Sinopec uruchamia zakład zielonego wodoru w Kuqa (Xinjiang). Duży start, wątpliwości co do pełnej mocy

Sinopec ogłosił na początku lipca 2023 r. rozpoczęcie działalności pilotażowego zakładu zielonego wodoru w Kuqa (prefektura Aksu, region Xinjiang). Instalacja wykorzystuje energię słoneczną do elektrolizy wody, ma zdolność produkcyjną 20 tys. t wodoru rocznie i według ChemAnalyst opiera się na ok. 260 MW elektrolizerów. Produkcję rozpoczęto 30 czerwca 2023 r.

Parametry projektu

Zakład buduje Sinopec (spółka New Star); budowę rozpoczęto w listopadzie 2021 r., a koszt wyniósł ok. 3 mld juanów (ok. 414 mln USD). Zdolność magazynowania wodoru to 210 tys. m³, a przesyłu — 28 tys. m³ na godzinę. Wodór zasila rafinerię Tahe Refining & Chemical, zastępując wodór wytwarzany z gazu ziemnego, a Sinopec szacuje, że pozwoli to ograniczyć emisje CO₂ o 485 tys. t rocznie. Asia Financial opisał go jako największy działający w Chinach zakład zielonego wodoru i pierwszy zakład wodoru słonecznego o zdolności ponad 10 tys. t rocznie, a Chemical Engineering — jako największy na świecie projekt wodoru ze słońca. Otwarte źródła, do których dotarliśmy, nie podają mocy towarzyszącej elektrowni fotowoltaicznej; w prasie branżowej pojawiały się różne wartości (300 MW i inne), których nie potwierdziliśmy.

Wątpliwości po starcie

Według ChemAnalyst (styczeń 2024 r.) do 21 grudnia 2023 r. wyprodukowano ok. 22 mln m³ zielonego wodoru (ok. 2000 t), co oznacza roczny stopień wykorzystania mocy rzędu 20%. Elektrolizery miały problemy z wahaniami mocy odnawialnych źródeł. Sinopec przesunął osiągnięcie pełnej zdolności 20 tys. t rocznie na IV kwartał 2025 r., czyli o prawie dwa lata, twierdząc, że wdrożył rozwiązania i wydajność wyraźnie wzrosła. Producent części elektrolizerów, firma Longi, tłumaczył niskie obciążenie względami bezpieczeństwa i stabilności: wyłączanie części elektrolizerów przy małej mocy źródeł, np. w dni pochmurne, jest według niego bezpieczniejsze.

Dlaczego elektrolizery nie pracują ciągle

Elektrolizery zasilane bezpośrednio energią słoneczną działają w trybie zmiennym: w nocy i przy zachmurzeniu produkcja spada. Dlatego instalacje o niskim współczynniku wykorzystania mocy mają wyższy koszt jednostkowy wodoru. W projektach zasilanych wyłącznie z OZE kluczowa jest relacja mocy źródła do mocy elektrolizerów i dostępność magazynowania.

Czego nie wiemy

Nie potwierdziliśmy w otwartych źródłach, czy zakład osiągnął pełną zdolność w IV kwartale 2025 r. ani jaka jest moc jego instalacji fotowoltaicznej.

Co to oznacza dla Polski/Europy

Przykład Kuqa ilustruje, że ogłoszona moc projektu to jedno, a faktyczna produkcja — drugie. W europejskich analizach kosztów wodoru warto stosować realistyczne współczynniki wykorzystania i uwzględniać okres rozruchu, który w pionierskich instalacjach trwa często znacznie dłużej niż planowano.