Singapur: Tuas Nexus łączy odpady i ścieki w jednym kompleksie, ale z opóźnieniem

Tuas Nexus, wielomiliardowy kompleks gospodarki odpadami i wód zużytych w Singapurze, ma być pierwszym na świecie obiektem przetwarzającym odpady stałe i ścieki w jednym miejscu. Według reportażu Eco-Business z 20 maja 2024 r. jego pierwszy etap, pierwotnie planowany na 2025 r., miał według Narodowej Agencji Środowiska (NEA) być oddawany stopniowo dopiero od połowy 2026 r., a ekspert branżowy przewidywał 2028 r. lub później.

Skład pierwszego etapu

Zintegrowana instalacja gospodarki odpadami (IWMF) obejmuje w fazie pierwszej: spalarnię odpadów komunalnych o zdolności 2900 t dziennie, zakład odzysku surowców o zdolności 250 t, spalarnię osadów ściekowych o zdolności 800 t oraz zakład przetwarzania odpadów żywnościowych o zdolności 400 t dziennie. Po ukończeniu całości obiekt ma spalać ok. 5800 t odpadów dziennie. Według NEA kompleks ma przetwarzać odpady podlegające spaleniu, surowce wtórne z gospodarstw domowych, segregowane u źródła odpady żywnościowe oraz odwodniony osad z oczyszczalni Tuas Water Reclamation Plant, z którą jest położony obok siebie.

Kofermentacja żywności i osadów

Według Eco-Business układ kofermentacji ma wykorzystywać biogaz z odpadów żywnościowych i osadów ściekowych do zasilania kompleksu. Projektowana oszczędność emisji wynosi ponad 200 tys. t CO₂ rocznie. Szczegóły techniczne reaktorów nie zostały w opisie podane.

Część wodna

Komponent wodny — zakład odzysku wody o zdolności do 800 tys. m³ dziennie — miał być ukończony do 2026 r. i wytwarzać ok. 80% energii niezbędnej do oczyszczania wód zużytych. Koszt drugiej fazy części wodnej szacuje się na ok. 3 mld USD, a agencja PUB wskazała wyższe koszty budowy i pracy.

Przyczyny opóźnienia

NEA tłumaczyła zwłokę pandemią COVID-19 i opóźnieniami budowlanymi; osoby zaznajomione z projektem wskazywały także na problemy kadrowe. Wykonawcami są m.in. Keppel Seghers, China Harbour Construction, ST Engineering Marine i UES Holdings.

Konsekwencje

Ekspert z firmy Envcares, Gin Keat Ong, ocenił, że ukończenie w 2028 r. lub później zwiększy presję na starzejące się spalarnie, które nowy obiekt miał zastąpić. Eco-Business przypomina, że popiół ze wszystkich czterech spalarni Singapuru trafia na składowisko na wyspie Pulau Semakau, które według prognoz zapełni się za około dekadę. Ustawa o zrównoważonym gospodarowaniu zasobami (Resource Sustainability Act) zobowiązuje firmy wytwarzające duże ilości odpadów żywnościowych do ich segregacji w celu przetworzenia; przedsiębiorstwa, które planowały dostosować się do uruchomienia obiektu, będą musiały szukać alternatywnych metod przetwarzania do czasu jego otwarcia.

Co to oznacza dla Polski i Europy

Singapurski przykład pokazuje, że duże, zintegrowane projekty niosą ryzyko opóźnień i kosztów, więc warto prowadzić je etapami i z zabezpieczeniem alternatywnych mocy przetwarzania, zwłaszcza gdy przepisy o segregacji odpadów wyprzedzają budowę infrastruktury.