategorii celulozowej, oznaczanej D3. W czerwcu 2023 r. EPA w regulacji na lata 2023–2025 przyjęła w modelu wolumenów celulozowych 25-procentowy roczny wzrost RNG używanego jako CNG/LNG (w projekcie było 13,1 proc.); wolumeny celulozowe wyniosły 0,84, 1,09 i 1,38 mld RIN. Rozporządzenie wprowadziło też podział RIN-ów między D3 i D5 dla instalacji przyjmujących odpady żywnościowe wraz z obornikiem lub osadami (BioCycle).
Warstwa druga: stanowe systemy LCFS
Kalifornia, Oregon i Waszyngton przyznają dodatkowe kredyty paliwom o intensywności węglowej niższej od benchmarku. Biometan z obornika lub odpadów żywnościowych ma bardzo niską CI, a więc generuje wysoką liczbę kredytów na jednostkę energii. W praktyce gaz fizycznie wtłaczany do sieci w jednym miejscu może być rozliczany jako zużyty przez pojazdy w innym — wymaga to ścisłej ewidencji, a zasady book-and-claim są przedmiotem prac regulatorów.
Warstwa trzecia: podatki i inne instrumenty
Do tego dochodzą federalne ulgi podatkowe (od 2025 r. m.in. 45Z dla czystych paliw transportowych, która w sierpniu 2023 r. dopiero wchodziła w fazę przygotowań), wsparcie inwestycji oraz kontrakty z flotami pojazdów (śmieciarki, autobusy, ciężarówki). Floty, które mają cele klimatyczne, są stabilnymi odbiorcami bioCNG.
Jak wygląda typowy przepływ
- Instalacja (składowisko, biogazownia rolnicza) produkuje biogaz.
- Biogaz jest uszlachetniany do biometanu i wtłaczany do sieci gazowej lub sprężany (bioCNG) bądź skraplany (bioLNG).
- Gaz jest przypisywany do punktu tankowania pojazdów.
- Wytwórca generuje RIN-y D3 i kredyty LCFS, które sprzedaje na rynku.
- Przychód z gazu fizycznego jest zwykle mniejszą częścią łącznego przychodu niż suma instrumentów.
Dlaczego transport, a nie prąd
Biogaz można spalić w silniku kogeneracyjnym i sprzedać energię elektryczną, ale w USA wsparcie dla paliw transportowych — RIN-y i kredyty LCFS — jest zwykle wyższe niż dla energii elektrycznej z biogazu. Dla właściciela składowiska lub farmy oznacza to, że uszlachetnienie gazu do jakości sieciowej i przypisanie go do transportu często daje wyższy przychód niż prąd, mimo wyższych nakładów na oczyszczanie i sprężanie. Zależy to jednak od konkretnych cen instrumentów w danym okresie.
Rola flot i infrastruktury
Odbiorcami bioCNG są głównie floty o stałych trasach: pojazdy do odbioru odpadów, autobusy komunikacji miejskiej i ciężarówki regionalne. Stacje CNG łączą się z siecią gazową, a gaz z biometanu pozostaje fizycznie tym samym gazem ziemnym; różni go pochodzenie i udokumentowany bilans emisji. Dlatego w praktyce kluczowa jest ewidencja i unikanie podwójnego rozliczania tej samej partii gazu w kilku systemach.
Czym różni się bioCNG od bioLNG
bioCNG to biometan sprężony do wysokiego ciśnienia i dostarczany do pojazdów lub stacji; bioLNG to biometan skroplony w niskiej temperaturze, co zwiększa gęstość energii i pozwala zasilać cięższy transport dalekobieżny. Wybór zależy od odległości, wielkości floty i dostępnej infrastruktury, a oba warianty podlegają tym samym zasadom ewidencji pochodzenia gazu.
Ryzyka modelu
- Ryzyko regulacyjne — wolumeny RFS, zwolnienia dla rafinerii, zmiany metodyki LCFS lub ulg podatkowych bezpośrednio wpływają na ceny instrumentów.
- Ryzyko cen — ceny RIN i kredytów są zmienne i nie są gwarantowane długoterminowo.
- Ryzyko sporów o metodykę — kredytowanie unikniętego metanu z obornika jest przedmiotem krytyki i zmian regulacyjnych.
- Ryzyko popytu — rynek zależy od liczby pojazdów gazowych i od tego, czy elektryfikacja zmniejszy zapotrzebowanie na paliwo gazowe.
Co to oznacza dla Polski i Europy
W Polsce i UE odpowiednikami są cele udziału energii odnawialnej w transporcie (RED) i gwarancje pochodzenia, ale instrumenty są mniej handlowalne niż w USA. Dla krajów, w których rozwijany jest rynek bioCNG i bioLNG, ważne jest zapewnienie spójności między zasadami rozliczania biometanu wtłaczanego do sieci a jego zużyciem w transporcie — to właśnie na tym polu amerykański system budował doświadczenie.



