Prawo i regulacjeWydarzenie

Wietnam: Decyzja 08/2020 — taryfa dla biomasy 7,03 i 8,47 centa USD/kWh

Decyzja 08/2020/QD-TTg podnosi wietnamską taryfę dla biomasy: 7,03 centa USD/kWh w kogeneracji i 8,47 centa dla źródeł bez CHP, na 20 lat od uruchomienia. Wchodzi w życie 25 kwietnia 2020 r.

Opublikowano Zaktualizowano 2 min czytaniaRedakcja Substraty.pl

Rolnicy w prowincji Chiang Mai wiążą i znoszą snopki słomy ryżowej z pól po żniwach, w tle zalesione wzgórza.
Fot. Takeaway / Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0, plik źródłowy; zmiany: kadrowanie

Wietnam podniósł w 2020 r. gwarantowaną cenę energii z biomasy: do 7,03 centa USD za kWh dla kogeneracji (CHP) i 8,47 centa dla źródeł bez kogeneracji. Zmianę wprowadza decyzja premiera 08/2020/QD-TTg, wydana 5 marca 2020 r., która obowiązuje od 25 kwietnia 2020 r.

Co było wcześniej

Decyzja 24/2014 ustalała dla biomasy w CHP stawkę 5,80 centa USD/kWh. Według omówień prawnych dla instalacji bez CHP nie było stałej stawki, a cenę wyznaczał koszt unikniętej energii (avoided cost tariff). Projekt z listopada 2019 r. przewidywał dla CHP 6,77 centa; ostatecznie przyjęto 7,03.

Nowe zasady

Typ instalacji Taryfa (od 25.04.2020)
biomasa w kogeneracji (CHP) 7,03 centa USD/kWh
biomasa bez CHP 8,47 centa USD/kWh

Stawki są podawane w punkcie odbioru, bez VAT, i dostosowywane do kursu dongów wietnamskich do dolara z dnia wystawienia faktury. Umowy zakupu trwają 20 lat od daty uruchomienia. Energię odbiera państwowy EVN lub jego upoważnione spółki.

Znaczenie

W Wietnamie biomasa to głównie odpady rolnicze, takie jak słoma ryżowa i łuski. Stawka denominowana w USD i przeliczana po kursie eliminuje ryzyko inflacji dla inwestora, ale przenosi je na odbiorcę.

Jak wygląda rynek biomasy

Stawki w dolarach są typowe dla państw, w których inwestorzy zagraniczni wymagają zabezpieczenia przed ryzykiem walutowym. Wietnamskie odpady z upraw ryżu, trzciny cukrowej czy drewna są rozproszone, więc o opłacalności decyduje logistyka zbioru i cena paliwa, a nie sama taryfa. Wyższa stawka dla instalacji bez kogeneracji pokazuje, że decyzja z 2020 r. miała zachęcić także do prostszych projektów, które wcześniej były rozliczane po koszcie unikniętym. Wpisy o gospodarce odpadami w Azji i o słomie ryżowej uzupełniają ten kontekst.

Dla porównania z polskimi realiami: w Polsce instalacje biomasowe i biogazowe rozlicza się w innych systemach wsparcia (aukcje, taryfy), więc wietnamska stawka w centach USD za kWh jest przydatna głównie jako punkt odniesienia dla kosztów i kursu walutowego, a nie wprost do przeliczenia na krajową opłacalność. Kluczowe w tym modelu są trzy elementy: jeden odbiorca (EVN), długi 20-letni okres umowy oraz rozliczenie w dolarach.

Źródła

  1. Global Compliance News — Vietnam increases feed-in tariffs for biomass power projects
  2. Thu Vien Phap Luat — Decision 08/2020/QD-TTg